I SA/Wr 2335/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędziowie: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz, Sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca), Protokolant: sekretarz sądowy Anna Terlecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 maja 2015 r. sprawy ze skargi: A spółka z o.o. z/s w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym: oddala skargę. Zaskarżonym aktem Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] sierpnia 2013r. odmawiające skarżącej - A sp. z o.o. z/s w Z. – uznania zasadności zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w zakresie nieistnienia obowiązku podatkowego oraz właściwości organu egzekucyjnego. Jak wynikało z akt sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego w G., właściwy ze względu na położenie nieruchomości objętej postępowaniem egzekucyjnym, wszczął wobec strony postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych [...] i [...]. Należności objęte ww. tytułami wynikały z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...] stycznia 2008 r. określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004 r. oraz odsetki za zwłokę. Odpisy ww. tytułów doręczono skarżącej 3 kwietnia 2012 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. strona wniosła zarzut nieistnienia obowiązku podatkowego oraz prowadzenia egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny. Pismem z dnia [...] kwietna 2012 r. organ egzekucyjny, działając na podstawie art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. nr 229 poz. 1954 ze zm.), wystąpił do wierzyciela - Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z., o zajęcie stanowiska w sprawie zgłaszanych przez stronę zarzutów. Postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. wierzyciel nie uwzględnił zarzutów skarżącej. Stanowisko to podtrzymał Dyrektor Izby Skarbowej w K., rozpoznając zażalenie spółki, co znalazło wyraz w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2012 r. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zobowiązanie strony wynika z ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004 r., zaś właściwość Naczelnika Urzędu Skarbowego w G., stosownie do art. 22 § 1 ustawy o postepowaniu egzekucyjnym w administracji uzasadnia miejsce położenia nieruchomości, z której ma być prowadzana egzekucja. Postanowieniem z dnia 26 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając pod sygn. akt I SA/Gl 1230/12 odrzucił skargę spółki na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] sierpnia 2012 r., z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. W następstwie opisanych okoliczności powołanym na wstępie postanowieniem z [...] sierpnia 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. oddalił zarzuty skarżącej, powołując się na związanie stanowiskiem wierzyciela w zakresie nieistnienia obowiązku podatkowego. W kwestii właściwości organu podatkowego wskazał na art. 22 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postepowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm. – dalej powoływana jako u.p.e.a.), zgodnie z którym właściwość organu egzekucyjnego w przypadku egzekucji z nieruchomości ustala się wg miejsca jej położenia. Rozpoznając sprawę w postępowaniu zażaleniowym Dyrektor Izby Skarbowej powołał się na przepisy art. 33 w związku z art. 34 u.p.e.a. ustanawiające obowiązek wystąpienia do wierzyciela i związanie organu egzekucyjnego jego stanowiskiem w przypadku formułowania zarzutu nieistnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym. W związku z tym prawidłowo organ egzekucyjny wystąpił do wierzyciela uzyskując stanowisko, którym jest związany, a potwierdzające wymagalność zobowiązania objętego tytułami wykonawczymi przekazanymi do realizacji. Nieuzasadniony okazał się również zarzut niewłaściwości organu egzekucyjnego, w tym względzie zasadnie organ egzekucyjny powołał przepis art. 22 § 1 u.p.e.a. Wobec faktu, że egzekucja ma objąć nieruchomość, jej położenie wg ww. przepisu wyznacza właściwość organu egzekucyjnego. W skardze strona wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucała mu rażące naruszenie prawa, poprzez wsparcie rozstrzygnięcia na nieprawdziwych ustaleniach i interpretacji prawa. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe argumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżony akt i poprzedzające go postanowienie odpowiadają prawu. Zgodnie z art. 33 pkt 1 i pkt 9 u.p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku (art. 33 pkt 1 ww. ustawy) lub prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny (art. 33 pkt 9 ww. ustawy). Stosownie do treści art. 34 § 1 u.p.e.a. zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Z przywołanych przepisów wynika, że w przypadku powołania się przez dłużnika m.in. na zarzut nieistnienia obowiązku podatkowego oraz niewłaściwość organu egzekucyjnego elementem koniecznym jest pozyskanie przez organ rozpoznający zarzuty stanowiska wierzyciela. Przy czym, co istotne, w zakresie zarzutu nieistnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym stanowisko wierzyciela jest dla organu prowadzącego egzekucję wiążące. Oznacza to, że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do podejmowania własnych ustaleń w tym zakresie. Jak wynika z akt sprawy, prowadzący postępowanie egzekucyjne Naczelnik Urzędu Skarbowego w G., po wniesieniu przez skarżącą zarzutów w zakresie nieistnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym na podstawie, którego wszczęto egzekucję oraz niewłaściwości organu egzekucyjnego, pismem z dnia [...] kwietna 2012 r. wystąpił do wierzyciela - Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z., o zajęcie stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów. Postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. wierzyciel zarzuty skarżącej uznał nieuzasadnione. Stanowisko to, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r., podtrzymał Dyrektor Izby Skarbowej w K. rozpoznający sprawę w trybie kontroli instancyjnej. Opisane orzeczenie stało się prawomocne po odrzuceniu skargi strony postanowieniem z dnia 26 marca 2013 r. wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (sygn. akt I SA/Gl 1230/12). Wobec związania stanowiskiem wierzyciela organ egzekucyjny zasadnie zarzut skarżącej podnoszący nieistnienie obowiązku podatkowego uznał za nieuzasadniony. Postanowienie wydane przez wierzyciela zostało poddane kontroli instancyjnej. Skarżąca miała także prawo poddanie ich kontroli sadowej, z czego nie skorzystała z uwagi na niedochowanie wymogów formalnych. Na tym etapie postępowania nie jest już możliwa merytoryczna polemika dotycząca ww. zarzutu, z uwagi na związanie organu egzekucyjnego prawomocnym i ostatecznym stanowiskiem wierzyciela. Również prawidłowo organ egzekucyjny ocenił, że w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów dotyczących właściwości. W uzasadnieniu zaskarżonego aktu właściwie został wskazany art. 22 § 1 zdanie pierwsze u.p.e.a. stwierdzający, że właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji należności pieniężnych z nieruchomości ustala się według miejsca jej położenia. W rozpoznawanej sprawie egzekucja prowadzona ma być z nieruchomości usytuowanej w G., a więc w leżącej zakresie właściwości miejscowej Naczelnika Urzędu Skarbowego w G.. W tej sytuacji, wobec niestwierdzenia naruszenia prawa tak materialnego jak i procesowego, Sąd działając skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.