I SA/Wr 19/12

Dnia 29 lutego 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Katarzyna Borońska, Sędziowie: Sędzia NSA – Halina Betta, Sędzia WSA – Jadwiga Danuta Mróz (sprawozdawca), Protokolant: Marta Pająkiewicz-Kremis, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 lutego 2012 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie: podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę. Przedmiotem skargi A. B. (dalej: podatniczka/strona/skarżąca) jest decyzja Dyrektora Izby Celnej we W. nr [...] z dnia [...], utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. nr [...] z dnia [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. W stanie faktycznym sprawy – w dniu 18.12.2009 r. skarżąca zakupiła od firmy A z/s w B. (USA) samochód marki [...]. Następnie w dniu 27.01.2010 r. dokonała odprawy celnej przedmiotowego samochodu w Urzędzie Celnym w B. w Niemczech – zgodnie z niemieckimi dokumentami celnymi jako samochodu osobowego. Natomiast w dniu 25.02.2010 r. w Starostwie Powiatowym w K. zarejestrowała nabyty samochód jako samochód ciężarowy. W dniu 09.03.2010 r. skarżąca sprzedała zarejestrowany już jako samochód ciężarowy pojazd, na rzecz B A.G. Naczelnik Urzędu Celnego w W. po przeprowadzeniu postępowania podatkowego uznał, że nabyty przez skarżącą samochód marki [...] był samochodem osobowym a nie ciężarowym. Skarżąca dokonała więc wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, co podlega obowiązkowi podatkowemu w podatku akcyzowym. W związku z poczynionymi ustaleniami, organ podatkowy I instancji, decyzją z dnia [...] określił skarżącej zobowiązanie podatkowe z powyższego tytułu w kwocie 5.071,00 zł na podstawie art. 2 pkt 9), art. 3 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2) i ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1), art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 6, ust. 8, ust. 9 i ust. 11, art. 105 pkt 1, art. 106 ust 2 i ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. z 2011 r. Dz. U. Nr 108, poz. 626); art. 13 § 1 pkt 1), art. 21 §1 pkt 1) i § 3, art. 53 § 1, § 3 i § 4, art. 63 § 1, art.155, art. 181, art. 198 oraz art. 200 i art. 207, art. 210 § 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. z 2005r. Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.)zwanej Ordynacją podatkową oraz § 2, § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz. U. Nr 165, poz. 1373 ze zm.). W odwołaniu od ww. decyzji organu podatkowego I instancji skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów prawa procesowego: - art. 191 Ordynacji podatkowej, polegające na dowolnej, a nie swobodnej ocenie zgromadzonego w sprawie w sposób wybiórczy materiału dowodowego, w szczególności zaś na ocenie pisma z dnia 17.01.2011 r. przedstawiciela producenta na polskim rynku samochodów marki [...] - poprzez przyjęcie, że zakupiony i sprowadzony ze Stanów Zjednoczonych Ameryki samochód musiał być w chwili jego sprowadzenia sklasyfikowany jako samochód osobowy, podczas gdy z informacji pochodzących z tego źródła nie sposób wyprowadzić tak kategorycznych twierdzeń; - naruszenie art. 122, 187 § 1, 191 oraz 210 § 4 Ordynacji podatkowej, poprzez zaniechanie wskazania powodów, dla których organ I instancji odmówił wiary dowodom z dokumentów poświadczających zakup pojazdu [...] na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki, z których to dokumentów (w tym ich polskiego tłumaczenia) wynika, iż samochód ten opuścił terytorium tego kraju jako samochód ciężarowy; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanej decyzji, polegający na przyjęciu, że pojazd silnikowy [...] został nabyty przez skarżącą jako samochód osobowy, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zaś dokumentów eksportera wynika jednoznacznie, że pojazd ten został nabyty jako samochód ciężarowy; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanej decyzji, polegający na przyjęciu, że skarżąca zobowiązana była do zapłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki [...]