I SA/Wr 2095/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej strony skarżącej w sprawie ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia oleju smarowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. W sprawie, prawomocnym postanowieniem z dnia 16 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił skarżącej spółce przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na wymienione postanowienie skarżąca spółka wniosła zażalenie. Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie spółki. Następnie, skarżąca spółka została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca spółka złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie, jak uprzednio. Postanowieniem z dnia 20 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę z uwagi na nieopłacenie jej przez skarżącą spółkę. W tej samej dacie (20 października 2014 r.) Sąd wydał na podstawie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrębne postanowienie o odmowie zmiany wspomnianego na wstępie postanowienia z dnia 16 czerwca 2014 r., które skarżąca spółka zaskarżyła w drodze zażalenia. Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie spółki. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Sąd drugiej instancji stwierdził, że skarżąca spółka nie powołała żadnych zmienionych okoliczności, które mogłyby doprowadzić do zmiany postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy. Z kolei w dniu 12 grudnia 2014 r. skarżąca spółka złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 20 października 2014 r. odrzucającego skargę, załączając do niej kolejny formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w którym powołała tożsame, jak uprzednio, okoliczności. W dniu 9 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu ponownie odmówił zmiany wspomnianego na wstępie postanowienia z dnia 16 czerwca 2014 r. Skarżąca spółka ponownie wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 19 maja 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie spółki na postanowienie z dnia 9 marca 2015 r. Zarządzeniem z dnia 2 lipca 2015 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I wezwał pełnomocnika skarżącej spółki do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca spółka złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie jak uprzednio. Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu ponownie odmówił zmiany wspomnianego na wstępie postanowienia z dnia 16 czerwca 2014 r. Zażalenie na to postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił w dniu 15 października 2015 r. W oparciu o zarządzenie z dnia 2 lipca 2015 r. Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I skarżąca została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Odpis zarządzenia został skutecznie doręczony jej pełnomocnikowi procesowemu w dniu 20 listopada 2015 r. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik spółki złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Natomiast po myśli art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W tym miejscu wyjaśnić należy, że po uprawomocnieniu się postanowienia odmawiającego stronie przyznania prawa pomocy, bieg terminu do opłacenia skargi kasacyjnej, wyznaczony kierowanym do strony skarżącej ponownym wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi nie zostaje przerwany, nawet jeżeli strona po doręczeniu jej takiego ponownego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 stycznia 2008 r., II FZ 617/07, CBOSA). Upływ terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu obliguje zaś Sąd do odrzucenia skargi. Odmienne działanie Sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, co niewątpliwie można zauważyć również w rozpoznawanej sprawie, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania. W niniejszej sprawie, po uprawomocnieniu się postanowienia z dnia 17 sierpnia 2015 r. o odmowie zmiany postanowienia z dnia 16 czerwca 2014 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy i ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, strona nie uiściła należnej opłaty, lecz złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jak zaś wcześniej wskazano, postępowanie spowodowane kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie ma wpływu na bieg terminu do opłacenia skargi kasacyjnej, wyznaczony skierowanym do strony ponownym wezwaniem do uiszczenia wpisu. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.