I SA/Wr 1755/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 17 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Wr 1755/15 w sprawie ze skargi A M. N. spółka jawna z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia oraz od sierpnia do grudnia 2009 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z 17 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę A M. N. spółka jawna z siedzibą w S. na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia. Skarżąca spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wywiodła od wymienionego wyroku skargę kasacyjną. Do skargi kasacyjnej dołączona została kserokopia skargi kasacyjnej niepotwierdzona za zgodność z oryginałem przez reprezentującego skarżącą pełnomocnika. Ponadto w skardze kasacyjnej brak było wniosku albo oświadczenia na podstawie art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.). Wobec powyższego, w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I z 6 maja 2016 r., pełnomocnik skarżącej spółki został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie 7 dni, poprzez nadesłanie odpisu skargi kasacyjnej i złożenia wniosku albo oświadczenia na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na ww. wezwanie, pełnomocnik w piśmie z 13 maja 2016 r. oświadczył, że wnosi o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, dołączając do tego pisma kserokopię skargi kasacyjnej niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem. Następnie pismem z 2 czerwca 2016 r. pełnomocnik został wezwany do złożenia odpisu wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Wykonując to wezwanie pełnomocnik wraz z pismem z 8 czerwca 2016 r. nadesłał kserokopię owego wniosku niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Podstawowe wymogi formalne, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Przy czym, stosownie do § 2 art. 47 odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki z poczty elektronicznej. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że istotą uwierzytelnienia jest własnoręczny podpis osoby, która przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. W orzecznictwie i doktrynie sądów administracyjnych przyjął się pogląd, że odpisy pism nie muszą być podpisane przez stronę, wymagają jednak bezwzględnego poświadczenia ich zgodności z oryginałem. Wymóg ten powoduje bowiem, że osoba poświadczająca odpis przyjmuje odpowiedzialność za jego zgodność z oryginałem (por. postanowienia NSA z 29 grudnia 2011 r. sygn. akt I OSK 2351/11 i z 28 lutego 2011 r. sygn. akt II FZ 677/10 - dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej: CBOSA). Ponadto, wedle poglądu zaprezentowanego w postanowieniu z 29 października 2015 r. sygn. akt I FZ 327/15 (CBOSA), skoro art. 47 § 2 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że w odniesieniu do fotokopii (kserokopii) za odpis może być uznana wyłącznie taka fotokopia (kserokopia), która jest uwierzytelniona, należy a contrario uznać, że fotokopia/kserokopia nieuwierzytelniona jest nie tyle nieuwierzytelnionym odpisem, co nie jest odpisem w ogóle (ustawodawca zdecydował się w tym zakresie na zawężenie pojęcia "odpisu"). Przeciwny wniosek pozbawiałby art. 47 § 2 p.p.s.a. ratio legis (gdyby odpisami mogły być fotokopie nieuwierzytelnione, wskazanie na taki wymóg w art. 47 § 2 p.p.s.a. pozbawione byłoby znaczenia prawnego, a interpretacja przepisu prowadząca do takich konkluzji byłaby niezgodna z zasadą racjonalności ustawodawcy). Jako, że spełnienie wymogu formalnego określonego w art. 47 § 1 p.p.s.a. w przypadku skargi kasacyjnej jest konieczne do nadania jej prawidłowego biegu, a jednocześnie brak spełnienia owego wymogu podlega sanowaniu, przewodniczący, stosownie do art. 49 § 1 w zw. z art. 178 p.p.s.a., wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia tego środka odwoławczego. W niniejszej sprawie, pełnomocnik skarżącej spółki został wezwany w sposób prawidłowy do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, raz o przedłożenie odpisu skargi kasacyjnej, drugi raz – o przedłożenie odpisu wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Wykonując owe wezwania, pełnomocnik w obu przypadkach jakkolwiek wskazał w pismach z 13 maja 2016 r. i 8 czerwca 2016 r., że dołącza – odpowiednio - odpis skargi kasacyjnej i odpis wniosku, przedłożył niepotwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie tych załączników. Niewątpliwie zatem, w odniesieniu do wniesionej skargi kasacyjnej, pełnomocnik – pomimo wezwania - nie wypełnił wymogu formalnego, o jakim jest mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie z art. 178 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji.