I SA/Wr 295/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty Powiatu W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 24 lutego 2009 r. Starosta Powiatu W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o odrzucenie skargi, wskazując, że Starosta Powiatu W., występujący w niniejszej sprawie jako organ pierwszej instancji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej upsa, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z powyższej regulacji jednoznacznie wynika, że legitymowanym do wniesienia skargi jest podmiot mający interes prawny we wniesieniu skargi. W rozpatrywanej sprawie natomiast skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. nr [...] wniósł Starosta Powiatu W., jest więc to w istocie skarga jednostki działającej jako organ administracji publicznej, który wydał postanowienie w pierwszej instancji. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że organ administracji publicznej, który wydał w pierwszej instancji decyzję administracyjną w sprawie, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w tej sprawie na decyzję administracyjną wydaną w wyniku odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej. Organ ten nie ma interesu we wniesieniu skargi. W takiej sytuacji zachodzi brak legitymacji skargowej skutkujący odrzuceniem skargi z powodu jej niedopuszczalności. Brak jest bowiem podstaw do przyznania organowi administracji publicznej legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawie, w której temu organowi powierzone zostało orzekanie (por. wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r., OSK 1017/04, czy postanowienie WSA w Warszawie z dnia 30.09.2005 r., I SA/Wa 1432/04). Należy też podzielić pogląd wyrażony w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Gd 273/07, w którym podkreślono, że włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie, znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że organ I instancji może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. W związku z czym uznać należy, że organ, który wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że skarżącego – Starostę Powiatu W., który w przedmiotowej sprawie działał jako organ władczy, wydając zgodnie z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) postanowienie, które wskutek zażalenia zostało następnie uchylone w całości przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. – nie można zaliczyć do kręgu podmiotów wymienionych w treści art. 50 § 1 upsa, jest on bowiem jednostką działającą jako organ pierwszej instancji w sprawie, a organom takim nie służy prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 upsa Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.