. W uzasadnieniu odwołania skarżąca podniosła, że organ I instancji uchylił się od wskazania powodów, dla których odmówił wiary dowodom przedłożonym przez skarżącą, co w jej ocenie powinno skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Skarżąca podkreślała, że z treści tłumaczeń dokumentów pochodzących od eksportera jednoznacznie wynika, że zakupiony w USA pojazd jest samochodem ciężarowym. Skoro zatem samochód opuścił terytorium USA jako samochód ciężarowy, to brak było przesłanek do wszczęcia wobec skarżącej postępowania podatkowego i wymierzania zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Decyzją z dnia [...] organ podatkowy II instancji uchylił w całości decyzję organu I instancji i określił skarżącej wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego - w kwocie 4.903,00 zł. Zgadzając się co do zasady z decyzją organu I instancji, organ odwoławczy uznał, iż Naczelnik Urzędu Celnego w W. w sposób nieprawidłowy ustalił podstawę opodatkowania akcyzą, przyjmując moment powstania obowiązku podatkowego w niewłaściwej dacie, co miało wpływ na zastosowanie niewłaściwego kursu walut wg obowiązującej Tabeli kursów NBP. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3, poz. 11 ze zm.) do celów poboru akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym tzw. Nomenklaturze Scalonej (CN), stanowiącej załącznik do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Zgodnie ze wskazaną Nomenklaturą, samochody osobowe (tj. pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, łącznie z samochodami osobowo-towarowymi) – objęte są kodem: CN 8703. Zgodnie z Notami wyjaśniającymi zawartymi w Obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie Taryfy celnej (monitor Polski z 2006 r. Nr 86, poz. 880) pozycją CN 8703 objęte są pojazdy posiadające określone w Nocie wyjaśniającej cechy techniczne. Przeprowadzony w dniu 11.04.2011r. dowód z oględzin zakupionego przez skarżącą samochodu wykazał, że pojazd ten posiada cechy określone w Nocie, kwalifikujące sporny samochód jako samochód osobowy a nie ciężarowy. O zaliczeniu zakupionego przez skarżącą samochodu do grupy pojazdów objętych kodem CN 8703 świadczą, w ocenie organu, jego następujące cechy: - samochód był (i nadal jest) wyposażony fabrycznie w dwa rzędy siedzeń, przeznaczonych dla przewozu osób; - samochód posiada stałe punkty kotwiące do zainstalowania siedzeń i pasów bezpieczeństwa zarówno w przedniej jak i w tylnej części pojazdu; - w tylnych drzwiach bocznych i drzwiach z tyłu pojazdu znajdują się okna; - tylna część pojazdu wyposażona jest w dywaniki, oświetlenie, popielniczki; wentylację, wykładzinę, tapicerowany dach - wskazujące na pasażerskie funkcje tej części pojazdu; - brak przegrody pomiędzy przestrzenią kierowcy i przedniego siedzenia pasażera a tylną przestrzenią pojazdu. Nadto organ wskazał, iż o tym, że nabyty przez skarżącą pojazd należy zakwalifikować jako samochód osobowy świadczy również zebrana w przedmiotowej sprawie korespondencja z oficjalnym przedstawicielem producenta samochodów marki [...] na polskim rynku, Wydziałem Komunikacji Stanu T., Prezydentem Miasta K. oraz tłumaczami przysięgłymi – K. K., który dokonał tłumaczenia przedstawionych przez podatnika dokumentów po dokonaniu nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz tłumaczem powołanym przez organ podatkowy – W. C. Organ wskazał, że: - przedstawiciel C Sp. z o.o. pismem z dnia 7 września 2010 r. poinformował, że model samochodu [...] nabyty przez skarżącą, wyprodukowany został jako samochód kategorii M1 (osobowy), posiadający pięć sztuk stałych siedzeń i taką samą liczbę pasów bezpieczeństwa, szyby z obu stron pojazdu, klasyczne drzwi boczne. Nie posiadał z kolei stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednim siedzeniem pasażera a przestrzenią tylną; - zgodnie z przetłumaczoną korespondencją Urzędu Miasta K. z Wydziałem Komunikacji Stanu T., gdzie zarejestrowany był przedmiotowy pojazd przed dokonaniem jego nabycia przez skarżącą, samochód ten jest samochodem osobowym, a określenie 4T dotyczące typu nadwozia