I SA/Wr 1753/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. G. Przedsiębiorstwo Handlowe A w K. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za sierpień 2006 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. W rozpatrywanej sprawie strona w skardze na oznaczoną w sentencji decyzję wniosła o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że w obecnej chwili nie dysponuje środkami pieniężnymi, które umożliwiłyby zapłatę określonego zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego. Podniosła, że sytuację taką spowodowały znaczne opóźnienia w zapłacie należności przez kontrahentów strony oraz ciążące na firmie zobowiązania wobec kontrahentów i budżetu państwa, w tym zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. Wnioskujący dodał, że w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. toczyło się postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, zakończone pozytywnym dla strony rozstrzygnięciem, w wyniku którego uchylone zostały decyzje wymiarowe. Pomimo to, organy podatkowe dokonały zabezpieczenia przyszłego zobowiązania z tego tytułu. Strona podkreśliła, że na dzień dzisiejszy nie ma możliwości wygenerowania środków finansowych, które mogłaby przeznaczyć na zapłatę zobowiązania wynikającego ze skarżonej decyzji, a egzekucja kwot określonych decyzją, spowoduje zagrożenie dla funkcjonowania przedsiębiorstwa. Wraz z odpowiedzią na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. przesłał do Sądu postanowienie z dnia [...] r. nr [...] odmawiające wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji. Pismem z dnia 5 stycznia 2008 r. strona ponowiła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, przytaczając argumentację zawartą we wcześniejszym wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej upsa; Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego – które zachowało aktualność w obecnym stanie prawnym – ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny (czy jest on zgodny z prawem). Zaskarżona decyzja aż do momentu jej uchylenia korzysta bowiem z domniemania zgodności z prawem. Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 ustawy procesowej ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Sąd rozpatrując wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie dojrzał okoliczności, przemawiających za trudną sytuacją wnioskującego, która byłaby powodem niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona wskazała jedynie, że firma obecnie nie dysponuje środkami pieniężnymi, które umożliwiłyby zapłatę określonego zobowiązania, co spowodowane jest przede wszystkim znacznymi opóźnieniami w zapłacie należności przez jej kontrahentów oraz obciążeniem firmy wobec kontrahentów. Na powyższe okoliczności strona nie przedstawiła żadnych dokumentów. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W powyższym zakresie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając, że Sąd wydając postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04, z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04, czy z dnia 19 października 2006 r. sygn. akt I FZ 427/06). W rozpatrywanej sprawie natomiast strona skarżąca, zdaniem Sądu, nie wykazała, że istotnie przesłanki takie zachodzą. We wniosku strona stwierdziła jedynie - nie przedstawiając na powołaną okoliczność żadnych dokumentów - że nie ma możliwości wygenerowania środków finansowych, które mogłaby przeznaczyć na zapłatę zobowiązania wynikającego ze skarżonej decyzji, a egzekucja zobowiązania spowoduje, że zagrożone będzie funkcjonowanie przedsiębiorstwa. W ocenie Sądu, powyższa argumentacja strony nie uprawdopodabnia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić również należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotnym jest również, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 upsa - Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.