I SA/Wr 2159/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. D. z dnia [...] grudnia 2015 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 listopada 2015 r. odrzucające ponowny wniosek o wyłączenie sędziego WSA Dagmary Dominik - Ogińskiej w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. postanawia: odrzucić zażalenie z dnia [...] grudnia 2015 r. W sprawie, postanowieniem z dnia 30 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek o wyłączenie sędziego WSA Dagmary Dominik-Ogińskiej, gdyż wniosek ten został ponownie złożony po prawomocnym oddaleniu postanowieniem z dnia 23 marca 2015 r. poprzedniego wniosku o wyłączenie wskazanego sędziego. Odpis wymienionego postanowienia wraz z jego uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 14 grudnia 2015 r. W piśmie przewodnim Sądu z 8 grudnia 2015 r., do którego załączono rzeczone postanowienie, pouczono skarżącego, że środek zaskarżenia nie przysługuje. Skarżący, pismem z 14 grudnia 2015 r. złożył zażalenie na powyższe postanowienie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 4 stycznia 2016 r., pismem z 12 stycznia 2016 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego zażalenia przez podanie zwięzłego uzasadnienia oraz wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłkę zawierającą wskazane wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 15 stycznia 2016 r. W piśmie z 18 stycznia 2016 r. skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia z 30 listopada 2015 r. wskazując, że Sąd pogubił się w kwestii ustalenia treści przedmiotu sporu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W ocenie Sądu, zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 30 listopada 2015 r. odrzucające wniosek o wyłączenie sędziego WSA Dagmary Dominik - Ogińskiej, jest niedopuszczalne. Podkreślić bowiem należy, że zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2 - 4 oraz art. 220 § 3; umorzenie postępowania; wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; odrzucenie skargi kasacyjnej; odrzucenie zażalenia; zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; ukaranie grzywną. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, jeżeli ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2015 r. sygn. akt II OZ 1246/15, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie o odrzuceniu wniosku o wyłączenie sędziego. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 22 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym: "Ponowny wniosek o wyłączenie sędziego niezawierający podstaw wyłączenia albo oparty na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu bez składania wyjaśnień przez sędziego, którego dotyczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym." Jak wynika z przytoczonego, pełnego brzmienia tej regulacji prawnej, nie stanowi ona o prawie do zaskarżenia takiego postanowienia. Możliwości zaskarżenia nie przewiduje również przywołany przepis art. 194 § 1 p.p.s.a., zawierający katalog orzeczeń, od których przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Wprawdzie regulacja prawna z art. 194 § 1 p.p.s.a. określa prawo strony do wniesienia zażalenia na postanowienie w zakresie wniosku o wyłączenie sędziego, to jednak postanowienie to musi dotyczyć merytorycznego rozstrzygnięcia owego wniosku, w tym wypadku jego oddalenia, a nie – jak nastąpiło to w sprawie – odrzucenia wniosku z przyczyn wskazanych w art. 22 § 4 p.p.s.a. Zatem, niewątpliwie na wydane w niniejszej sprawie postanowienie Sądu z dnia 30 listopada 2015 r. odrzucające wniosek o wyłączenie sędziego, zażalenie nie przysługiwało. Zaznaczyć przy tym należy, że skarżący przy doręczeniu odpisu wymienionego orzeczenia, został prawidłowo pouczony o braku możliwości jego zaskarżenia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.