I SA/Wr 247/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego A S.A. z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 1998 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze na powołaną wyżej decyzję, strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła w oparciu o przepis art. 61 § 2 pkt 1 i art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: "upsa", o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, ze względu na ważny interes strony. W ocenie strony, okoliczności uzasadniające zastosowanie ochrony tymczasowej to: wadliwość zaskarżonej decyzji, co wykazano w skardze; brak wolnych środków na uregulowanie określonych decyzją zobowiązań; osiągnięcie w 2008 r. straty z prowadzonej działalności w wysokości [...]. Strona podkreśliła, że ma problemy z utrzymaniem stabilnej płynności finansowej i wykonanie zaskarżonej decyzji poważnie naruszy jej zdolność finansową, co może nawet doprowadzić do upadłości spółki. Podkreśliła, że zapłata określonego zaskarżoną decyzją zobowiązania, mogłaby spowodować wymuszoną sprzedaż jej aktywów poniżej cen rynkowych (ze względu na szybkość i gwałtowność ich zbycia), powodując niepowetowaną stratę. Oznajmiła, że osiągnięta przez nią strata, spowodowana została niesprzyjającą koniunkturą na rynku paliw ciekłych. Zdaniem strony, powyższe dowodzi, że jej aktualna kondycja finansowa nie pozwala na wygenerowanie środków pozwalających na jednorazową spłatę zaległości wraz z odsetkami. Podniosła ponadto, że stara się o kolejne odroczenie, odroczonej do dnia [...] płatności zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1998 r. i 1999 r. w wysokości [...] wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości [...]. Do skargi, strona załączyła rachunek zysków i strat na dzień 31 grudnia 2008 r. oraz decyzję Naczelnika DUS we W. z dnia [...] o odroczeniu płatności ww. zaległości podatkowych. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej we W. poinformował, iż nie rozpatrzył przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż w podstawie prawnej wniosku o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji, strona powołała przepis art. 61 § 2 pkt 1 i art. 61 § 3 upsa, z których pierwszy - adresowany jest do organu, a drugi - do sądu administracyjnego. Jako, że Dyrektor Izby Skarbowej we W. nie rozpatrzył wniosku, a strona wskazała przepis art. 61 § 3 upsa, wniosek podlega rozpoznaniu przez Sąd. Zgodnie z art. 61 § 3 upsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienia NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06 i z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OZ 308/09). Powyższe oznacza, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trzeba zauważyć, iż wskazana norma prawna nie wymienia powołanej w przedmiotowym wniosku przesłanki "ważnego interesu strony", która jest zarezerwowana dla ustawy - Ordynacja podatkowa (przed jej nowelizacją obowiązującą od 1 stycznia 2009 r.), a więc ustawy niemającej zastosowania przy rozpoznawaniu wniosku złożonego w trybie art. 61 § 3 upsa. Zaznaczenia również wymaga, iż na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, że rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 upsa, wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (por. post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). Przechodząc zatem do oceny złożonego w niniejszej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, Sąd doszedł do przekonania, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Strona bowiem nie wykazała, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodować trudne do odwrócenia skutki. W katalogu określonych ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej, nie mieści się podniesiona przez stronę, przesłanka wadliwości zaskarżonego aktu. Jak już bowiem wspomniano, na etapie rozpoznawania wniosku w trybie art. 61 § 3 upsa, nie jest dokonywana ocena zawartości skargi, co oznacza, iż zaskarżone orzeczenie aż do momentu jego uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem. Odnosząc się natomiast do podniesionej we wniosku okoliczności osiągnięcia przez stronę w 2008 r. straty z prowadzonej działalności gospodarczej, Sąd stwierdza, iż wystąpienie straty jest konsekwencją poniesienia przez stronę kosztów przewyższających uzyskany przychód. W ocenie Sądu, taki rachunek ekonomiczny ma znaczenie dla ustalenia podstawy opodatkowania, nie świadczy natomiast o ograniczeniu zdolności finansowych przedsiębiorcy. Z kolei fakt, iż zaskarżona decyzja powoduje konieczność uiszczenia przez skarżącą kwoty [...], nie stanowi samoistnej przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Na uwzględnienie nie zasługuje również okoliczność udzielenia stronie przez organ podatkowy preferencji w postaci odroczenia płatności zobowiązania podatkowego (decyzja z dnia [...]). Nie wykazuje ona bowiem, iż w stosunku do strony mogłoby wystąpić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodować trudne do odwrócenia skutki. Reasumując, strona skarżąca, w ocenie Sądu, nie wykazała istnienia przesłanek, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 upsa. Na marginesie dodać należy, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a zatem z natury rzeczy świadczenia odwracalne i w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 upsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.