oznacza "samochód ze sztywnym dachem" (zgodnie z przekładem tłumacza, powołanego przez organ podatkowy I instancji); - z dokumentów niemieckich służb celnych przetłumaczonych przez tłumacza powołanego przez organ wynika, że przedmiotem importu na teren Wspólnoty Europejskiej był samochód osobowy (oznaczenie PKW); - tłumacz przysięgły K. K., dokonujący na zlecenie skarżącej przekładu dokumentów przedstawionych przez skarżącą, w celu zarejestrowania nabytego pojazdu, pismem z dnia 02.12.2010 r. przyznał, że w swoim tłumaczeniu popełnił błędy i wyjaśnił, dlaczego w tłumaczeniach dokumentów zapis "4T" przetłumaczył jako samochód ciężarowy, choć oznacza to "samochód ze sztywnym dachem" oraz dlaczego zapis w dokumentach niemieckich służb celnych "PKW" przetłumaczył jako oznaczenie określające samochód ciężarowy, gdy zapis ten oznacza samochód osobowy (Personalkraftwagen). W ww. piśmie tłumacz K. K. przyznał się również do błędnego przetłumaczenia dokumentu "Tytuł własności pojazdu" z języka angielskiego. Stwierdził, iż tego tłumaczenia dokonał na podstawie faktury oraz tytułu własności, nie przedstawiono mu natomiast stanowego dowodu rejestracyjnego; - Prezydent Miasta K. pismem z dnia 18.08.2010 r. poinformował Naczelnika Urzędu Celnego w W., że dokument identyfikacyjny pojazdu zakupionego przez skarżącą, wydany przez Podstawową Stację Kontroli Pojazdów firmy D z/s w N., stanowiący załącznik do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym, określa nieprawidłowy rodzaj pojazdu. Dokument ten potwierdza bowiem, że jest to samochód ciężarowy, mimo, że nie spełniał warunków określonych w § 9a rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia z dnia 31 grudnia 2002 r. (Dz. U. z 2003 r., nr 32, poz. 262 ze zm.) do tego aby mógł zostać zakwalifikowany do grupy pojazdów ciężarowych. Organ podatkowy wskazał, że zakwalifikowania zakupionego przez skarżącą pojazdu, jako pojazdu osobowego, nie może podważyć zaświadczenie z dnia 11.08.2010 r. wystawione przez A - sprzedawcę samochodu na rzecz skarżącej, wystawione 8 miesięcy po zawartej transakcji, zgodnie z którym przedmiotowy pojazd opuścił Stany Zjednoczone jako samochód ciężarowy. Przeczy temu bowiem zebrany materiał w sprawie, w tym także informacja Wydziału Komunikacji w T., gdzie pojazd był uprzednio zarejestrowany jako samochód osobowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 121 i 124 w związku z art. 210 § 4 w związku z art. 235 Ordynacji podatkowej, polegające na uchyleniu się przez organ odwoławczy, od rozpatrzenia i oceny zarzutów odwołania, odnoszących się do przedstawionych przez skarżącą dokumentów, jako dowodów, że sporny samochód został sprowadzony jako samochód ciężarowy; - art. 122, 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej, polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym nie wyjaśnieniu wątpliwości związanych z faktem, iż sprzedawca samochodu A wystawił zaświadczenie, z treści którego w jednoznaczny sposób wynika, że pojazd ten opuścił Stany Zjednoczone Ameryki jako samochód ciężarowy; - art. 121 § 1 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady zaufania strony do organu podatkowego oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności niewyjaśnienie, w sposób przekonywujący, przyczyn z których wynika, że pozostały w sprawie materiał dowodowy przeczy treści zaświadczenia dotyczącego przedmiotowego pojazdu, a wystawionego przez A. W uzasadnieniu skargi skarżąca powtórzyła, że organ podatkowy II instancji uchylił się od oceny i rozpoznania zarzutów strony skarżącej zawartych w odwołaniu od decyzji organu podatkowego I instancji. Zdaniem skarżącej, bez wyjaśnienia przez organ podatkowy podstaw i warunków wydania zaświadczenia przez A skarżona decyzja nie może być uważana za decyzję wydaną prawidłowo, zgodnie z właściwie ustalonym stanem faktycznym. W odpowiedzi organ II instancji wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia Sąd nie stwierdził naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik rozstrzygnięcia, jak również