I SA/Wr 2274/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: S.NSA Lidia Błystak Sędziowie: S. WSA Jadwiga Danuta Mróz as.WSA Katarzyna Radom - sprawozdawca Protokolant: Edyta Luniak Po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2004 r. sprawy ze skargi Spółki A Spółka z o.o. w B. na Wynik Kontroli Skarbowej Inspektora Kontroli Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] o nr [...] w przedmiocie określenia straty w podatku dochodowym za 1998 r. odrzuca skargę. Inspektor Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. w toku przeprowadzonej kontroli stwierdził, iż Spółka A w 1998 r. nieprawidłowo zaliczyła w ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatki w łącznej kwocie [...]. Kontrolujący zakwestionował wydatki poniesione na opłacenie noclegów członka zarządu Skarżącej, rozmów telefonicznych z zagranicą, tłumaczenia dokumentów na język niemiecki, wydatków na rzecz gościa z Niemiec, oraz wydatków związanych ze sprzątaniem działki w Ch., przygotowaniem projektu dotyczącego wycinki drzew w Ch., koncepcji zagospodarowania i podziału działki w K., powołując się na brak związku z przychodem, a w odniesieniu do nieruchomości wskazał, iż mają one charakter inwestycyjny i mogą być zaliczone w koszty poprzez odpisy amortyzacyjne. Za nieprawidłowe uznał także zakwalifikowanie w ciężar kosztów wydatków na wynagrodzenie dla M. S. oraz koszty z tytułu opłat notarialnych i wynagrodzeń notariusza. Powyższe ustalenia Inspektor zawarł w wyniku kontroli z dnia [...] Nr [...]. Zgodnie z pouczeniem zawartym w wyniku kontroli Skarżąca złożyła wniosek o usuniecie naruszenia prawa kwestionując ustalenia Inspektora oraz domagając się uchylenia wyniku kontroli. Skarżąca zarzucała Inspektorowi naruszenie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie dotyczącym kwalifikowania kosztów uzyskania przychodów oraz przepisów procesowych - art. 122 i 124 ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na złożony wniosek Inspektor Kontroli Skarbowej nie uwzględnił zarzutów Skarżącej i podtrzymał w mocy swoje rozstrzygnięcie. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka wnosiła o uchylenie w całości wyniku kontroli powołując się na argumentację zawartą w odwołaniu. Inspektor Kontroli Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie względnie odrzucenie jako niedopuszczalnej z uwagi na to, iż zaskarżony wynik nie nakłada na podatnika jakichkolwiek ciężarów. Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi Inspektor podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko wyrażone w wyniku i odpowiedzi na wniosek o usunięcie naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym zapisem do skarg wniesionych pod rządami uchylonej już ustawy z dnia 11 maja 1995 r o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. 1995 r. Nr 74 poz. 368 ze zm.) i nie rozpatrzonych do dnia 1.01.2004 r., będą miały zastosowanie przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 4 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zakres kognicji sądu obejmuje także inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W rozpatrywanej sprawie zaskarżony wynik kontroli ogranicza się do ustaleń faktycznych i wytknięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Brak w nim końcowych wskazań i wniosków, z których wynikałyby dla strony skarżącej bezpośrednie i konkretne obowiązki. Powyższe sprawia, że zaskarżony akt nie spełnia wymogów określonych w powołanym wyżej przepisie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w konsekwencji nie podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Niniejszy pogląd znajduje również odzwierciedlenie w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 grudnia 2000 r. FPS 13/2000 (ONSA 2001/2 poz. 58), która jakkolwiek zapadła na gruncie uchylonej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, to jednak w ocenie składu orzekającego znajduje pełne uzasadnienie w rozpatrywanej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził w niej pogląd, że wynik kontroli skarbowej, który wskazuje wyłącznie określone uchybienia oraz dokonuje ustaleń faktycznych, a tym samym nie dotyczy przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. nr 153, poz. 1270) skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.