I SA/Wr 2030/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że wdrożenie postępowania egzekucyjnego w związku z wydaną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej we W. może doprowadzić do upadłości firmy skarżącego. Z urzędu należy wskazać, że zaskarżoną decyzją, Dyrektor Izby Skarbowej we W. uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W.-[...] z dnia [...] r. (nr [...] ) i określił skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. w kwocie 1.715.437,00 zł, odsetki za zwłokę od nieuregulowanych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2008 r. w łącznej kwocie 46.409,00 zł oraz wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne za 2008 r. w kwocie 393,00 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek należało uwzględnić. Przewidziana w procedurze sądowoadministracyjnej instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wyjątku od zasady, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Odstępstwa na rzecz wspomnianego wyjątku ustawodawca przewidział w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.: - dalej p.p.s.a.) stanowiąc, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z orzecznictwem, uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 464/14, LEX nr 1452662). Jak podkreśla się w literaturze oraz orzecznictwie sądowym, uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, nie dającym pewności a jedynie prawdopodobieństwo wystąpienia określonego faktu. W stanie faktycznym sprawy, zasadność wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji skarżący uzasadniał obawą likwidacji firmy. Mając na uwadze wysokość zobowiązania podatkowego wynikającego z zaskarżonej decyzji (1.715.437,00 zł, nie licząc odsetek), przy bezspornej okoliczności, że skarżący prowadzi przedsiębiorstwo badawczo-wdrożeniowe, Sąd uznał za zasadne objęcie skarżącego tymczasową ochroną prawną w postaci orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Nie można bowiem wykluczyć biorąc pod uwagę wysokość zobowiązania pieniężnego ciążącego na skarżącym, że natychmiastowe wdrożenie postępowania egzekucyjnego może spowodować utratę płynności finansowej przedsiębiorstwa skarżącego, powodując trudny do odwrócenia skutek w postaci likwidacji firmy. Należy przy tym wyjaśnić, nie przesądzając na tym etapie o kierunku rozstrzygnięcia w sprawie, że zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a., że orzeczenie o wstrzymaniu upada z chwilą wydania wyroku, chyba że znajdzie zastosowanie przesłanka z art. 152 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, o czym postanowił jak w sentencji.