naruszeń prawa procesowego mających istotny wpływ na wynik postępowania. Istota sporu między stronami sprowadza się do zasadności opodatkowania przez organy celne podatkiem akcyzowym nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki [...] w konsekwencji klasyfikacji tego pojazdu przez organy podatkowe według tzw. kodu CN 8703, którym objęte są m.in. samochody osobowe. W celu określenia, czy dany produkt stanowi wyrób akcyzowy, a jeżeli tak, to według jakiej stawki należy naliczyć podatek akcyzowy, czy dany wyrób akcyzowy jest zwolniony z akcyzy lub też obciążony dodatkowymi obowiązkami administracyjnym, związanymi z jego przemieszczaniem, niezbędne jest prawidłowe zaklasyfikowanie wyrobu będącego przedmiotem transakcji. To, czy dany pojazd jest wyrobem akcyzowym, czy też nie, uzależnione jest jedynie od zakwalifikowania wyrobu do określonej pozycji CN. A zatem powstanie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku akcyzowego jest ściśle powiązane z prawidłowym przyporządkowaniem danego wyrobu do określonego kodu CN (tak też Wyrok NSA z dnia 2 marca 2011 r. sygn. akt I GSK 83/10, LEX nr 863400). W ocenie Sądu, zgromadzony materiał dowodowy dał podstawę do przyjęcia, że doszło do nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu osobowego oznaczonego kodem CN 8703, a nie, jak twierdzi skarżąca, samochodu ciężarowego. Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2009 r., Nr 3 poz. 11 ze zm.), dalej zwaną "u.p.a.", do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). Pojazdy mechaniczne zostały sklasyfikowane w załączniku I tabeli stawek celnych, w sekcji XVII ww. rozporządzenia Rady. Kodem CN 8703 objęte zostały pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo – towarowymi oraz samochodami wyścigowymi. Natomiast kodem CN 8704 są oznaczone pojazdy mechaniczne przeznaczone do transportu towarów. W celu zapewnienia właściwej interpretacji i jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, Komisja Europejska w dniu 28 lutego 2006 r. ogłosiła noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz. U. C 50, str. 1). Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, uwzględniające m.in. (przyjęte w 2001 r. przez Komitet HS na 28 sesji) zmiany do pozycji HS 8703 i 8704, zostały opublikowane w Monitorze Polskim Nr 86 z 2006 r., pod poz. 880 w formie załącznika do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej. Zgodnie z treścią not wyjaśniających, klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją CN 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów. Natomiast pojazdy głównie przeznaczone do transportu towarów a nie osób oznaczone są w klasyfikacji kodem CN 8704. Pojazdy zasadniczo przeznaczone do przewozu osób (kod CN 8703) posiadają następujące cechy: a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych; b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów, a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Natomiast pojazdy przeznaczone głównie do transportu towarów (kod CN 8704) posiadają następujące cechy: siedzenia-ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia) ani bez wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów. Siedzenia te są zwykle składane tak, aby możliwe było pełne wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów; oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup); brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany); zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną; brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Organy I i II instancji przy klasyfikacji zakupionego przez skarżącą samochodu uwzględniły treść Noty wyjaśniającej do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Przeprowadzone oględziny pojazdu wykazały, że posiada on cechy, o których mowa w Nocie wyjaśniającej do pozycji CN 8703, tj. samochód był (i nadal jest) wyposażony fabrycznie w dwa rzędy siedzeń, przeznaczonych dla przewozu osób, posiada stałe punkty kotwiące do zainstalowania siedzeń i pasów bezpieczeństwa zarówno w przedniej jak i w tylnej