I SA/Wr 2700/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu składzie w następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Lidia Błystak Sędziowie WSA - Jadwiga Danuta Mróz Asesor WSA - Katarzyna Radom (sprawozdawca) Protokolant - Edyta Luniak po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. O. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J.G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia podatku od towarów i usług postanawia I. umorzyć postępowanie w sprawie, II. zarządzić zwrot na rzecz skarżącego połowy wpisu w kwocie 5 złotych (pięć złotych) W dniu [...] Urząd Skarbowy w K. G. działając w oparciu o art. 11c ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm) wszczął postępowanie w sprawie ustalenia Panu T. O. zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego w stanie rozmontowanym. Postępowanie podatkowe wszczęto w związku z decyzją Dyrektora Urzędu Celnego we W. dopuszczającą do obrotu na polskim obszarze celnym samochód osobowy i wymierzającą z tego tytułu należne cło w kwocie [...]. W piśmie z dnia [...] Pan T. O. domagał się zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg na decyzje w sprawie wymiaru należności celnych. Postanowieniem dnia [...] Urząd Skarbowy w K. G. wniosek Pana O. rozpatrzył odmownie wskazując na brak przesłanek do zwieszenia postępowania. Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy we J. G. postanowieniem z dnia [...] o nr [...] utrzymała w mocy rozstrzygniecie organu I instancji. W złożonej skardze Pan O. zarzuca organom podatkowym, iż niewłaściwe oceniły podstawy do zawieszenia postępowania. W jego ocenie winny one zawiesić postępowanie podatkowe, bowiem ustalenia w zakresie cła wpływają na wymiar podatku. Skarżący zarzuca również, iż Izba Skarbowa nie poczekała z rozstrzygnięciem odwołania od decyzji ustalającej podatek i zażalenie na postanowienie w sprawie odmowy zawieszenia postępowania rozpatrzyła równocześnie z odwołaniem od ww. decyzji. W związku z tak sformułowanymi zarzutami domaga się zawieszenia niniejszego postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd spraw dotyczących wymiaru należności celnych lub uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie wskazując, że organ I instancji posiadał wszystkie niezbędne informacje do ustalenia zobowiązania - wynikały one z decyzji organu celnego. Nie było zatem prawnej przeszkody do orzekania w zakresie należności podatkowych a w efekcie nie można mówić o istnieniu przesłanki do zawieszenia postępowania w trybie art. 201 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej. Nie stanowi naruszenia prawa także fakt jednoczesnego orzekania w przedmiocie zawieszenia postępowania i ustalenia podatku - sprawy te jakkolwiek mające ze sobą związek stanowią odrębne zagadnienia. Dodatkowo Izba wskazała na istnienie możliwości wzruszenia decyzji w sprawie ustalenia podatku w sytuacji uchylenia przez Sąd decyzji organów celnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 60 powołanej wyżej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż: "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności." Kierując się dyspozycją przywołanego zapisu Sąd, po wnikliwym rozważeniu wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych rozpatrywanej sprawy doszedł do przekonania, iż cofniecie skargi nie zmierza do obejścia prawa, nie spowoduje również utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością. Powyższe ustalenia sprawiają, że Sąd związany jest czynnością procesową skarżącego, w związku, z czym po myśli art. 161 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie w sprawie należało umorzyć.