I SA/Wr 1906/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Łoboda, Sędzia NSA Halina Betta, Sędzia NSA Andrzej Szczerbiński (sprawozdawca), Protokolant Anna Szokalska-Kruś, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2005r. sprawy ze skargi Spółki z o.o. A w C. na decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec, sierpień, wrzesień listopad i grudzień 1999r. oddala skargę. Zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...], którą na podstawie art. 24 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 1999r. nr 54, poz. 572 ze zm.), art. 21 § 1 pkt 2 i § 3a Ordynacji podatkowej oraz art. 10 i art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11, poz. 50 ze zm.) określono Spółce z o.o. A w C. nadwyżkę podatku naliczonego do zwrotu w wysokościach niższych, od wykazanych w złożonych deklaracjach VAT-7 za czerwiec, sierpień, wrzesień, listopad i grudzień 1999r. oraz ustalono dodatkowe zobowiązanie podatkowe za te miesiące w wysokościach, odpowiadających 30% kwot zawyżeń. Było to odpowiednio za czerwiec 1999r. [...] i 7...], za sierpień [...] i [...], za wrzesień [...] i [...], za listopad [...] i [...] oraz za grudzień 1999r. [...] i [...]. W wyniku postępowania kontrolnego stwierdzono bowiem, że Spółka w rejestrze zakupów ujęła faktury dotyczące zakupu środków trwałych oraz usług budowlano-montażowych opodatkowanych stawką 22%, które to zakupy zgodnie z dokonanymi ustaleniami miały służyć i faktycznie służyły wyłącznie działalności zwolnionej od podatku, polegającej na skupie i sprzedaży zbóż, w związku z czym nieuzasadnione było obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku należnego związanego z tymi zakupami po myśli art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. Faktury te dotyczyły zakupu szaf sterowniczych, separatora, sortownika mechanicznego, śrutownika i sprzętu laboratoryjnego, oprogramowania elewatora, wykonania wykopu i fundamentu pod silosy zbożowe, montażu zbiorników, reduktorów i rur. Nie uwzględniono podniesionego w odwołaniu zarzutu, że zakupy i planowana inwestycja mogły służyć także do innej działalności, dlatego w toku postępowania należało o to zapytać byłego dyrektora zarządu Spółki, a nie obecnego, który mógł nie być w tej kwestii wystarczająco zorientowany, zaś nie wzięcie tego pod uwagę świadczy o niewystarczającym wyjaśnieniu okoliczności sprawy. Zdaniem organu odwoławczego zgromadzono bowiem wszelkie możliwe dowody. Z umowy zawartej z gminą W. w dniu [...] przez Spółkę mającą w tym czasie siedzibę i prowadzącą w W. działalność w zakresie sprzedaży kruszywa, usług transportowych i aptecznych wynika, że wydzierżawiono nieruchomość rolną zabudowaną w C. w celu zlokalizowania tam punktu skupu i magazynowania płodów rolnych. Budowany elewator zbożowy miał się składać z silosów zbożowych i urządzeń towarzyszących. W sierpniu 1999r. rozpoczęto skup pszenicy paszowej, a w zawartej w dniu [...] umowie z Agencją B Spółka zobowiązała się do kupowania od producentów krajowych pszenicy konsumpcyjnej za środki pochodzące z kredytu preferencyjnego na skup i przechowywanie zbóż. Zboża te miały posiadać określone parametry, których kontrolą miano zajmować się w kupionym przez podatnika laboratorium. Przed zawarciem tej umowy Spółka uzyskała atesty magazynów zbożowych Inspektora Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych we W. Żadnej innej działalności przy wykorzystaniu tych obiektów podatnik w 1999r. nie prowadził ani nie przygotowywał, w szczególności w zakresie produkcji biopaliw, która zresztą nigdy nie została podjęta. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka z o.o. A wniosła o uchylenie decyzji zarzucając naruszenie art. 20 ust. 2 i art. 25 ust. 1pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Urząd Skarbowy w Strzelinie w listopadzie 1999r. przeprowadził w Spółce kontrolę w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa z tytułu podatku VAT za wrzesień 1999r. i nie miał zastrzeżeń. Spółka w poprzednich latach rozważała ewentualną produkcję biopaliw z rzepaku lub kukurydzy, albo też dzierżawę całego obiektu innemu podmiotowi lub produkcję pasz z zakupionych surowców. Pominięcie tego świadczy o dowolnej ocenie dowodów. Spółka miałaby prawo do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony przy zakupach związanych ze sprzedażą pasz treściwych, oleju napędowego itp. i w tym kierunku prowadzona była inwestycja w 1999 roku. Również wyposażenie laboratorium mogło służyć przetwórstwu płodów rolnych, a nie tylko działalności polegającej na skupie i sprzedaży zbóż, podobnie jak program komputerowy obsługi elewatora. