I SA/Wr 283/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie straty z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2007 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia, skarżący Z. W. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na zachodzące niebezpieczeństwo wystąpienia nieodwracalnych skutków. Skarżący argumentując wniosek wskazał, że prowadzone wobec niego postępowanie o przestępstwo skarbowe zostało zawieszone do czasu zakończenia postępowania podatkowego, jednak wobec wykonalności zaskarżonej decyzji, postępowanie karne skarbowe będzie prawdopodobnie podjęte. W ocenie skarżącego, tok postępowania karnego skarbowego będzie zdeterminowany treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia, co wobec istniejących uchybień może doprowadzić do nieodwracalnych skutków prawnych, a zatem wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest konieczne i uzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które została wniesiona skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wyjaśnienia wymaga, że wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Wstrzymanie wykonania związane jest bowiem jedynie z elementem realizacji przyznanych stronie uprawnień bądź wypełnienia nałożonych na nią obowiązków, a więc strefą zdeterminowanych przez normę zachowań. Zatem, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OZ 323/13, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podzielając przytoczone poglądy judykatury i orzecznictwa, podnieść należy, że przedmiotem rozpoznawanego wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej określająca skarżącemu stratę z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2007 rok. Zdaniem Sądu, jest to taki rodzaj aktu, który nie nadał stronie ani uprawnień, ani nie określił obowiązków o charakterze prawnomaterialnym takich, które mogłyby być realizowane w drodze egzekucji. Innymi słowy, rozstrzygnięcie to nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Tym samym, skoro zaskarżona decyzja nie posiada przymiotu wykonalności, nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.