I SA/Wr 294/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Betta, Sędziowie Sędzia NSA Lidia Błystak, Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca), Protokolant Edyta Luniak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 czerwca 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi A spółki z o.o. z siedzibą we W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...] w przedmiocie : podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie z urzędu. Zaskarżoną interpretacją indywidualną z dnia [...].11.2011 r. nr [...], podjętą na skutek wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny we Wrocławiu z dnia 24.05.2011 r. sygn. akt I SA/Wr 469/11 uchylającego poprzednio wydaną interpretację indywidualną, Dyrektor Izby Skarbowej w P. (działający z upoważnienia Ministra Finansów) stwierdził, że stanowisko Spółki z o. o. A, przedstawione we wniosku z dnia 12.08.2010 r. (uzupełnionym w dniu 25.10.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie stawki podatku VAT dla usług organizacji szkoleń – jest nieprawidłowe. Po opisaniu w przedmiotowym wniosku zaistniałego stanu faktycznego spółka zadała pytanie, czy do usług organizacji szkoleń, może stosować stawkę podstawową VAT – 22%? Przedstawiając własne stanowisko w sprawie, spółka stwierdziła, że owe usługi, ze względu na błędną implementację przepisów wspólnotowych, tj. art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE, nie mogą korzystać ze zwolnienia wynikającego z ustawy o podatku od towarów i usług. Przepisy polskiej ustawy zwalniają bowiem z podatku VAT usługi w zakresie edukacji sklasyfikowane w PKWiU w grupie 80, bez względu na to, kto i w jakim celu świadczy usługi. Tymczasem przywołany przepis Dyrektywy wyraźnie wskazuje, że zwolnieniu podlegają usługi kształcenia prowadzone przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Czynności świadczone przez podmioty świadczące usługi edukacyjne powinny zatem realizować cele publiczne, a nie komercyjne. Wobec tego, zdaniem spółki, zakres przedmiotowy zwolnienia w ustawodawstwie krajowym jest szerszy od wskazanego w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy. Przy czym, art. 133 Dyrektywy wprowadza warunki, według których państwa członkowskie mogą przyznać prawa do zwolnienia podmiotom innym niż podmioty prawa publicznego. Jednakże żaden z tych warunków, jak oznajmiła spółka, nie jest spełniony przez podmioty realizujące ściśle komercyjne cele. Podsumowując zaprezentowaną ocenę, spółka stwierdziła, że podatnik ma prawo odstąpić od stosowania przepisu krajowego sprzecznego z prawem wspólnotowym i bezpośrednio stosować przepis Dyrektywy. W konsekwencji, jeśli świadczy usługi szkoleniowe o charakterze komercyjnym, to może do nich zastosować zasady ogólne, tj. stawkę 22%, zamiast zwolnienia. W wydanej w dniu [...].11. 2011 r. interpretacji indywidualnej nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w P. stanowisko spółki uznał za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji powołał treść następujących przepisów: art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1 i ust. 3, art. 41 ust. 1, art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT; § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. nr 207, poz. 1293 ze zm.), art. 1 ust. 2, art. 132 ust. 1 lit. i); art. 133 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 347, str. 1 ze zm.); art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 288 str. 1); art. 3 pkt 2, art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. w Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej: O.p.); art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; art. 249 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. Urz. C 340 z dnia 10 listopada 1997 r.). Prezentując swoje stanowisko, organ intepretujący skonstatował, że usługi szkoleniowe świadczone przez spółkę, mieszczące się w grupowaniu PKWiU 80.42.20-00.00 "Usługi w zakresie pozostałych form kształcenia", korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, jako wymienione w poz. 7 załącznika nr 4 do ustawy. Organ interpretujący jednocześnie podkreślił, że nie jest uprawniony do oceny, czy ustawa krajowa jaką jest ustawa o VAT, stoi w sprzeczności z umowami międzynarodowymi lub innymi ustawami. Zobowiązany był zatem do zastosowania przepisów prawa krajowego, tj. art. 43 ust. 1 pkt w związku z art. 8 ust. 3 ustawy o VAT. Po bezskutecznym wezwaniu przez spółkę do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w P. w piśmie z dnia 13.01.2012 r. stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przedmiotową interpretację indywidualną, skarżąca spółka (reprezentowana przez pełnomocnika) wniosła o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie: art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE, poprzez zastosowanie obowiązującego w 2010 r., ale źle implementowanego art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w sytuacji, gdy wskazany przepis art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112 jest wystarczająco precyzyjny, jasny i bezwarunkowy; art. 91 ust. 3 w związku z art. 87 ust. 1 oraz art. 9 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, poprzez odmowę bezpośredniego zastosowania przepisów obowiązującego prawa międzynarodowego; art. 14 b § 1 O.p., poprzez wydanie interpretacji indywidualnej niezawierającej wykładni przepisów ustawy o VAT w świetle celów i brzmienia Dyrektywy 112; art. 14c O.p., poprzez wydanie interpretacji indywidualnej bez należytego uzasadnienia prawnego. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zajęte stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Analizując treść powołanego przepisu, zauważyć należy, że ustawodawca nie wymienił w nim Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jednakże – w ocenie Sądu - nie przesądza to o braku podstawy zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, albowiem Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel [w:] Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed nim jest zatem postępowaniem sądowym, które niewątpliwie mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd uznał, że zachodzi konieczność zawieszenia postępowania sądowego z urzędu na podstawie powołanego wyżej przepisu. Wskazać bowiem trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27.04.2012 r. sygn. akt I FSK 54/12 na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: czy przepisy art. 132 ust.1 lit. i), art. 133 i 134 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.06.347.1 ze zm.; dalej zwanej Dyrektywą 112), należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one objęciu zwolnieniem od podatku od wartości dodanej usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych, które wynika z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej ustawa o VAT) w związku z poz. 7 załącznika nr 4 do tej ustawy, w stanie prawnym obowiązującym w 2010 r. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy ze względu na niezgodność zwolnienia z przepisami Dyrektywy 112, podatnik na podstawie art. 168 tej Dyrektywy będzie uprawniony jednocześnie do stosowania zwolnienia od podatku oraz korzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego. W ocenie Sądu, problem prawny występujący w przedstawionych przez Naczelny Sąd Administracyjny pytaniach prejudycjalnych, jest tożsamy z problemem prawnym występującym w sprawie stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania. Tym samym, jej rozstrzygnięcie będzie zależeć od wyniku postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.