części pojazdu, w tylnych drzwiach bocznych i drzwiach z tyłu pojazdu znajdują się okna, tylna część pojazdu wyposażona jest w dywaniki, oświetlenie, popielniczki, wentylację, wykładzinę, tapicerowany dach wskazujące na pasażerskie funkcje tej części pojazdu, brak przegrody pomiędzy przestrzenią kierowcy i przedniego siedzenia pasażera, a tylną przestrzenią pojazdu. Zgodnie z przytoczonymi już notami wyjaśniającymi do poz. 8703 i poz. 8704 CN, klasyfikację tego pojazdu do poz. 8704 wyklucza zaś już sam fakt posiadania przez niego okien w tylnej części nadwozia, pasów bezpieczeństwa w tylnej części pojazdu, dywaników, popielniczek oraz punktów oświetleniowych umiejscowionych również w części pasażerskiej oraz brak oddzielnej kabiny dla kierowcy i pasażerów, tj. brak stałej przegrody pomiędzy częścią nadwozia służącą do przewozu towarów, a kabiną kierowcy i pasażerów. Samochód ten nie został fabrycznie wyposażony w stałą przegrodę oddzielającą poszczególne części nadwozia. Z pewnością nie jest taką przegrodą, widoczna na dokumentacji zdjęciowej (figurującej w aktach administracyjnych), luźna kratka zamontowana za tylnymi fotelami (za drugim rzędem siedzeń). Zaznaczyć w tym miejscu należy, że cechy konstrukcyjne pojazdu nie były przedmiotem sporu pomiędzy stronami. Nie było w sprawie również sporne, że cechy te zgodnie z Notami wyjaśniającymi przypisane są do kodu CN 8703. Niezależnie od powyższego z informacji przesłanej przez generalnego importera marki [...], C Sp. z o.o. z dnia 7 września 2010 r. wynika, że przedmiotowy pojazd został wyprodukowany jako samochód osobowy. Pojazd był również zarejestrowany jako samochód osobowy w Stanach Zjednoczonych Ameryki, przed jego zakupem przez skarżącą, co wynika z informacji uzyskanej w Wydziale Komunikacji Stanu T. Również z dokumentów niemieckich służb celnych, przetłumaczonych przez tłumacza powołanego przez organ wynika, że przedmiotem importu na teren Wspólnoty Europejskiej był samochód osobowy. Skarżąca w argumentacji odwołania i skargi powoływała się na wadliwie przetłumaczone dokumenty, wywodząc z nich twierdzenie o sprowadzeniu samochodu ciężarowego. Tymczasem organ ustalił, że tłumacz (K. K.), któremu skarżąca zleciła przekład dokumentów celnych na język polski – popełnił w swoim tłumaczeniu zasadnicze błędy, co sam przyznał w wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu podatkowym (k- 20/1-4 akt administracyjnych). Wadliwie przetłumaczył symbol "4T" (oznaczający sztywny dach) jako "samochód ciężarowy" ( oraz symbol "PKW" (oznaczający samochód osobowy - Personalkraftwagen) jako "samochód ciężarowy". Ponadto, na zasadnicze przeznaczenie samochodu do przewozu osób wskazuje też jednoznacznie oznaczenie w dokumentach celnych, że jest to "samochód osobowy" oznaczony kodem HS: 87032390000 (m.inn.k- 32/2, 32/4 akt administracyjnych). Wskazać należy, że skarżąca nie kwestionuje w skardze, że przekład niemieckich i amerykańskich dokumentów, dokonany przez tłumacza przysięgłego języka niemieckiego i angielskiego powołanego przez organ (W. C.) potwierdza, że sporny samochód to samochód osobowy. W związku z powyższym prawidłowo organy podatkowe uznały, że przedmiotowy pojazd jest samochodem osobowym, tj. został wyprodukowany jako samochód osobowy, czyli został konstrukcyjnie zaprojektowany i wyposażony w standardowe nadwozie oraz wnętrze dedykowane właśnie do pełnienia zasadniczej funkcji przewozu osób. Stąd przedmiotowy samochód należy zaklasyfikować do kodu CN 8703. W świetle materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz treści uzasadnienia decyzji, zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego są oczywiście bezzasadne. Pierwszy z zarzutów dotyczył, naruszenia art. 121 i 124 w związku z art. 210 § 4 w związku z art. 235 Ordynacji podatkowej, w wyniku czego organ odwoławczy uchylił się od rozpatrzenia i oceny zarzutów skarżącej zawartych w odwołaniu od decyzji organu I instancji z dnia [...], tj. zarzutów naruszenia: art. 191 Ordynacji podatkowej, polegającego na dowolnej, a nie swobodnej