I SA/Wr 2472/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2013 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. dotyczącej ustalenia solidarnie H. K. i M. K. podatku od nieruchomości na 2013 r. w kwocie 17.798 zł skarżący M. K. wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez tut. Sąd. Uzasadnienie skargi dotyczyło zarzutów kierowanych pod adresem zaskarżonej decyzji i nie zawierało argumentacji dotyczącej zawartego w niej wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji. Z dokumentów jakie skarżący przedłożył na etapie ubiegania się o prawo pomocy wynika, że skarżący otrzymuje miesięczny dochód brutto w kwocie 1.300 zł z tytułu najmu pawilonu handlowego przy ul. W[...] 134 w W. oraz że na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w W. [...] Wydział Cywilny z dnia [...] 2015 r. przyznano skarżącemu kwotę 2.400 zł jako kwotę wyłączoną spod zajęcia komorniczego, na pokrycie niezbędnych potrzeb do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jedn. tekst: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.: dalej - p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W przepisie tym chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Rzeczą Sądu jest zaś zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt I OZ 1581/15). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż w stanie faktycznym sprawy brak jest przesłanek do wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji albowiem skarżący nie wyjaśnił w treści wniosku w czym upatruje niebezpieczeństwa o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. (wniosek nie zawiera żadnego uzasadnienia ani odniesienia się do przesłanek z ww. przepisu), a analiza akt sprawy wskazuje, że skarżący uzyskał zwolnienie od egzekucji komorniczej kwoty 2.400 zł na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych. Nawet zatem w razie zbiegu egzekucji sądowej z administracyjną skarżący będzie korzystał z ochrony w zakresie niezbędnych kosztów utrzymania. Podkreślić również należy, że okoliczność przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi w kwocie powyżej 50 zł nie stanowi argumentu dla którego skarżącego należałoby objąć ochroną tymczasową z art. 61 § 3 p.p.s.a., albowiem przesłanki wstrzymania wykonania decyzji nie są tożsame z przesłankami przyznania prawa pomocy. Ubocznie należy wskazać, że analizując przesłanki wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd nie bada zasadności zarzutów samej skargi, stąd, podniesiona w skardze argumentacja nie miała znaczenia dla oceny zasadności wniosku złożonego w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazując na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzekł jak w sentencji .