I SA/Wr 2060/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku skarżących o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi M. W. i B. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutu dotyczącego prowadzenia postepowania egzekucyjnego postanawia: odmówić wstrzymania postępowania egzekucyjnego. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutu dotyczącego prowadzenia postępowania egzekucyjnego, skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony, albowiem przepisy nie przewidują możliwości wstrzymania postępowania egzekucyjnego przez Sąd. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) po przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu, sąd ten może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Możliwość wstrzymania wykonania, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., obejmuje wszystkie akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a., które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, a więc decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Czynności egzekucyjne nie należą do żadnej z kategorii aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z tym ich wstrzymanie przez sąd administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest możliwe. Na podstawie art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm., w skrócie u.p.e.a.) w brzmieniu obowiązującym do 21 listopada 2013 r., wstrzymania czynności egzekucyjnych w uzasadnionych przypadkach mógł dokonać, w ocenie Sądu, wyłącznie organ egzekucyjny. Ponadto wskazać należy, że na podstawie art. 23 § 6 u.p.e.a. organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ. Na postanowienie w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego służy zażalenie zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym (§ 8). Dopiero wydany w tym trybie akt może być przedmiotem badania Sądu pod kątem spełnienia przesłanek wstrzymania jego wykonania. Reasumując, z powodu braku odpowiedniej podstawy prawnej, Sąd nie ma żadnych kompetencji do wstrzymania wykonania postępowania egzekucyjnego (tak też postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r. sygn. akt II FSK 1887/13 i z 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II FZ 1358/13, sygn. akt II FZ 1358/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 973/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 1058/12, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 2184/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Po 303/13 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1592/04, niepupl.). W ocenie Sądu wskazać także należy, że nawet w przypadku sformułowania przez stronę wniosku stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. jako żądanie wstrzymania zaskarżonego postanowienia, a nie, jak to uczyniono, żądanie wstrzymania postępowania egzekucyjnego, również taki wniosek nie mógłby w przedmiotowej sprawie zostać uwzględniony. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może bowiem dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp. (zob. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295). Stąd nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Zauważyć także trzeba, że nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu rozstrzygnięcia odmownego, ponieważ nie ma ono przedmiotu wykonania, to jest węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu. Zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie dotyczy oddalenia zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym. Nie nakłada więc na stronę skarżącą żadnych obowiązków i nie wywołuje skutków materialnoprawnych. Skoro zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu, to żądanie wstrzymania jego wykonania nie mogłoby zostać uwzględnione. Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.