I SA/Wr 300/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 13 stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od października do grudnia 2014 r. postanawia: odrzucić wniosek. W dniu 20 lutego 2017 r. A. sp. z o.o. z siedzibą we W. (dalej: strona skarżąca, spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (data stempla pocztowego, k. 3) skargę (nie podpisaną) na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od października do grudnia 2014 r. W skardze wskazano, że strona skarżąca reprezentowana jest w sprawie przez adwokata M.K. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 marca 2017 r., wezwano ww. pełnomocnika spółki do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków formalnych skargi poprzez: określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego przez nadesłanie (kompletnej) skargi podpisanej przez osobę uprawnioną, podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w przedmiotowej sprawie, złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe, pełnomocnik spółki nadesłał podpisaną przez siebie skargę, informację o stronie skarżącej odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców oraz poświadczoną za zgodność kserokopię pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi M.K. w dniu 20 marca 2017 r. przez działającego w imieniu skarżącej spółki S.W. Z uwagi na okoliczność, że z dokumentów, jakie nadesłał działający w charakterze pełnomocnika spółki adwokat, nie wynikało umocowanie S.W. do działania w imieniu spółki, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 maja 2017 r. wezwano ww. adwokata do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, udzielonego zgodnie z treścią przedłożonej informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z KRS, bądź przez wykazanie umocowania S.W. do udzielenia pełnomocnictwa procesowego w imieniu skarżącej. Pismem z dnia 31 maja 2017 r. działający w charakterze pełnomocnika spółki adwokat wniósł o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi o kolejne siedem dni z uwagi na niemożność skontaktowania się z przedstawicielami spółki. W dniu 6 czerwca 2017 r. ww. adwokat przesłał do Sądu potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię pełnomocnictwa udzielonego S.W. przez L. E. (prezesa zarządu skarżącej spółki) i obejmującego umocowanie do zawierania w imieniu L.E. umów zbycia całości lub części udziałów w spółce oraz do reprezentowania go w zwyczajnych i nadzwyczajnych zgromadzeniach tej spółki. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2017 r. Sąd odrzucił jako niedopuszczalny wniosek z dnia 31 maja 2017 r. o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Na powyższe postanowienie działający w charakterze pełnomocnika spółki adwokat wniósł zażalenie, formułując w jego treści wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlega odrzuceniu. W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 - dalej w skrócie: p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.). We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Jednocześnie zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że niedopuszczalny jest wniosek o przywrócenie terminu, któremu strona nie uchybiła (por. postanowienia z dnia 17 grudnia 2009 r. sygn. II GZ 283/09 i z dnia 23 czerwca 2008 r. sygn. I OZ 405/08). W niniejszej sprawie strona skarżąca nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Z akt sprawy wynika, że będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 stycznia 2017 r. została doręczona skutecznie pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 23 stycznia 2017 r. Skarga na ww. decyzję wpłynęła do Sądu (za pośrednictwem organu) w dniu 20 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego, k. 3). Tym samym skarżąca zachowała wymagany, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu. W konsekwencji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uznać należy za niedopuszczalny. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.