I SA/Wr 3109/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: S.NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska Sędziowie: Asesor WSA Dagmara Dominik S.WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca) Protokolant: apl. prok. Anna Kubińska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Spółki "AV. B., S. S., A. S. spółka jawna z siedzibą w Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] o nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu podatku od towarów i usług za październik 2002 r.: I. uchyla zaskarżona decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz Skarżącej skargi Spółki "A V. B., S. S., A. S. spółka jawna z siedzibą w Ś. kwotę 1. 415 zł. (tysiąc czterysta piętnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca posiadająca status zakładu pracy chronionej złożyła w dniu [...]deklarację rozliczającą podatek od towarów i usług za październik 2002 r. załączając do niej wniosek o zwrot wpłaconego na jej podstawie podatku, w trybie art. 14 a ustawy o podatku od towarów i usług. Organ podatkowy w celu zbadania prawidłowości deklarowanych podstaw opodatkowania wszczął postępowanie podatkowe, w wyniku którego w dniu [...] wydał decyzję określającą Skarżącej Spółce za ww. okres zobowiązanie w wysokości odmiennej od zadeklarowanej. Powyższa decyzja została uchylona w trybie odwoławczym a Izba Skarbowa określiła Stronie kwotę zobowiązania w innej, niższej wysokości. Decyzja ta stała się przedmiotem odrębnej skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego W dniu [...] Urząd Skarbowy wszczął postępowanie w sprawie dokonania zwrotu podatku, które zostało zakończone decyzją z dnia [...]określającą Skarżącej kwotę zwrotu uprzednio zapłaconego podatku w wysokości [...] (określonej decyzją Izby Skarbowej z dnia [...]). Jako podstawę prawną wskazał organ art. 14 a ustawy o podatku od towarów i usług, zaś w uzasadnieniu powołał się na powołane wyżej rozstrzygnięcie Izby Skarbowej podjęte w wyniku postępowania odwoławczego, w związku z weryfikacja rozliczenia za październik 2002 r. Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej podjętą w dniu [...]. W złożonej skardze Strona wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji lub stwierdzenie jej nieważności, zarzucając naruszenie art. 210 § 1 pkt 6 § 4 Ordynacji podatkowej, w związku z art. 180, art. 181, art. 193 ww. ustawy wskazując, iż decyzja nie zawiera faktów i dowodów, na których oparł się organ przy wydaniu decyzji. Zarzuciła także naruszenie art. 139 § 1, w związku z art. 121 § 1, art. 125, art. 166 Ordynacji podatkowej, w związku z art. 14a ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług polegające na długotrwałym i biurokratycznym prowadzeniu postępowania. Decyzja narusza także art. 58 k.c., który w ocenie Skarżącej nie ma zastosowania na gruncie prawa podatkowego. Ograny podatkowe nie przedstawiły także jakichkolwiek dowodów świadczących o tym, iż treść czynności prawnych dokonanych przez strony ma na celu ukrycie innej czynności. Zarzuciła Spółka naruszenie art. 165 § 1 ustawy ordynacja podatkowa wszczynając ponownie postępowanie, które zostało uprzednio wszczęte wnioskiem Strony. A ponieważ w sprawie nie mogą być prowadzone dwa postępowania, rażąco naruszono prawo. W odpowiedzi na skargę Izba skarbowa wniosła o jej oddalenie, powołując się na dotychczasowa argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w art. 97 § 1 stanowi, że "Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w przepisie § 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uchylenie decyzji może nastąpić w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270), jak również zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit b ww. ustawy jeżeli sąd stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Przepis art. 240 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), który po myśli art. 145 § 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie w niniejszej sprawie opisując jedną z przesłanek wznowienia postępowania stwierdza, iż postępowanie wznawia się jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja jest konsekwencją orzeczenia określającego Skarżącej kwotę podatku od towarów i usług za październik 2002 r., w wysokości odmiennej od deklarowanej. Podstawą weryfikacji złożonego przez Spółkę rozliczenia VAT - 7 było stwierdzenie, iż zawarte pomiędzy Skarżącą a jej kontrahentem umowy miały na celu obejście przepisów prawa i były pozorne, co znalazło wyraz w decyzji Izby Skarbowej z dnia [...]