ocenie materiału dowodowego, w szczególności na ocenie dowodu w postaci pisma z dnia 17.01.2011r. przedstawiciela producenta na polskim rynku samochodów marki [...] - poprzez przyjęcie, że zakupiony i sprowadzony ze Stanów Zjednoczonych Ameryki samochód musiał być w chwili jego sprowadzenia sklasyfikowany jako samochód osobowy, podczas gdy z informacji pochodzących z tego źródła nie sposób wyprowadzić tego typu kategorycznych twierdzeń; Kolejny zarzut dotyczy naruszenia art. 122, 187 § 1, 191 oraz 210 § 4 Ordynacji podatkowej, polegające na zaniechaniu wskazania powodów, dla których organ I instancji odmówił wiary dowodom w postaci dokumentów poświadczających zakup pojazdu [...] (w tym ich polskiego tłumaczenia) na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki, a z których to dokumentów wynika, iż samochód ten opuścił terytorium tego kraju jako samochód ciężarowy. Wskazać należy, że w postępowaniu podatkowym organ odwoławczy jako organ drugiej instancji bada prawidłowość wydania decyzji pod względem legalności. Należy zaznaczyć, iż jest to kontrola w pełnym zakresie, tzn. że sprawa (odwołanie) rozpatrywana jest wnikliwie i całościowo i nie ogranicza się wyłącznie do zarzutów strony. Wbrew twierdzeniom skarżącej w niniejszej sprawie organ odwoławczy rozpatrując sprawę we wskazanym wyżej zakresie, należycie i wnikliwie rozpatrzył również wszystkie zarzuty odwołania. Zarzucając organowi wybiórcze zgromadzenie materiału dowodowego, skarżąca ani w odwołaniu, ani też w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie wskazała, jakie jeszcze jej zdaniem dowody organ winien w sprawie zgromadzić i nie żądała uzupełnienia materiału dowodowego. W ocenie Sądu materiał zgromadzony w sprawie jest obszerny, pełny i wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy. Z pewnością nie sposób twierdzić, że zgromadzony został "wybiórczo". Ocena pisma z dnia 17.01.2011 r. importera samochodów marki [...] (k-30/1akt administracyjnych) nie polega zaś, jak twierdzi skarżąca, na przyjęciu, że pojazd zakupiony przez skarżącą "musiał być w chwili jego sprowadzenia sklasyfikowany jako samochód osobowy". Klasyfikacja jest oceną prawną ustalonego stanu faktycznego, a nie oceną dowodu. Ocena kwestionowanego dowodu polega jedynie na przyjęciu, że jest wiarygodny, oraz przyjęciu na jego podstawie, że model pojazdu zakupiony przez skarżącą ([...]) jest wytwarzany przez producenta zasadniczo z przeznaczeniem do przewozu osób, a nie do przewozu towarów. Do takiego wniosku uprawniało organ podatkowy zawarte w piśmie z dnia 17.01.2011 r. stwierdzenie, że samochody [...] produkowane są jako samochody kategorii M1 (tj. samochody osobowe) a zmiana ich kwalifikacji następuje po opuszczeniu zakładu produkcyjnego, przy czym wersja ciężarowa sprowadzana jest do Polski jako pojazd niekompletny i dopiero na terytorium naszego kraju dochodzi do skompletowania pojazdu i zmiany jego kwalifikacji (K- 30/1 akt administracyjnych). Tak dokonana ocena tego dowodu nie narusza normy z art. 191 Ordynacji podatkowej, tym bardziej, że nie był to ani jedyny ani zasadniczy dowód, na podstawie którego organy przyjęły, że skarżąca nabyła wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy – podlegający akcyzie. Szczegółowe rozważanie tej kwestii przez organy podatkowe, czego żąda skarżąca, było oczywiście zbędne. Pismo importera samochodów marki [...] jedynie potwierdza ocenę oględzin pojazdu, która wykazała, że samochód zakupiony przez skarżącą posiada cechy techniczne pozwalające go zaklasyfikować do kodu CN 8703. Podanie przez organ, że swoje ustalenia oparł w pierwszym rzędzie o zbadanie rzeczywistych cech technicznych pojazdu w drodze oględzin, czyni zbędnym rozważania, dlaczego i na jakiej podstawie prywatny sprzedawca w USA w prywatnym piśmie twierdzi, że sprzedał skarżącej samochód ciężarowy. Tym bardziej, że oficjalny dokument urzędowy uzyskany ze stanu T. potwierdza, że sporny samochód (o podanych numerach identyfikacyjnych) był w USA zarejestrowany jako samochód osobowy. Podkreślić przy