I SA/Wr 1882/09

PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-02-08

Skład orzekający: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej powinien zostać uwzględniony, gdy strona skarżąca powołuje się na zagrożenie egzystencji rodziny i konieczność sprzedaży majątku, ale nie przedstawiła aktualnych danych o dochodach i sytuacji finansowej?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, uznając, że strona skarżąca nie wykazała, iż wykonanie decyzji podatkowej mogłoby wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Samo powoływanie się na dochody z lat poprzednich i spłacanie kredytów nie jest wystarczające do uprawdopodobnienia zaistnienia takich skutków, zwłaszcza że świadczenia pieniężne są z natury odwracalne.
Stan faktyczny
Strona skarżąca A. B. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Argumentowała, że wykonanie decyzji spowoduje zagrożenie egzystencji jej rodziny i trudne do odwrócenia skutki, w tym konieczność sprzedaży mieszkania, ze względu na wysokość ustalonego zobowiązania podatkowego (86.453 zł). Strona przedstawiła zeznania podatkowe za lata 2007-2008 oraz umowy kredytowe, wskazując na bieżące zobowiązania finansowe.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia 29 grudnia 2009 r., skarżąca A. B. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości ze względu na rażące naruszenie przez organ I i II instancji podstawowych gwarancji procesowych, co zostało przedstawione w skardze oraz skutki wykonania decyzji w postaci wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego konsekwencją będzie zagrożenie egzystencji jej najbliższych, poprzez pozbawienie środków do życia. Wnioskodawczyni podkreśliła, iż jej aktualne dochody zapewniają pokrycie bieżących zobowiązań i zwykłego funkcjonowania rodziny. Na utrzymaniu jej i męża pozostaje dwoje dzieci w wieku 7 i 21 lat. Dalej argumentowała, że zapłata ustalonego wobec niej i męża zobowiązania podatkowego w łącznej wysokości 86.453 zł przekracza możliwości zarobkowe małżonków i musiałaby się wiązać ze sprzedażą majątku trwałego (np. mieszkania). Prowadziłoby to w ocenie wnioskodawczyni do wyrządzenia znacznej szkody w sytuacji, gdyby Sąd skargę uwzględnił, a także spowodowania znacznych komplikacji rodzinnych, które wiązałyby się ze zmianą miejsca zamieszkania. Wskazując na orzeczenie NSA (II FSK 1868/08), podniosła, że rozważając skutki zapłaty zależności, należy mieć na uwadze jej wysokość, która w przedmiotowej sprawie jest znaczna. Tym samym potencjalna egzekucja w przedstawionej sytuacji materialnej mogłaby pozbawić środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Podała, że osiągnięte przez nią i męża dochody brutto wyniosły łącznie w latach 2007 i 2008 odpowiednio – 72.628,33 zł i 93.931,97 zł. Podniosła, że aktualnie spłaca wraz z mężem kredyt konsumpcyjny, którego miesięczna rata wynosi 1.371, 60 zł oraz kredyt hipoteczny, który został zaciągnięty na spłatę wcześniejszych kredytów. Końcowo, wnioskodawczyni wspomniała, że organ I instancji wstrzymał wykonanie decyzji ze względu na ważny interes strony. Do wniosku załączono zeznania podatkowe wnioskodawczyni i jej męża za lata 2007-2008, umowę kredytu hipotecznego zawartą w dniu 14.05.2009 r. na kwotę 299.089,73 zł (równowartość kredytu w CHF), rozłożonego na 423 raty oraz umowę kredytu gotówkowego z dnia 28.10.2009 r. na kwotę 39.146,06 zł wraz z harmonogramem spłaty tego kredytu, z którego wynika, ze został rozłożony na 39 miesięcznych rat w wysokości 1.371,60 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że skarżąca oraz jej mąż Z. B. zainicjowali przed tut. Sądem łącznie 3 postępowania, które są prowadzone pod sygn. akt I SA/Wr 1882/09, I SA/Wr 1883/09 (A. B.) i I SA/Wr 1884/09 (Z. B.). W każdej ze spraw został złożony wniosek o udzielnie ochrony tymczasowej. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie: "upsa", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych i zindywidualizowanych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienia NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06 i z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OZ 308/09). Powyższe oznacza, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślenia wymaga również, że powołana wyżej regulacja nie uprawnia do dokonywania oceny wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej w kontekście zasadności skargi, która prowadziłaby de facto do merytorycznego jej rozpoznania. Przechodząc zatem do oceny złożonego w niniejszej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Strona bowiem nie wykazała, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jakkolwiek strona próbowała wykazać przedstawioną we wniosku argumentacją i dokumentami źródłowymi (zeznania podatkowe za lata 2007 i 2008, umowy kredytu), że wykonanie decyzji mogłoby spowodować zagrożenie egzystencji, to jednak strona nie przedstawiła jakichkolwiek danych dotyczących dochodów osiąganych na dzień złożenia wniosku (29.12.2009 r.). Powoływanie się natomiast na dochody osiągnięte w latach poprzednich (2007 i 2008) oraz na fakt spłacania dwóch kredytów, co do których znana jest wysokość raty tylko jednego z kredytów (gotówkowego) - co do drugiego nie wskazano nawet przybliżonej wysokości raty – nie może być uznane za wyczerpujące i uprawdopodabniające zaistnienie skutków związanych z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Z kolei konieczność poniesienia finansowego ciężaru wynikającego z decyzji nie może stanowić samo przez się podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej, gdyż warunkiem zastosowania tej wyjątkowej instytucji jest wykazanie nieodwracalności skutków lub realnej groźby powstania znacznej szkody w następstwie wykonania decyzji. W ocenie Sądu, strona takowych okoliczności nie wykazała. Dla Sądu nie jest również wiążące, wydane w sprawie przez organ I instancji (Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W.), orzeczenie z dnia [...].01.2008 r. o wstrzymaniu wykonania decyzji tego organu do czasu wydania decyzji przez organ odwoławczy. Ponadto zauważyć należy, iż wykonanie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego zawsze wiąże się z obniżeniem aktywów podatnika i jego rodziny. Nie oznacza to jednak powstania skutków, o jakich mowa w przepisie art. 61 § 3 upsa. Dodać również należy, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a zatem z natury rzeczy świadczenia odwracalne i w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 upsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło