I SA/Wr 1920/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. postanawia odrzucić skargę. Strona skarżąca wniosła skargę na powołaną w osnowie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W..W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o umorzenie postępowania podnosząc, że decyzją z dnia [...] 2015 r. znak [...] wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwaną dalej p.p.s.a. – Dyrektor Izby Skarbowej we W. uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu podatkowego I instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Do pisma załączono wskazaną decyzję. W dniu z 11 grudnia 2015 r., doręczono pełnomocnikowi skarżącego wezwanie do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu od skargi pod rygorem jej odrzucenia. Strona nie uiściła wpisu. Pismem z dnia 15 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nie usunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a). W dniu 11 grudnia 2015 r. doręczono skarżącemu wezwanie do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu od skargi pod rygorem jej odrzucenia. Wyznaczony termin upływał z dniem 18 grudnia 2015 r. i jak dotąd nie uzupełniono ww. braku skargi. Podkreślić należy, że przekazanie przez organ administracji skargi do sądu administracyjnego uruchamia działania sądu, których pierwszym celem jest dokonanie wstępnej kontroli wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego oraz wezwanie strony skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi. Czynności te mają na celu umożliwienie nadania skardze dalszego biegu. Po wniesieniu skargi do sądu przewodniczący wydziału niezwłocznie bada, czy skarga czyni zadość wymaganiom formalnym i czy został uiszczony wpis, a w razie potrzeby wzywa do usunięcia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu, chyba że został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy (§ 33 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz.U.2015.1177). Tego rodzaju niezwłoczne wzywanie do uiszczenia wpisu sądowego uzasadnione jest treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z przywołanym przepisem sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wpis sądowy jest opłatą w rozumieniu art. 220 § 1 w zw. z art. 212 analizowanej ustawy. Konsekwencją wymienionych przepisów jest zapis art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. Wynika z niego, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, aby zgodnie z przytoczonym art. 220 § 1 sąd mógł podjąć czynności na skutek pisma, pobiera się wpis sądowy. Przewodniczący wydziału przekazuje sprawę sędziemu sprawozdawcy, bez wezwania do uiszczenia wpisu, wyłącznie wtedy jeżeli z treści skargi wynika, że podlega ona odrzuceniu (§ 35 powołanego regulaminu). Z kolei stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Wykorzystanie przez organ administracji trybu prawnego art. 54 § 3 p.p.s.a. nie zostało natomiast w jakikolwiek sposób uregulowane prawnie jako prawnie znacząca okoliczność wyłączająca zastosowanie ustawowej zasady, w myśl której sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. A zatem wydanie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego z powodu jego bezprzedmiotowości uzasadnionej uwzględnieniem przez organ administracji wniesionej do sądu skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. winno być poprzedzone wezwaniem skarżącego do uiszczenia należnego wpisu od skargi oraz, jeżeli strona nie skorzystała z prawa pomocy, zapłatą tego wpisu (vide postanowienie NSA z dnia 16 września 2005 r. sygn. akt FSK 2174/04 oraz postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2012 r. I FZ 503/11). . W tym stanie rzeczy skoro pomimo prawidłowego doręczenia pełnomocnikowi skarżącego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi nie dopełniono w/w czynności, to skarga na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji. Z tych powodów Sąd nie mógł rozpoznać wniosków stron (organu i pełnomocnika skarżącego) o umorzenie postępowania.