I SA/Wr 176/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę. W rozpatrywanej sprawie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lutego 2015 r., skarżący A. D. został wezwany na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia [...] stycznia 2015 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2014 r., w wysokości 200 zł. Kwotę należnego wpisu ustalono w oparciu o § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej "rozporządzenie RM"). Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FZ 335/15, zostało oddalone. W tym stanie rzeczy, skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wymienionego wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis ww. zarządzenia wraz z pismem przewodnim Sądu z dnia 14 maja 2015 r., został doręczony skarżącemu w dniu 19 maja 2015 r. W odpowiedzi na ponownie doręczone wezwanie do uiszczenia wpisu skarżący wyraził zdanie, że skarga zwolniona jest z opłat z mocy prawa, gdyż – w jego opinii - dotyczy sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych. W związku z tym skarżący odmówił uiszczenia wpisu i zażądał stwierdzenia nieważności ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga na akt organu administracji publicznej. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Rodzaj oraz wysokość wpisu sądowego od skargi ustalane są na podstawie rozporządzenia RM. W rozpoznawanej sprawie, ww. zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 lutego 2015 r. ustalono po pierwsze, że wpis sądowy od skargi jest stały, po drugie, że jego wysokość - zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia RM – wynosi 200 zł. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że determinantem dla ustalenia rodzaju i wysokości wpisu sądowego jest przedmiot skargi. Owym przedmiotem w niniejszej sprawie jest wydane w trybie nadzwyczajnym postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2014 r. (nr [...]), którym utrzymano w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] września 2014 r. (nr [...]) o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie niedopuszczalności zażalenia. To świadczy o tym – jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w ww. postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2015 r. – że przy zastosowaniu wykładni systemowej wewnętrznej uzasadnione jest przyjęcie, że przepis ust. 5 odnosi się tylko do takich spraw, w których skarga dotyczy postanowień lub decyzji wydanych w trybach nadzwyczajnych bez względu na przedmiot sprawy. Zatem, przedmiotem postępowania przed organami, zakończonego zaskarżonym rozstrzygnięciem, nie była należność pieniężna, lecz ocena, czy istniały przesłanki stwierdzenia nieważności postanowienia. W konsekwencji, należny w sprawie wpis sądowy od skargi miał charakter stały i wynosił 200 zł a skarżący, zgodnie z doręczonym odpisem zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 lutego 2015 r., miał obowiązek uiścić go w wyznaczonym terminie. Tym samym, stanowisko skarżącego jakoby przedmiot skargi objęty został zwolnieniem od opłat sądowych z mocy prawa, uznać należało w świetle przedstawionych okoliczności faktycznych sprawy, za subiektywne i niemające oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Ponadto podkreślić należy, że skarżący wyczerpał tryb skarżenia zarządzenia w przedmiocie wpisu sądowego od skargi (art. 227 p.p.s.a.). Złożył bowiem w ustawowym terminie zażalenie, które zostało rozpatrzone odmownie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Tak więc, zarządzenie o jakim mowa wyżej, w wyniku orzeczenia Sądu kasacyjnego, stało się prawomocne i nie podlega już zaskarżeniu. Ponieważ z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została doręczona skarżącemu w dniu 19 maja 2015 r., uiszczenie należnego w sprawie wpisu winno było nastąpić najpóźniej w dniu 26 maja 2015 r. Akta sprawy potwierdzają jednak, że skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.