I SA/Wr 2421/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu składzie w następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Lidia Błystak Sędziowie WSA - Jadwiga Danuta Mróz Asesor WSA - Katarzyna Radom (sprawozdawca) Protokolant - Edyta Luniak po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. O. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J.G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu sprowadzenia z zagranicy samochodu postanawia I. umorzyć postępowanie w sprawie, II. zarządzić zwrot na rzecz skarżącego kwoty 32 (trzydzieści dwa) zł tytułem zwrotu połowy wpisu sądowego. III. Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy we J. G. w rozstrzygnięciu podjętym dnia [...] o nr [...] utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego K. G., który działając w oparciu o art. 11c ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm) ustalił panu T. O. podatek od towarów i usług w wysokości [...] z tytułu sprowadzenia na polski obszar celny w 1997 r. samochodu osobowego marki Volkswagen Passat o numerze nadwozia [...]. Powyższa decyzja została wydana w związku z decyzją Dyrektora Urzędu Celnego we W. z dnia [...] o [...] i [...], dopuszczającą do obrotu na polskim obszarze celnym samochód osobowy i wymierzającą z tego tytułu należne cło w kwocie [...]. W złożonej skardze Pan O. nie zgadza się z ustaleniami organów celnych w zakresie wymiaru należności celnych zarzucając, iż reguła nr 2(a) Ogólnych Reguł Interpretacyjnych Nomenklatury Scalonej publikowana na wstępie Taryfy celnej nie może być samoistną podstawą nałożenia obowiązku uiszczenia cła od samochodu. Zarzuca również organom podatkowym, iż winny one zawiesić postępowanie podatkowe, bowiem ustalenia w zakresie cła wpływają na wymiar podatku. Podnosi także zarzut przedawnienia. W związku z tak sformułowanymi zarzutami domaga się zawieszenia niniejszego postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd spraw dotyczących wymiaru należności celnych lub uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie wskazując, iż w zakresie zawieszenia postępowania zostały podjęte odrębne rozstrzygnięcia, które Strona zaskarżyła do Naczelnego Sąd Administracyjnego Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż zarzuty w większości dotyczą decyzji dotyczących wymiaru cła, w zakresie którego nie jest władna orzekać. Odnosząc się do zarzutu przedawnienia Izba wskazała na fakt, iż zobowiązanie w podatku od towarów i usług tytułu importu towarów powstaje z mocy prawa, a zatem przedawnia się z upływem 5 lat od końca roku podatkowego, w którym upłynął termin płatności. Pismem z dnia [...] skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Pan O. cofnął skargę powołując się na fakt uiszczenia należności z tytułu podatku od towarów i usług ustalonych zaskarżoną decyzją oraz na okoliczność oddalenia skarg złożonych na decyzje organów celnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 60 powołanej wyżej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż: "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności." Kierując się dyspozycją przywołanego zapisu Sąd, po wnikliwym rozważeniu wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych rozpatrywanej sprawy doszedł do przekonania, iż cofniecie skargi nie zmierza do obejścia prawa, nie spowoduje również utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością. Powyższe ustalenia sprawiają, że Sąd związany jest czynnością procesową Skarżącego, w związku z czym, po myśli art. 161 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie w sprawie należało umorzyć.