I SA/Wr 296/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 23 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia strony skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 czerwca 2017 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary porządkowej postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 19.06.2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pkt I odrzucił skargę A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...].01.2016 r. nr [...] w przedmiocie kary porządkowej, a w pkt II umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego do skargi, o który został wezwany przez wykonanie (po prawomocnym orzeczeniu w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym) prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 31.03.2016 r. w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd przyjął w tym zakresie, że złożenie przez skarżącego kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie przerywa biegu siedmiodniowego terminu do uregulowania wpisu sądowego, gdyż nie może on uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia. Jednocześnie Sąd uznał w przedmiocie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, że jego rozpoznanie stało się zbędne, albowiem w przypadku ewentualnego zaskarżenia przez stronę postanowienia o odrzuceniu skargi, strona nie będzie zobowiązana do uiszczenia żadnych kosztów sądowych. Przesyłkę zawierającą odpis w/w postanowienia, po dwukrotnym awizowaniu w dniach: 04.07.2017 r. i 12.07.2017 r., skarżący odebrał w placówce pocztowej w dniu 19.07.2017 r. Następnie, na w/w postanowienie Sądu skarżący wniósł w dniu 26.07.2017 r. zażalenie, które nie zawierało podpisu strony. Tego samego dnia skarżący wniósł także o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego do skargi (w osobnym piśmie). Wezwanie do uzupełnienia w/w braku formalnego zażalenia skarżący odebrał w placówce pocztowej w dniu 22.08.2017 r., po dwukrotnym awizowaniu przesyłki w dniach: 07.08.2017 r. i 16.08.2017 r. Podpisane zażalenie skarżący nadesłał w przesyłce nadanej w placówce pocztowej w dniu 29.08.2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zażalenie podlegało odrzuceniu. Skuteczność zażalenia ustawodawca uzależnia od wniesienia go w ustawowym terminie, a nadto od spełnienia wymogów formalnych pisma procesowego, do których należy zaliczyć m.in. podpis strony. Powyższe wynika z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej: p.p.s.a.), w myśl którego zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia oraz art. 194 § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4) p.p.s.a. określającego, że zażalenie powinno zawierać podpis strony. W stanie faktycznym sprawy, zażalenie na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19.06.2017 r. o odrzuceniu skargi, nie spełnia obu wymienionych wymogów formalnych. Mając bowiem na uwadze skutki prawne doręczenia skarżącemu przesyłek zawierających odpis w/w postanowienia Sądu i wezwania do usunięcia dostrzeżonego braku formalnego zażalenia, podjęte przez skarżącego czynności procesowe w postaci wniesienia zażalenia i złożenia podpisanego zażalenia, nastąpiły po upływie ustawowego terminu. Pomimo bowiem dokonania przez skarżącego wymienionych czynności procesowych w terminie siedmiu dni od daty faktycznego odbioru odpisu w/w postanowienia i wezwania do uzupełnienia braku formalnego zażalenia w dniach – odpowiednio - 19.07.2017 r. (k. 118) i 22.08.2017 r. (k. 127), są one spóźnione z uwagi na powstały z mocy prawa, stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a., wcześniejszy skutek doręczenia tychże przesyłek, tj. – odpowiednio - z dniem 18.07.2017 r. i 21.08.2017 r. Wskazać w tej materii należy, że zgodnie z art. 73 p.p.s.a., regulującego zasady doręczania pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Mając na uwadze reguły doręczania pism w postępowaniu sądowoadminstracyjnym określone wskazanym powyżej przepisem, przyjąć należy, że dla przyjęcia skutku doręczenia, bez znaczenia pozostaje data faktycznego odebrania przesyłki sądowej przez adresata, która została dwukrotnie awizowana. Późniejsze wydanie pisma, tj. po upływie czternastodniowego terminu, podczas którego przesyłka oczekiwała na jej odebranie przez adresata, nie może być bowiem uznawane za doręczenie w znaczeniu prawnym, gdyż przepisy prawne regulujące tryb doręczeń, skutki prawne łączą z doręczeniem w przepisanej formie, a nie tylko z faktycznym otrzymaniem pisma przez adresata (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30.09.2016 r. sygn. akt I FZ 223/16, dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W okolicznościach faktycznych sprawy nie ulega wątpliwości, że wymóg dwukrotnego awizowania omawianych przesyłek sądowych, został spełniony. Z adnotacji znajdujących się na dokumentach zwrotnego potwierdzenia odbioru tychże przesyłek oraz z pozyskanej przez Sąd informacji od operatora pocztowego Poczta Polska S.A. wynika, że ich awizowanie nastąpiło – odpowiednio – w dniach: 04.07.2017 r. i 12.07.2017 r. (przesyłka zawierająca odpis postanowienia Sądu); 07.08.2017 r. i 16.08.2017 r. (przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego). Wydanie skarżącemu rzeczonych przesyłek w placówce pocztowej, nastąpiło – odpowiednio - w dniach: 19.07.2017 r. i 22.08.2017 r., a zatem już po upływie czternastodniowego terminu, o jakim mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a. Przyjąć bowiem należało, że skutek doręczenia wedle powyższych reguł, nastąpił – odpowiednio - w dniach: 18.07.2017 r. (doręczenie odpisu ww. postanowienia Sądu) i 21.08.2017 r. (doręczenie wezwania do usunięcia braku formalnego zażalenia). Wskazane okoliczności faktyczne oznaczają, że wymagany przez ustawę, siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na postanowienia Sądu z dnia 19.06.2017 r., rozpoczął swój bieg w dniu 19.07.2017 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 25.07.2017 r., zaś do uzupełnienia braku formalnego zażalenia rozpoczął swój bieg w dniu 22.08.2017 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 28.08.2017 r. Tymczasem, skarżący zażalenie wniósł 26.07.2017 r., a podpisane zażalenie w dniu 29.08.2017 r., tj. po terminie wymaganym przez ustawę. Podsumowując przyjąć należało, że zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Wr 296/16 o odrzuceniu skargi, nie zostało skutecznie wniesione, z uwagi na uchybienie przez skarżącego ustawowego terminu, przewidzianego dla wniesienia zażalenia i uzupełnienia jego braku formalnego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 194 § 2 i § 3, art. 197 § 2 i art. 178 p.p.s.a., zażalenie odrzucił.