I SA/Wr 278/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. S.-G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia, skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bez podania podstawy prawnej oraz uzasadnienia tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Podstawę prawną dla udzielenia przez sąd administracyjny ochrony tymczasowej stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W myśl tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które została wniesiona skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zasadą jest, że w kwestii wstrzymania zaskarżonej decyzji Sąd działa wyłącznie na wniosek strony. Zatem to strona skarżąca zobowiązana jest do wykazania okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w powołanym wyżej przepisie. Tym samym, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Przy czym, wniosek w tej materii powinien być poparty nie tylko szczegółową argumentacją, ale także materiałem dowodowym (por. Komentarz do art. 61 p.p.s.a. [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przeciwnym wypadku, jak przyjmuje się w orzecznictwie, np. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2014 r., II OZ 1013/14 (dostępnym w internetowej Bazie Orzeczeń NSA), brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i podanie konkretnych faktów, uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku, bowiem to na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących podstawę wniosku. Podkreślenia również wymaga, że w ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie jest władny do przeprowadzenia jego merytorycznej oceny przez pryzmat podniesionych w skardze zarzutów, gdyż zaskarżona decyzja korzysta z domniemania zgodności z prawem aż do momentu jej uchylenia. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku Sąd stwierdza, że wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie. Nie zawiera on bowiem żadnego odniesienia do wymaganych ustawą przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Do wniosku nie załączono również jakiejkolwiek dokumentacji źródłowej. Zatem samo sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, potraktować należało jako niewystarczające dla udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej. W tym stanie rzeczy, na podstawie wyżej art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.