I SA/Wr 2030/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w likwidacji z siedzibą w C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. W sprawie, postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A S.A. w likwidacji z siedzibą w C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości za 2010 r. Odpis postanowienia Sądu został doręczony skarżącej spółce w dniu 17 lutego 2014 r. wraz z pouczeniem o terminie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia [...] marca 2014 r. r. od ww. postanowienia Sądu skarżąca spółka wywiodła skargę kasacyjną, która została podpisana przez likwidatora L. S.. W złożonej skardze kasacyjnej skarżąca sformułowała także wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, bez zachowania ustawowej formy wniosku. W złożonym na wezwanie Sądu urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca spółka jako zakres swojego żądania wskazała jedynie na zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem WSA we Wrocławiu z dnia 12 stycznia 2015 r. odmówiono przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w powyższym zakresie a zażalenie na to orzeczenie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2015 r. sygn. akt II FZ 209/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Stosownie do art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Ponadto, zgodnie z § 1 i 3 art. 175 p.p.s.a. skargę kasacyjną sporządzić może tylko adwokat, radca prawny, doradca podatkowy (w sprawach obowiązków podatkowych), rzecznik patentowy (w sprawach własności przemysłowej) oraz osoby wymienione w § 2 art. 175 p.p.s.a., tj. sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osoby wymienione w treści art. 175 p.p.s.a., z zachowaniem określonych w tym przepisie wymogów, jest zatem warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka zaskarżenia. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 18 października 2004 r., FZ 308/04, opublikowane w internetowej bazie orzeczeń NSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie, doręczając skarżącej spółce odpis postanowienia o odrzuceniu skargi, Sąd zawarł pouczenie o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym albo doradcą podatkowym. Wskazał również, że niezachowanie tego wymogu spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej bez merytorycznego rozpoznania. Pomimo tego, skarżąca spółka działająca przez likwidatora, który nie należy do wymienionego kręgu profesjonalnych pełnomocników procesowych, sama sporządziła skargę kasacyjną, czym naruszyła przepis art. 175 § 1-3 p.p.s.a. Na koniec należy wskazać, że w skardze kasacyjnej skarżąca spółka sformułowała m.in. wniosek o "ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem podpisania skargi kasacyjnej", natomiast w złożonym na wezwanie Sądu formularzu wniosku o przyznanie prawa, zażądała jedynie zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z tym, pismem z dnia [...] października 2014 r. wystąpiono do skarżącej spółki o sprecyzowanie zakresu żądania wniosku. W odpowiedzi, w piśmie z dnia [...] listopada 2014 r. skarżąca spółka wyjaśniła, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. W konsekwencji rozpatrzono - zgodnie z żądaniem skarżącej spółki - wniosek w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze tak ukształtowany stan faktyczny sprawy, skarga kasacyjna wywiedziona przez skarżącą spółkę podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 175 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.