I SA/Wr 2358/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] r. o nr [...] w sprawie ze skargi "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji objętej wnioskiem. Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. (nr [...] ) o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] r. (nr [...] ), określającej skarżącej spółce zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do grudnia 2012 r. W skardze na to postanowienie, skarżąca spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji wymiarowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek strony nie mógł zasługiwać na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.: dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy". Z treści powołanego przepisu wynika, że procedura wstrzymania wykonania dotyczy (przy dodatkowym spełnieniu przez wnioskodawcę przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków) aktów lub czynności stanowiących przedmiot skargi (co jest zasadą). Dodatkowo, ustawodawca dopuszcza możliwość wstrzymania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Dokonując w tym kontekście oceny zgłoszonego przez stronę wniosku o wstrzymanie podnieść należy, że wniosek ten nie mógł doprowadzić do objęcia skarżącego wnioskowaną ochroną przede wszystkim dlatego, że wniosek o wstrzymanie nie dotyczy zaskarżonego postanowienia (dotyczącego odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania), jak i też nie odnosi się do aktu wydanego w granicach tej samej sprawy. Bezspornie bowiem, przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] r. (nr [...] ), wniosek o wstrzymanie dotyczy natomiast tej właśnie decyzji. Odnośnie zaś do kwestii tego, czy objęta wnioskiem o wstrzymanie decyzja wymiarowa mieści się w kategorii aktu wydanego w granicach tej samej sprawy wskazać trzeba, że na tle zbliżonego stanu faktycznego sprawy wypowiedział się już Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 czerwca 2012 r., w sprawie o sygn. akt II FZ 441/12 (orzeczenie dostępne na stronie: https://cbois.nsa.gov.pl) wyrażając pogląd, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona skarżąca nie wniosła odwołania w ustawowo przewidzianym terminie, bowiem nie zachodzi tożsamość przedmiotowa tych dwóch postępowań, a tym samym są to dwie różne sprawy w znaczeniu materialnym. Wyjaśniając znaczenie normatywne zwrotu "w granicach danej sprawy" Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził w ww. postanowieniu, że w postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową. Nawiązując do stanu faktycznego sprawy, nie ulega wątpliwości, że zarówno zaskarżone postanowienie, jak i objęta wnioskiem o wstrzymanie decyzja wymiarowa pozostają ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na odmienność zakresów przedmiotowych tych aktów (ocena przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w pierwszym przypadku, w drugim zaś, wymiar zobowiązania w podatku od towarów i usług), nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnoprawnym. Z tych powodów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.