I SA/Wr 1820/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy cofnięcia skargi A na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: I. uznać cofnięcie skargi za nieskuteczne; I. zwrócić stronie skarżącej kwotę 989, 00 zł (słownie: dziewięćset osiemdziesiąt dziewięć złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016 r. Sąd odrzucił skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3, a także art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej: p.p.s.a.). Wywiedzione pismem z dnia 29 stycznia 2016 r. zażalenie skarżącej spółki zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2016 r. (sygn. akt I GZ 199/16). Pismem z dnia 21 kwietnia 2016 r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 20 maja 2016 r. odrzucił wniosek. Strona skarżąca w dniu 27 maja 2016 r. cofnęła skargę na wskazaną w sentencji decyzję i wniosła o zwrot uiszczonego w dniu 29 stycznia 2016 r. wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wskazać należy również na treść art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z przytoczonej wyżej regulacji wynika, że cofnięcie skargi wiąże sąd pod warunkiem nie tylko, gdy jest ono dopuszczalne, ale również, gdy dokonane zostało skutecznie. W niniejszej sprawie przedmiotowa dyspozycja strony skarżącej nie była dotknięta znamionami, które kwalifikowałyby ją jako niedopuszczalną. Skarga jednak nie została cofnięta w sposób skuteczny. O skuteczności w tej sytuacji można mówić, gdy postępowanie ze skargi jest w toku, a jej cofnięcie daje podstawę do zastosowania art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i wydania orzeczenia kończącego to postępowanie poprzez umorzenie. Co za tym idzie, dyspozycji tej można skutecznie dokonać do czasu zakończenia postępowania. Strona skarżąca cofnęła przedmiotową skargę pismem z dnia 27 maja 2016 r., to jest już po wydaniu postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przez odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.. W rezultacie, powyższego cofnięcia nie można już było uznać za skuteczne. Odnośnie wniosku o zwrot uiszczonego wpisu od skargi wskazać trzeba, iż zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Skoro zatem skarga została odrzucona postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016 r. Sąd, w punkcie II sentencji, orzekł o zwrocie wpisu od skargi. Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności i powołane przepisy ustawy procesowej, Sąd postanowił jak w punkcie I i II sentencji.