I SA/Wr 255/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: odrzucić sprzeciw. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2012 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym przez stronę zakresie. Jak wynika z zapisów na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach sprawy, przesyłka z odpisem powyższego orzeczenia awizowana była po raz pierwszy w dniu 6 czerwca 2012 r., a zawiadomienie pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. W dniu 21 czerwca 2012 r. skarżący osobiście odebrał przesyłkę w placówce pocztowej. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 28 czerwca 2012 r., wniesiony został sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012, poz. 270 – dalej: p.p.s.a.), od postanowień i zarządzeń wydanych przez referendarza sądowego w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy strona może wnieść sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Dokonując oceny zachowania podanego wyżej siedmiodniowego terminu, wskazać należy na treść art. 73 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W niniejszej sprawie, po pierwszej próbie doręczenia, pismo zostało złożone w placówce pocztowej w dniu 6 czerwca 2012 r. Od tej daty rozpoczął zatem bieg czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. Ostatni dzień tego terminu przypadał na dzień 20 czerwca 2012 r. Z tą datą należało przyjąć za skuteczne doręczenie przesyłki z odpisem postanowienia, którym odmówiono wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów i jednocześnie za początek biegu terminu do wniesienia sprzeciwu. W rezultacie termin do wniesienia sprzeciwu upływał z dniem 27 czerwca 2012 r. (środa). Sąd zauważył, że strona skarżąca mogła być w dobrej wierze, że nie uchybiła temu ostatniemu terminowi, gdyż przesyłka została odebrana w placówce pocztowej w dniu 21 czerwca 2012 r., a sprzeciw wniesiony w siódmym dniu licząc od tej daty (28 czerwca 2012 r.). W istocie to placówka pocztowa winna dopilnować okresów wynikających z przytoczonych wyżej regulacji. Niemniej jednak, w świetle przepisu art. 73 p.p.s.a., ta okoliczność pozostaje bez znaczenia dla obliczeń przedmiotowych terminów. Późniejszy odbiór pisma nie obala bowiem wynikającego z tego przepisu domniemania doręczenia i nie zmienia zakresu skutków prawnych tego typu doręczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt I FZ 188/10, publ. "Wspólnota" 2010/27/42). Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobligowany był uznać sprzeciw wniesiony w dniu 28 czerwca 2012 r. za spóźniony i odrzucić go na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.