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. W toku doraźnej kontroli w listopadzie 1999r. nie badano związku dokonanych przez Spółkę zakupów z prowadzoną działalnością, ale sprawdzano tylko rozliczenie podatku od towarów i usług za wrzesień 1999r. w związku z wykazaniem nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy, nie wszczynając wówczas postępowania podatkowego i nie wydając decyzji w tej sprawie. W związku z wniesieniem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i niezakończeniem przed tym dniem postępowania sprawa zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, powołanej na wstępie, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Musi jednak w tym celu spełnić warunki, określone w ustawie. W szczególności jej art. 25 ust. 1 pkt 1 mówi, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów lub usług służących do wytworzenia lub odprzedaży towarów bądź świadczenia usług zwolnionych od podatku. Zwolnionymi od podatku są zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 czynności, o których mowa w art. 2, dotyczące towarów wymienionych w załączniku nr 1, w tym również wskazanych w punkcie 9 produktów upraw polowych i łąkowych, z wyłączeniem produktów konsumpcyjnych roślin innych stref klimatycznych. Zakwestionowane przez organy podatkowe faktury z czerwca, sierpnia, września, listopada i grudnia 1999r. dotyczące zakupów szaf sterowniczych, separatora, sortownika mechanicznego, śrutownika, sprzętu laboratoryjnego, wykonania wykopu i fundamentu pod silosy zbożowe, montażu zbiorników, reduktorów i rur oraz oprogramowania elewatora, związane były według ustaleń organów podatkowych wyłącznie z prowadzeniem przez Spółkę z o.o. A działalności w C. w zakresie skupu i sprzedaży zboża, zatem zwolnionej od podatku od towarów i usług i nie miały związku z innego rodzaju działalnością, prowadzoną przez spółkę we W. i polegająca na sprzedaży kruszywa, usługach transportowych i utrzymywaniu apteki. Świadczy o tym nie tylko pisemne wyjaśnienie dyrektora zarządu Spółki K. M., złożone w toku postępowania w dniu [...], ale i treść umowy dzierżawy nieruchomości z dnia [...], umowa z Agencją B z dnia [...], czy też uzyskanie atestów dla magazynów zbożowych, o czym była mowa wyżej. Skup zboża w C. rozpoczęto w sierpniu 1999r., a żadnej innej działalności oprócz skupu i sprzedaży zboża nie prowadzono tam ani w roku 1999, ani w latach następnych. Na odwrocie zakwestionowanych faktur odnotowano, że dotyczą one punktu skupu i przechowywania zbóż w C., a niektóre z nich czynił na bieżąco w 1999r. ówczesny dyrektor zarządu Spółki S. P., na którego oświadczenie powołuje się strona skarżąca. W związku z tym teoretyczne rozważania, czynione przed podjęcie inwestycji w C. w 1999r., dotyczące ewentualnych możliwości produkcji biopaliwa na bazie rzepaku, o których pisze tenże S. P. w znajdującym się w aktach postępowania administracyjnego piśmie z dnia [...], nie podważają oceny organów podatkowych, kwestionujących na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym zwrot różnicy podatku, wynikającego z faktur dotyczących zakupów związanych z punktem skupu i sprzedaży zbóż, zatem działalnością zwolnioną od podatku od towarów i usług w świetle przytoczonej wyżej regulacji prawnej. Za nieuzasadniony uznano również zarzut naruszenia przy wydawaniu decyzji przepisu art. 20 ust. 2 tej ustawy. Mówi on, że podatnik może zmniejszyć podatek należny o kwotę podatku naliczonego, związaną ze sprzedażą opodatkowaną i umieszczony jest w artykule dotyczącym w 1999 roku podatników dokonujących jednocześnie sprzedaży towarów opodatkowanych i zwolnionych od podatku, którzy obowiązani byli do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego, związanych ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną od podatku. Według ustaleń organów podatkowych, które zostały poczynione po zgromadzeniu dowodów i wyjaśnieniu istotnych okoliczności, w tym oświadczeń i pism obu kolejnych dyrektorów zarządu skarżącej Spółki, a które to ustalenia w ocenie sądu nie przekraczają granic pozostawionej organom prowadzącym postępowanie możliwości oceny dowodów, podatek naliczony w zakwestionowanych fakturach dotyczących zakupu związany był wyłącznie ze sprzedażą zwolnioną z opodatkowania, bo tylko taka była prowadzona w C. w 1999 roku, a innej nie podjęto również później. Dla tej oceny nie mogło mieć znaczenia nieujawnienie stwierdzonych później nieprawidłowości w czasie doraźnej kontroli, przeprowadzonej w listopadzie 1999r., o której była mowa wyżej, a która dotyczyła niektórych tylko kwestii związanych z deklaracją VAT-7, złożoną za wrzesień 1999r. Ponieważ z podanych powodów nie stwierdzono, by zaskarżona decyzja naruszała wskazane w skardze lub inne obowiązujące przepisy prawa, wniesioną skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powołanej wyżej.