I SA/Wr 292/15
PostanowienieWSA we Wrocławiu2015-05-11
Skład orzekający: Maria Tkacz - Rutkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, pomimo twierdzeń strony o wadliwym doręczeniu wezwania do jego uiszczenia?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli strona, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, nie uiściła należnej opłaty. Domniemanie prawidłowości doręczenia przesyłki w trybie art. 73 p.p.s.a. nie może być obalone ogólnikowym twierdzeniem strony o niepozostawieniu awiza lub wadliwości doręczenia, zwłaszcza gdy na przesyłce widnieją podpisy i stemple potwierdzające jej doręczenie.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 2000 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. Skarżąca nie uiściła wpisu w terminie. Pełnomocnik spółki zarzucił wadliwość doręczenia, wskazując na brak podpisów na awizo i brak potwierdzenia przez operatora pocztowego. Sąd uznał doręczenie za prawidłowe i odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz - Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A sp. z o.o. we W. (obecnie z siedzibą w W.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2009 r. wraz z odsetkami za miesiące od stycznia do sierpnia i od października do grudnia 2009 r. postanawia: odrzucić skargę.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia [...] marca 2015 r. wezwano skarżącą spółkę do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego w kwocie 2000 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 21 kwietnia 2015 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Przesyłka z wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego skargi awizowana w dniach 7 kwietnia 2015 r. i 15 kwietnia 2015 r., została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia (k. 93 akt sądowoadministracyjnych).
W zakreślonym terminie strona nie uiściła wpisu od skargi.
W piśmie z dnia [...] maja 2015 r. ustanowiony w tym samym dniu pełnomocnik spółki wskazał, że o wezwaniu do uiszczenia wpisu dowiedział się w trakcie przeglądania akt w siedzibie tut. Sądu w dniu [...] maja 2015 r. Zarzucił, że operator pocztowy nie pozostawił w siedzibie spółki zawiadomień o możliwości odebrania przesyłki. Ponadto sposób jej doręczenia narusza § 7 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1350). Osoba doręczająca przy adnotacji o awizowaniu nie złożyła bowiem swojego podpisu. Ponadto na przesyłce zwróconej do Sądu nie widnieje odcisk datownika i podpis, potwierdzające przez placówkę pocztową operatora przyjęcie od doręczającego awizowanej przesyłki, po nieskutecznym doręczeniu osobistym.
W piśmie z [...] maja 2015 r. strona podała, że obsługę przychodzącej korespondencji skarżąca spółka zleciła innemu podmiotowi, który zaprzecza, że w dniach 7 i 15 kwietnia 2015 r. pozostawiono dla strony w budynku jej siedziby zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym. Do pisma załączono wydruk korespondencji elektronicznej w tym przedmiocie skarżącej spółki i podmiotu, któremu skarżąca zleciła przyjmowanie korespondencji przychodzącej na adres jej siedziby.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy jednak skargi, bowiem należy ona do katalogu pism kwalifikowanych. W tej sytuacji skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie pomimo prawidłowo doręczonego w dniu 21 kwietnia 2015 r. (wtorek) odpisu zarządzenia z dnia [...] marca 2015 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, strona wymaganej opłaty w terminie 7 dni od doręczenia wezwania nie uiściła.
Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w pismach strony z [...] i [...] maja 2015 r. stwierdzić należy, że wbrew twierdzeniom strony na przesyłce zwróconej do Sądu przy adnotacjach o awizowaniu oraz ich datach, z prawej strony adnotacji widnieją podpisy osoby doręczającej w formie parafek. Po lewej stronie przesyłki znajdują się natomiast odciski pieczęci datownika oraz podpisy osoby przyjmującej przesyłkę w siedzibie operatora pocztowego. Strona nie uwiarygodniła także, że przesyłka nie została doręczona z winy operatora. Jak wcześniej wskazano, zgodnie z adnotacjami na zwróconej do Sądu przesyłce zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, jej doręczenie - w trybie art. 73 p.p.s.a. - było poprawne. Obalenie domniemania doręczenia przesyłki na podstawie ogólnikowego twierdzenia strony o niepozostawieniu awiza prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 73 p.p.s.a. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić to domniemanie poprzez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu: z 9 marca 2011 r., II OSK 368/11, Lex nr 992561 oraz z 14 marca 2012 r., II FSK 180/12, Lex nr 1121079). Przenosząc powyższe na rozpatrywaną sprawę, strona nie może obalić domniemania doręczenia przesyłki powołując się na ogólnikowe twierdzenie podmiotu, któremu zleciła odbiór swojej korespondencji, że korespondencja ta nie została doręczona.
Z tych względów, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło