I SA/Wr 1685/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. Oddział B w L. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika postanawia: zawiesić z urzędu postępowanie sądowe. Skarżąca spółka wniosła o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm. – dalej: u.p.d.o.f.) zadając pytania: (1) czy z tytułu uczestnictwa w wydarzeniach biznesowo-integracyjnych, okolicznościowych organizowanych dla pracowników, rencistów, emerytów i ich rodzin (w stosunku do kosztów ogólnych imprezy) po stronie pracowników spółki powstanie przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu, a w konsekwencji, czy spółka jako płatnik jest obowiązana obliczyć i pobrać zaliczkę na podatek dochodowy; (2) czy w przypadku, gdy spółka przekazuje konkretnym pracownikom indywidualnie oznaczone świadczenia w ramach organizowanych wydarzeń, stanowią one przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu i w związku z tym spółka obowiązana jest jako płatnik pobrać zaliczkę na podatek dochodowy; (3) czy w przypadku zindywidualizowanych i oznaczonych świadczeń finansowych z Zakładowego Funduszu Świadczeń Społecznych są one zwolnione z podatku dochodowego pod warunkiem spełnienia wymogów określonych w art. 21 ust. 1 pkt 67 u.p.d.o.f., a w konsekwencji czy spółka jako płatnik nie jest obowiązana do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy z tytułu przekazania tych świadczeń; (4) czy spółka jest obowiązana wystawić informację PIT-8C dla uczestników ww. wydarzeń, którzy nie są pracownikami spółki zgodnie z art. 42a u.p.d.o.f. Zaskarżoną interpretacją indywidualną Dyrektor Izby Skarbowej w P. podzielił stanowisko spółki w części dotyczącej zwolnień z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38, 67 i 68a u.p.d.o.f., zaś w pozostałym zakresie uznał stanowisko skarżącej za nieprawidłowe. W skardze na powyższą interpretację spółka zarzuciła jej naruszenie m.in. przepisów prawa materialnego – art. 11 ust. 1, 2 i 2a, art. 12 ust. 1, 2 i 3, art. 20 ust. 1 oraz art. 31 i art. 42a u.p.d.o.f. przez przyjęcie, że w sytuacji organizowania przez spółkę wydarzeń biznesowo-integracyjnych u uczestników tych wydarzeń powstaje przychód (ze stosunku pracy lub z innych źródeł) z tytułu samego uczestnictwa niezależnie od ustalenia faktycznego grona uczestników, możliwości konkretyzacji otrzymanego świadczenia oraz możliwości określenia wartości świadczeń otrzymanych przez indywidualnego podatnika. Zarzuciła również naruszenie art. 11 ust. 1 i 2a u.p.d.o.f. w związku z art. 217 Konstytucji RP przez pominięcie uregulowań zawartych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, kreujących moment powstania przychodu, podczas gdy przychód z nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 u.p.d.o.f., podlega opodatkowaniu jedynie w przypadku otrzymania tych świadczeń (a nie pozostawienia ich do dyspozycji) oraz wyłącznie według zasad wskazanych w art. 11 ust. 2a u.p.d.o.f. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zajęte w sprawie stanowisko wraz z jego argumentacją. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne podlega zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270. – dalej: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać należy, iż w dniu 17 maja 2013 r. Rzecznik Praw Obywatelskich przekazał do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o podjęcie uchwały w zakresie zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, a mianowicie: 1. Czy sfinansowane przez pracodawcę koszty udziału pracowników w imprezie integracyjnej, których wartość nie jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust.1 pkt 11 ustawy z 26 lipca 1991 r. u.p.d.o.f., stanowią dla pracowników, którym umożliwiono udział w tej imprezie, przychód z innego nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 tej ustawy. 2. Czy w sytuacji, gdy wartości świadczeń udostępnionych podczas imprezy integracyjnej i sfinansowanych przez pracodawcę nie można przyporządkować do świadczeń uzyskiwanych (otrzymywanych) przez konkretnego pracownika, możliwe jest ustalenie – na podstawie art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. u.p.d.o.f. – w odniesieniu do konkretnego pracownika kwoty przychodu z innego nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 tej ustawy. Z kolei postanowieniem z 21 października 2013 r., sygn. akt II FPS 3/13, Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie toczące się w sprawie z wyżej wskazanego wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich, do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego przedstawionego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 października 2013 r., sygn. akt: II FSK 2797/11: Czy przepisy art. 12 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 i ust. 2a pkt 2 w związku z art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2006 r., w zakresie w jakim nie precyzują pojęcia "innych nieodpłatnych świadczeń" i stanowią podstawę do ustalenia wartości pieniężnej tych świadczeń wliczanej do przychodu ze stosunku pracy, są zgodne z art. 2 oraz art. 217 w związku z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, ze zm.). W niniejszej sprawie, po dokonaniu analizy jej stanu faktycznego i prawnego, Sąd powziął tożsame wątpliwości jakie zostały sformułowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym zapytaniu. Mając jednak na uwadze ekonomikę postępowania uznał za niecelowe kierowanie pytania prawnego o takiej samej treści, na które Trybunał Konstytucyjny ma udzielić odpowiedzi w wyniku opisanego postanowienia NSA. W tych okolicznościach uzasadnionym jest zawieszenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu do czasu uchwały NSA na wskazany wyżej wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich, która zostanie podjęta po wydaniu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny. Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.