I SA/Wr 216/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zobowiązania z tytułu podatku do towarów i usług za miesiące od stycznia do marca i od maja do grudnia 2001 r. postanawia: odrzucić skargę. Skarżący D. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wskazaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Pismem z dnia [...] Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków skargi przez podanie wartości przedmiotu sprawy oraz podpisanie skargi, bądź przesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe pismo zostało skierowane pod adres wskazany przez stronę w skardze i doręczone w dniu [...] osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w tzw. trybie zastępczym. Z akt sprawy wynika, że skarżący w dniu [...] przesłał podpisany odpis skargi, ale do Dyrektora Izby Skarbowej we W., a nie do Sądu. Przesyłką nadaną w urzędzie pocztowym w dniu [...], organ podatkowy przekazał Sądowi przedmiotowy odpis skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej ppsa, w art. 46 § 1 i art. 57 § 1 określa formalne wymogi jakim powinna odpowiadać skarga. Jednym z takich wymogów określonym w pkt 4 art. 46 § 1 ppsa jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeśli skarga dotknięta jest brakiem uniemożliwiającym nadanie jej biegu, na podstawie art. 49 ppsa strona jest wzywana do jego uzupełnienia, a nie usunięcie braków w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. W rozpoznawanej sprawie skarżący co prawda uzupełnił brak skargi poprzez nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi, jednakże dokonał tej czynności niezgodnie z wezwaniem i odpis skargi zamiast do Sądu, przesłał do organu podatkowego. Należy podkreslić, iż wezwanie zostało sporządzone przez Sąd, w którym podano sygnaturę akt sądowych oraz wskazano, że w odpowiedzi należy się na nią powołać i nie wynikało z niego, aby czynność miała być dokonana za pośrednictwem organu podatkowego. Z uwagi na niewłaściwe skierowanie pisma podkreślenia wymaga to, iż mylne oznaczenie adresata powoduje, że o dacie dokonania czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do właściwego adresata, ewentualnie data nadania pisma przez adresata niewłaściwego. Termin do uzupełnienia braków skargi rozpoczynał swój bieg w dniu [...], natomiast upływał w dniu [...]. Odnosząc się zatem do powyższego, zarówno data nadania przesyłki przez organ podatkowy, tj. w dniu [...], jak i data wpływu tejże przesyłki do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu [...] spowodowały uchybienie terminowi do uzupełnienia braków skargi. Należy również przytoczyć przez analogię zasadę wynikającą z utrwalonego orzecznictwa, iż warunkiem zachowania terminu jest właściwe zaadresowanie przesyłki do sądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 1975 r. sygn. II CZ 13/75; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1988 r. sygn. III CZP 33/87). Z tych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.