I SA/Wr 2521/01

Sygnatura akt I SA/Wr 2521/01 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 marca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA Józef Kremis (sprawozdawca) Sędziowie WSA Danuta Mróz Andrzej Cisek Protokolant Lucyna Barańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2004 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A sp. z o.o., z siedzibą w Ł. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 1998 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] (Nr [...]); II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej 769 zł (siedemset sześćdziesiąt dziewięć złotych) kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym; III. orzeka, że decyzje wymienione w punkcie I nie podlegają wykonaniu. Sygnatura akt I SA/Wr 2521/01 UZASADNIENIE W wyniku przeprowadzonej kontroli skarbowej w Spółce A w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za listopad 1998 r. stwierdzono, że Spółka nieprawidłowo wykazała podatek z przeniesienia w kwocie [...] zamiast w kwocie [...], co spowodowało wadliwe rozliczenie podatku od towarów i usług za ten miesiąc. Biorąc pod uwagę stwierdzoną nieprawidłowość Inspektor Kontroli Skarbowej decyzją nr [...] z dnia [...] dokonał korekty rozliczenia podatku od towarów i usług za listopad 1998 r. wynikającego z deklaracji podatkowej VAT-7 i określił nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w kwocie [...]. Jednocześnie Inspektor określił kwotę zaległości w podatku od towarów i usług za ten miesiąc w wysokości [...] wraz z należnymi odsetkami za zwłokę w wysokości [...]. W odwołaniu od wymienionej wcześniej decyzji Spółka zarzuciła organowi pierwszej instancji rażące naruszenie art. 10 ust. 2 i art. 27 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w związku z art. 24 ust. 3 ustawy o kontroli skarbowej - przez podjęcie rozstrzygnięcia bez podstawy prawnej, oraz art. 210 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej - przez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego wydanej decyzji. Po rozpatrzeniu odwołania Spółki Izba Skarbowa utrzymała kwestionowaną decyzję w mocy. Decyzje obu organów zostały objęte skargą złożoną przez Spółkę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której zarzucono rażące naruszenie prawa, a w szczególności przepisów art. 4, 7, 10, 19, 20 i 33 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a także art. 21-24 i 31 ustawy o kontroli skarbowej, w związku z art. 193 oraz 210 Ordynacji podatkowej. Strona skarżąca powtórzyła zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi- Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja nie może pozostać w obrocie prawnym bez względu na podniesione w skardze zarzuty. Należy przede wszystkim zauważyć, że decyzja Inspektora Kontroli Skarbowej określająca - odmiennie aniżeli deklaracja Spółki - kwotę nadwyżki podatku naliczonego do zwrotu na rachunek bankowy podatnika za listopad 1998 r., zaległość podatkową w podatku od towarów i usług oraz odsetki za zwłokę, wydana została na podstawie ustaleń zawartych w decyzji z dnia [...] (Nr [...]) dotyczącej podatku VAT za październik 1998 r. Ponieważ decyzja określająca kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za październik 1998 r. do przeniesienia na następny miesiąc (a także utrzymująca ją w mocy decyzja Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...]) została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] ([...]) z powodu niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (kwalifikacji usług świadczonych przez Spółkę), przeto zaistniały przesłanki do wyeliminowania z obrotu prawnego rozstrzygnięć odnoszących się do listopada 1998 r. Wobec stwierdzonego przez Sąd uchybienia organów podatkowych - sformułowanej w art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej - dyrektywie proceduralnej przez niedokładne wyjaśnienie w postępowaniu dotyczącym października 1998 r. kwestii charakteru usług świadczonych przez Spółkę, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy podatku od towarów i usług za listopad 1998 r., konieczne stało się orzeczenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podstawę orzeczenia o kosztach postępowania stanowi art. 200, zaś rozstrzygnięcie zawarte w punkcie III wyroku znajduje umocowanie w art. 152 tejże ustawy.