. Dokonując zmiany rozliczenia Spółki z tytułu podatku od towarów i usług, zamianie ulegał także kwota zwrotu podatku dokonywana w trybie art. 14 a ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz.50 ze zm.), co znalazło wyraz w zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięcie Izby Skarbowej dotyczące wymierzające należny podatek za październik 2002 r. zostało zaskarżone i stało się było przedmiotem oceny Sądu , który wyrokiem z dnia 3 marca 2005 r. I SA/Wr 1950/03 uchylił zaskarżoną decyzję. Sąd badając legalność ww. decyzji doszedł do przekonania, iż narusza ona przepisy prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego objęta skargą decyzja, jako wydana w oparciu o decyzję z dnia [...]określająca wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za październik, która została uchylona, winna zostać także uchylona na postawie wyżej powołanego przepisu. Nie budzi bowiem wątpliwości wzajemna relacja i uzależnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia od ustaleń poczynionych w decyzji określającej podatek za październik 2002 r. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż nie znajdują one uzasadnienia. Zasadnie organ podatkowy wszczął postępowanie w sprawie określenia kwoty zwrotu podatku, bowiem jego wysokość w ocenie organu nie znajdowała odzwierciedlenia w złożonym przez Stronę wniosku. W takim przypadku organy zobowiązane są do przeprowadzenia postępowania, które wszczynane jest z urzędu. Wskazany w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług wniosek o dokonanie zwrotu stanowi wymóg formalny a nie procesowy wyraz żądania wszczęcia postępowania, w związku z czym zasadnie organy podatkowe skorzystały z instytucji przewidzianej art. 165 § 2 ordynacji podatkowej. Od daty doręczenia postanowienia wydanego w ww. trybie oblicza się termin procesowy w jakim organ winien rozpatrzyć dana sprawę. Nie można podzielić zasadności naruszenia art. 58 k.c., bowiem w rozpatrywanej sprawie organy nie powoływały się na ww. regulację. Podobnie należy ocenić zarzut naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej, w treści zaskarżonej decyzji przywołana została zarówno podstawa prawna jak i faktyczna podjętych przez organy podatkowe działań, które jak wskazano umocowane były w decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za październik 2002 r. Oceniając zarzut naruszenia art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej stwierdzić należy, iż postanowienie organu podatkowy I instancji wszczynające postępowanie zostało doręczone w dniu [...]a zatem wydana w dniu [...] decyzja mieści się w terminie wskazanym w ww. przepisie Ordynacji podatkowej. Niezależny od tych terminów jest natomiast termin zwrotu podatku, który regulowany jest przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, art. 14a ust. 6 stanowi, iż urząd skarbowy dokonuje zwrotu kwoty, o której mowa w ust. 1, na rachunek bankowy prowadzącego zakład, w terminie 25 dni od dnia: 1) złożenia wniosku o dokonanie zwrotu kwoty dołączonego do deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług, nie wcześniej jednak niż od 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który jest składana deklaracja, pod warunkiem dokonania w terminie ustawowym wpłaty kwoty podatku wynikającej ze złożonej za ten miesiąc deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług, z zastrzeżeniem pkt 2, 2) złożenia deklaracji wraz z wnioskiem, jeżeli dokumenty te zostały złożone przed upływem terminu, o którym mowa w art. 10, pod warunkiem, że wpłata podatku nastąpiła nie później niż z chwilą złożenia deklaracji. Natomiast przepis art. 14 a ust. 6 a ww. ustawy, w przypadku konieczności sprawdzenia zasadności zwrotu podatku odsyła do odpowiedniego stosowanie art. 21 ust. 6 zdanie drugie i trzecie ustawy o podatku od towarów i usług. Powołana norma stwierdza, iż jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego sprawdzenia, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego. Jeżeli przeprowadzone postępowanie wykaże zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia terminu płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. Z powyższego wynika, iż ustawodawca nie wskazał sztywnej daty obligującej do zwrotu podatku ale odwołał się do czasu prowadzonego postępowania wyjaśniającego. Tak więc odwoływanie się do regulacji terminów załatwiania spraw przewidzianych w Ordynacji podatkowej nie znajduje uzasadnienia. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b) ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) oraz art. 97 § 1 i 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. Zważywszy, iż zaskarżone orzeczenie nie nakłada na Stronę żadnych praw i obowiązków Sąd odstąpił od orzekania w trybie art. 152 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 200 powołanej wyżej ustawy.