I SA/Wr 1983/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2010 r. postanawia: I. odmówić zmiany postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 14 kwietnia 2014 r. odmawiającego stronie przyznania prawa pomocy; II. odrzucić skargę. 1. Stan faktyczny sprawy. 1.1. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi skarżąca w dniu 3 stycznia 2014 r. nadała w Urzędzie Pocztowym wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. 1.2. Referendarz w Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2014 r. odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 7 maja 2014r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Przesyłka z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi awizowana w dniach 23 kwietnia i 2 maja 2014 r., została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia (k. 60 akt sądowoadministracyjnych). 1.3. Po uprawomocnieniu się postanowienia referendarza, ponownie wezwano stronę do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 5 czerwca 2014 r. (potwierdzenie odbioru k. 63 akt sądowoadministracyjnych). W zakreślonym terminie strona nie uiściła wpisu. 1.4. W dniu 12 czerwca 2014 r. skarżąca złożyła kolejny wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych. W uzasadnieniu ponad uprzednio podane okoliczności podała, że prezes skarżącej od 12 maja 2014 r. przebywa na zwolnieniu lekarskim. 1.5. Referendarz w Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2014 r. odmówił zmiany swojego postanowienia z dnia 14 kwietnia 2014 r. 1.6. W sprzeciwie od postanowienia referendarza z 18 sierpnia 2014 r. strona polemizowała z jego uzasadnieniem. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, od którego został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. 2.2. Zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W ocenie Sądu, nowa okoliczność podana przez stronę, polegająca na przebywaniu na zwolnieniu lekarskim prezesa skarżącej spółki już po złożeniu przez stronę i rozpatrzeniu poprzedniego wniosku o przyznanie praw pomocy, nie może skutkować zmianą uprzedniego postanowienia. Rozpatrując pierwotny wniosek strony ustalono, że skarżąca osiągała wówczas relatywnie znaczny przychód i jest w stanie ponieść koszty postępowania sądowoadministracyjnego. Była więc w stanie uiścić koszty związane z zainicjowaną przez siebie sprawą sądowoadministracyjną. Po pierwsze wskazać należy, że skarżąca nie może przerzucać na Skarb Państwa, a tym samym pozostałych podatników, ewentualnych skutków podjętej przez siebie decyzji, sprowadzającej się do odwleczenia w czasie uiszczenia wpisu od skargi, do którego w praktyce sprowadzają się koszty sądowe w sprawach przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Po drugie należy wskazać, że z załączonych do kolejnego wniosku deklaracji VAT-7 wynika, że skarżąca nadal prowadzi działalność gospodarczą i osiąga przychody relatywnie (w zestawieniu z wartością wpisu od skargi w kwocie 2.322 zł) dużych rozmiarów. Kondycja finansowa strony nie uległa pogorszeniu. 2.3. Z uwagi na brak zaistnienia nowych istotnych okoliczności w sprawie, Sąd na podstawie art. 165 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I postanowienia. 2.4. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Natomiast po myśli art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. 2.5. W przedmiotowej sprawie po uprawomocnieniu się postanowienia referendarza z dnia 14 kwietnia 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, skarżąca na zarządzenie z dnia 20 maja 2014 r. została (ponownie) wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone w dniu 5 czerwca 2014 r. (potwierdzenie odbioru k. 63 akt sądowoadministracyjnych). W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła wpisu od skargi. 2.6. Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, orzekając jak w pkt II postanowienia. 2.7. W tym miejscu wyjaśnić należy, że w po uprawomocnieniu się postanowienia odmawiającego stronie przyznania prawa pomocy, bieg terminu do opłacenia skargi wyznaczony kierowanym do strony skarżącej ponownym wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi nie zostaje przerwany, nawet jeżeli strona po doręczeniu jej takiego ponownego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 stycznia 2008 r. sygn. akt II FZ 617/07, dostępnym w CBOSA). Upływ terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu obliguje zaś Sąd do odrzucenia skargi. Odmienne działanie Sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, co niewątpliwie można zauważyć również w rozpoznawanej sprawie, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania. 2.8. W niniejszej sprawie strona po uprawomocnieniu się postanowienia z dnia 14 kwietnia 2014 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy i ponownym wezwaniu jej do uiszczenia wpisu, nie uiściła należnej opłaty, lecz złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie spowodowane kolejnym wnioskiem nie miało jednak wpływu na bieg terminu do opłacenia skargi wyznaczony skierowanym do skarżącej ponownym wezwaniem do uiszczenia wpisu, wystosowanym na podstawie zarządzenia z dnia 20 maja 2014 r.