tym należy, że podstawą do przyjętych przez organy w sprawie ustaleń faktycznych, poza kwestionowanym dowodem (pismem z dnia 17.01.2011 r.) były m. inn.: przedłożone przez podatniczkę dokumenty zakupu i odprawy celnej samochodu, dokumenty niemieckich służb celnych, pisma producenta samochodów [...], eksportera i sprzedającego wraz z ich tłumaczeniami, korespondencja UM K. z Wydziałem Komunikacji Stanu T. oraz z Naczelnikiem UC w W. i badań technicznych pojazdu oraz oględziny pojazdu. Ocena tych dowodów została szczegółowo przedstawiona w decyzjach organów podatkowych obu instancji i w ocenie Sądu orzekającego w sprawie, poprawności i rzetelności tej oceny i wyprowadzonych na ich podstawie wniosków nie mogą podważyć zarzuty skargi. Do podobnych wniosków prowadzi ocena drugiego z podniesionych wcześniej w odwołaniu i powtórzonych w skardze zarzutów, dotyczących naruszenia art. 122, 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej, polegającego na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Z uwagi na wszechstronne i zweryfikowane w postępowaniu dowody, stanowiące wyczerpujący materiał dla przyjętych w sprawie ustaleń faktycznych, jako niezasadne należy uznać zarzuty odnoszące się do nie uznania za ważący – dowodu z zaświadczenia sprzedawcy samochodu A, który w ocenie skarżącej przesądza o ciężarowym charakterze spornego w sprawie samochodu. Jak wyżej wskazano, wobec ustalenia cech technicznych pojazdu na podstawie wskazanych w decyzji dowodów, w tym jego oględzin oraz ustalenia, że cechy te odpowiadają kodowi CN 8703, wyjaśnienie treści prywatnego zaświadczenia przedłożonego przez skarżącą uznać należy za zbędne. Trzeci i ostatni z zarzutów skargi dotyczy naruszenia art. 121 § 1 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń, co zdaniem skarżącej ma uniemożliwiać realizację zasady zaufania strony do organu podatkowego oraz uniemożliwiać dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, a w szczególności niewyjaśnienie, w sposób przekonywujący przyczyn, z których wynika, że pozostały w sprawie materiał dowodowy przeczy treści zaświadczenia dotyczącego przedmiotowego pojazdu a wystawionego przez A. Wbrew twierdzeniu skarżącej organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji precyzyjnie wyjaśnił jakie fakty uznał za udowodnione (cechy techniczne zakupionego pojazdu) i na jakiej podstawie (oględziny pojazdu, dodatkowo poparte niemieckimi dokumentami celnymi, informacją przedstawiciela producenta pojazdu oraz informacją Wydziału Komunikacji Stanu T.) oraz przytoczył i wyjaśnił przepisy. Skarżąca nie podważa ustalonych cech technicznych samochodu oraz oceny, że cechy te odpowiadają kodowi CN 8703. Nie podnosi także, że organy błędnie ustaliły stan faktyczny uznając, że zakupiony pojazd ze względu na cechy konstrukcyjne zasadniczo służy do przewozu osób a nie towarów. W tej sytuacji przedstawione w skardze żądanie wyjaśnienia przez organ podatkowy, w oparciu o jakie kryteria sprzedawca pojazdu przyjął, że jest to samochód ciężarowy oraz rozważanie różnic pomiędzy tymi kryteriami a obowiązującymi przepisami na terenie kraju i szerzej obszaru celnego Unii Europejskiej - jest oczywiście bezzasadne. Wobec przyjętych w sprawie ustaleń faktycznych, opartych na wszechstronnie zgromadzonych i poprawnie ocenionych dowodach, zasadnie organy przyjęły, że będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia samochód [...] był samochodem osobowym zaklasyfikowanym do kodu CN 8703 na podstawie art. 3 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U Nr 3, poz. 11 ze zm.) zgodnie z Nomenklaturą Scaloną (CN) wynikającą z rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L256 z 7.09.1987r, str. 1 ze zm. Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.2,t.2, str. 382 ze zm.). Konsekwencją tych ustaleń, było opodatkowanie tej czynności podatkiem akcyzowym na podstawie art. 100 – 105 ustawy o podatku akcyzowym. Z powyższych względów, wobec braku uzasadnionych podstaw skarga podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).