I SA/Wr 2867/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz / sprawozdawca / Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Łoboda Sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A Spółka Akcyjna w K. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2001 r. oddala skargę. Skarżąca "A Spółka Akcyjna w K. G. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...]o nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...]o nr [...]w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2001 w kwocie [...]. Podstawą wydania powyższych decyzji było uznanie, że skarżąca zawyżyła koszt uzyskania przychodów o kwotę [...], stanowiącą wartość ujemnych różnic kursowych od kredytu dewizowego, a wynikającą z wyceny bilansowej za lata 1998, 1999 i 2000. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...]skarżąca zawarła umowę kredytową nr [...]z Bankiem B Oddział w K. G. w wysokości [...]na sfinansowanie zakupu surowca oraz czynników energetycznych do produkcji i części zamiennych do maszyn. Kredyt został udzielony na okres od [...]do [...]. Spłata zobowiązania miała być dokonywana w walucie krajowej ze środków znajdujących się na koncie kredytobiorcy. Przeliczenie zobowiązań w walucie kredytu na złote następować miało według kursów określonych w tabeli Banku B SA w dniu spłaty. Do powyższej umowy sporządzono 12 aneksów, w tym aneksem nr 12 z dnia [...]dokonano przewalutowania kredytu na złote. Po przewalutowaniu według kursu sprzedaży dewiz obowiązującego w dniu [...]zadłużenie wyniosło ogółem [...], kapitał w zadłużeniu przeterminowanym [...], odsetki bankowe niezapłacone wymagalne w zadłużeniu przeterminowanym, naliczone do dnia przewalutowania [...]. Spłata kredytu w kwocie [...]po przewalutowaniu nastąpiła w dniu [...] (polecenie przelewu). Natomiast odsetki od kredytu zostały przez Bank w całości umorzone. W związku z zaciągniętym kredytem dewizowym skarżąca, przy rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2001 uznała za koszt uzyskania przychodów różnice kursowe z wyceny bilansowej na dzień 31 grudnia 1998 r. w kwocie [...]; na dzień 31 grudnia 1999 r. w kwocie [...]oraz za rok 2000 różnicę między kwotą kredytu po przewalutowaniu na złote a kwotą kredytu z wyceny bilansowej w wysokości [...]. Skarżąca w skardze z dnia [...]wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania zarzucając: • naruszenie prawa materialnego – art. 15 ust.1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. z 2000 r. Dz. U. Nr 54, poz. 654 ze zm.) – zwanej dalej updop, polegające na uznaniu, iż przewalutowanie kredytu dewizowego na złotówkowy nie powoduje powstania różnic kursowych stanowiących koszt uzyskania przychodu, podczas gdy prawidłowa interpretacja powyższego przepisu prowadzi do wniosku, że przewalutowanie kredytu dewizowego na kredyt złotówkowy powoduje powstanie u podatnika różnic kursowych, które w zależności czy są dodatnie, czy ujemne powiększają, bądź pomniejszają koszty uzyskania przychodów; • błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż odwołująca się spółka nie poniosła żadnego wydatku w wyniku przewalutowania, a różnice kursowe nie zostały faktycznie zapłacone, podczas gdy prawidłowa analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wskazuje, iż skarżąca spółka poniosła wydatki związane z różnicami kursowymi w wyniku przewalutowania kredytu dewizowego na złotówkowy. Dyrektor Izby Skarbowej we W. w odpowiedzi na skargę z dnia [...] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację. W uzasadnieniu wskazał na treść art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 10 lit.a updop, według których za koszt uzyskania przychodów nie uważa się wydatków poniesionych na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek. Operacja przewalutowania kredytu dewizowego na złotówkowy nie ma więc wpływu na rozliczenie podatkowe, a tym samym wyliczone różnice kursowe nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodów. Na skutek przewalutowania dochodzi jedynie do zwaloryzowania wartości kredytu. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej wniósł jak w skardze i dodatkowo przedłożył pismo z dnia [...]Banku B SA Oddział w K. G., kierowane do spółki, w którym Bank potwierdził dokonanie w ramach jednej umowy kredytowej przewalutowania kredytu dewizowego na złotówkowy i powstanie na ten dzień ostatnich różnic kursowych oraz poinformował, iż wszelkie korzyści z tym związane, w tym różnice kursowe, zaliczył do swoich dochodów. Natomiast pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej we W. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej upsa. Skarga nie jest zasadna. Zagadnieniem spornym pomiędzy stronami jest kwestia możliwości zaliczenia w poczet kosztów uzyskania przychodów różnic kursowych od przewalutowanego kredytu walutowego. W myśl art. 15 ust. 1 updop kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1cytowanej ustawy. Koszty wyrażone w walutach obcych, w przypadku wystąpienia między dniem ich zarachowania i dniem zapłaty różnic kursu walut, odpowiednio ulegają podwyższeniu lub obniżeniu o różnice wynikające z zastosowania odpowiedniego kursu sprzedaży walut z dnia zapłaty. Z powyższego wynika, iż prawo podatkowe traktuje różnice kursowe, jako element korygujący koszty według zasady kasowej. Oznacza to, że różnice kursowe niezrealizowane, zaewidencjonowane wskutek stosowania zasady wyceny bilansowej, nie wynikające z rzeczywistego ruchu pieniądza, nie mają znaczenia dla wyliczenia wysokości podstaw opodatkowania, za okres, w którym powstały. Analiza wskazanych powyżej przepisów prawnych prowadzi do stwierdzenia, że dla celów podatkowych nie ma również znaczenia spłata kredytu walutowego (z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tego kredytu – art. 16 ust.1 pkt 10 lit.a updop). Tak więc poniesiony z tego tytułu wydatek nie stanowi kosztu uzyskania przychodów. Jedynie różnice kursowe powstające w związku ze spłatą rat kapitałowych i odsetek od zaciągniętego kredytu są zaliczane do grupy zrealizowanych i odnoszone w koszt. Należy także przyjąć, iż obojętne podatkowo są różnice kursowe powstałe w związku z przewalutowaniem kredytu walutowego na kredyt złotowy. Koniecznym warunkiem, jaki musi być spełniony, aby można było ustalić różnice kursowe od wartości pieniężnych, wyrażonych w walutach obcych, związanych z kosztem uzyskania przychodów, jest poniesienie kosztu w walucie obcej oraz istnienie różnych kursów walut pomiędzy datą faktycznego poniesienia kosztów a datą ich zarachowania. W wyniku przewalutowania nie jest możliwe spełnienie powyższego warunku. Kredyt walutowy staje się zobowiązaniem złotówkowym, wobec czego jego spłata nie następuje w walucie obcej lub w odniesieniu do waluty obcej. Jeśli przewalutowanie kredytu powoduje zwiększenie kwoty kredytu, to spłata kredytu o zwaloryzowanej wartości stanowi nadal jego spłatę, która zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit a updop, nie stanowi kosztu uzyskania przychodów. Mając powyższe na uwadze Sąd nie podzielił stanowiska skarżącej, iż różnice kursowe z wyceny bilansowej za lata 1998 – 1999 oraz powstałe w związku z przewalutowaniem kredyty w roku 2000 stanowią koszt uzyskania przychodów roku 2001. Zaliczenie w koszt uzyskania przychodów różnic kursowych byłoby jedynie możliwe w przypadku spłaty kredytu w walucie. W tym jednak wypadku spłata kredytu nastąpiła w złotówkach. Sąd nie dopatrzył się, w związku z tym, naruszenia art. 15 ust. 1 updop, a także błędów w ustaleniach faktycznych. Bez wpływu na ocenę prawną stanu faktycznego sprawy ma również fakt ujęcia w przychodach Banku wszelkich korzyści (w tym różnic kursowych) związanych z przewalutowaniem kredytu zaciągniętego przez skarżącą. Podsumowując, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Skarbowego we W. została wydana zgodnie z przepisami prawa. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 upsa oddalił skargę.