I SA/Wr 2179/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Borońska, sędzia WSA Zbigniew Łoboda (spr.), Protokolant starszy asystent sędziego Aleksandra Wysocka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi B. M. i D. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r. postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz B. M. i D. M. solidarnie kwotę 1127 (słownie: tysiąc sto dwadzieścia siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej we W. umorzył postępowanie w sprawie odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z [...].12.2012 r. określającej A spółka cywilna B.M. i D.M. (podatnikowi) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2009 r. do grudnia 2009 r. W wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego, organ pierwszej instancji stwierdził nieprawidłowości w rozliczeniu podatnika za poszczególne miesiące 2009 r. Od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej podatnik złożył odwołanie. W toku postępowania odwoławczego, B. M. pismem z 5 lipca 2013 r. poinformowała o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej A oraz o wykreśleniu spółki z dniem 14 czerwca 2013 r. z ewidencji działalności gospodarczej i przedłożyła wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Ponadto D. M., na wezwanie organu, okazał do wglądu oryginał uchwały wspólników z dnia 12 czerwca 2013 r. o rozwiązaniu spółki cywilnej. Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. pismem z dnia 1 sierpnia 2013 r. poinformował, że w dniu 19 czerwca 2013 r. wpłynęła deklaracja VAT-Z złożona przez spółkę. Powołaną na początku decyzją z dnia [...].12.2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. umorzył postępowanie odwoławcze. W ocenie organu podatkowego drugiej instancji, rozwiązanie spółki cywilnej, a więc utrata bytu prawnego przez podatnika, w toku postępowania odwoławczego, uzasadniało umorzenie tego postępowania (przed drugą instancją). W skardze na tę decyzję wspólnicy spółki wnieśli o jej uchylenie. W uzasadnieniu wskazali, że likwidacja spółki winna skutkować uchyleniem zaskarżonej w trybie odwoławczym decyzji oraz umorzeniem (całego) postępowania w sprawie. W innej sytuacji likwidacja spółki - utrata bytu przez podatnika - skutkuje usankcjonowaniem błędnej decyzji podatkowej organu pierwszej instancji w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, mimo, że decyzja ta została zaskarżona. Nie jest dopuszczalna sytuacja polegająca na uprawomocnieniu się decyzji organu pierwszej instancji z tego tylko powodu, że nastąpiła likwidacja spółki. Postanowieniem z 11.03.2014 r. (w sprawie I SA/Wr 2036/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę B. i D. M. Sąd wskazał, że spółka, będąca stroną w postępowania podatkowym, została rozwiązana z dniem 12.06.2013 r., a więc jeszcze przed wniesieniem skargi w sprawie (datowanej na dzień 26.09.2013 r.). W konsekwencji, według Sądu, skarga podpisana przez byłych wspólników została wniesiona przez podmiot nieuprawniony. Wskutek wniesienia skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8.09.2014 r. (sygn.. akt I FSAK 1299/14) uchylił ww. postanowienie WSA we Wrocławiu. NSA wskazał, że byli wspólnicy spółki cywilnej jako osoby odpowiedzialne za zobowiązania spółki, na podstawie art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej, mają interes materialnoprawny w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, jak również interes prawny do zaskarżenia decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego. W dniu 9.12.2014 r. wpłynęła do tutejszego Sądu decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z [...].12.2014 r. (nr [...]), w której organ odwoławczy uwzględnił w całości skargę B. i D. M. oraz uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postępowanie sądowoadministracyjne podlegało umorzeniu. Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z powołanego unormowania wynika, że organ podatkowy ma możliwość dokonania ponownej weryfikacji swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpatrywanej sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej we W. uwzględnił skargę w całości i decyzją z [...].12.2014 r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie, uznając stanowisko skarżących za prawidłowe. Nie ulega zatem wątpliwości, że na skutek powyższego przestał istnieć przedmiot skargi, a co za tym idzie, wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Uwzględnienie skargi przez organ podatkowy czyni zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Koszty postępowania, które podlegają zwrotowi na rzecz skarżącego, obejmują wpis sądowy od skargi w kwocie 500 zł, wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł, opłatę skarbową od pełnomocnictwa procesowego w kwocie 17 zł, a także wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego - r.pr S.M. w kwocie 360 zł, tj. za pierwszą instancję - 240 zł oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - 120 zł, stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) oraz pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 490). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. oraz art. 201 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I i II sentencji postanowienia.