I SA/Wr 1856/01

I SA/ Wr 1856/01 P O S T A N O W I E N I E Dnia 3 lutego 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Barbara Hnatiuk (sprawozdawca), Sędzia NSA - Józef Kremis, Asesor WSA - Katarzyna Radom, Protokolant - Katarzyna Motyl, po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A w L. na pismo Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej we W. - Ośrodek Zamiejscowy w J.G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy usunięcia naruszeń prawa p o s t a n a w i a : odrzucić skargę Inspektor Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej we W. - Ośrodek Zamiejscowy w J.G. wydał w dniu [...] wynik kontroli (Nr [...]), skierowany do Przedsiębiorstwa A w L. W wyniku tym zawarto pouczenie, że stronie przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, po uprzednim złożeniu wniosku o usunięcie naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] Przedsiębiorstwo A wystąpiło do organu kontroli skarbowej wnosząc o usunięcie naruszenia prawa i zarzucając szereg naruszeń prawa procesowego, którego miał się organ dopuścić w toku postępowania kontrolnego. Zarzucono ponadto naruszenie prawa materialnego, a to art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przedsiębiorstwo domagało się usunięcia wskazanych naruszeń prawa oraz unieważnienia postępowania kontrolnego. Organ kontroli skarbowej pismem z dnia [...] ([...]) podtrzymał w całości ustalenia kontroli skarbowej i stwierdził, że zarzuty Przedsiębiorstwa nie znajdują uzasadnienia, gdyż w toku postępowania kontrolnego nie doszło do naruszenia prawa. Przedsiębiorstwo A wniosło do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na wskazane wyżej pismo, z powtórzeniem zarzutów zawartych w swoim piśmie z dnia [...], domagając się stwierdzenia nieważności postępowania kontrolnego bądź uchylenia pisma oddalającego wniosek o usunięcie naruszenia prawa oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Organ kontroli skarbowej odpowiadając na skargę, wnosił o jej odrzucenie lub oddalenie, z przedstawieniem stanowiska stwierdzającego zgodność z prawem przeprowadzonego postępowania oraz wydanego wyniku kontroli. Ponadto wskazano, że wynik kontroli nie jest czynnością, o której mowa w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368). Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpatrzeniu stanu faktycznego i prawnego sprawy zważył: Z dniem 1 stycznia 2004r. weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zaś sądem właściwym do rozpoznania skarg wniesionych do NSA przed tą datą, jest wojewódzki sąd administracyjny, a to zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Według przepisów art. 3 § 1 i § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a ponadto - na akty inne niż wyżej wymienione, lub też czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa. Sądy administracyjne orzekają ponadto w sprawach ze skarg na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, na inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Skarga może być wniesiona również na bezczynność organu, w myśl przepisu art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy. W przedstawionym wyżej katalogu, wyczerpująco zakreślonym przepisem art. 3 § 2 powołanej ustawy, nie mieści się pismo organu kontroli skarbowej, wydane w rozstrzygnięciu wniosku podmiotu poddanego kontroli, a domagającego się usunięcia naruszeń prawa, które zdaniem podmiotu zaistniały tak w toku postępowania kontrolnego, jak i w samym rozstrzygnięciu, wydanym przez organ. Stąd też, skoro nie istnieje podstawa prawna do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na pismo organu kontroli skarbowej, wydane w rozstrzygnięciu wniosku o usunięcie naruszenia prawa, skarga ta musi być uznana za niedopuszczalną, co skutkuje jej odrzuceniem po myśli przepisu art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.