I SA/Wr 324/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w trybie wznowienia postępowania ostatecznej decyzji w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2007 r. postanawia: przywrócić termin. Zarządzeniem z dnia 11.03.2013 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej – doradcę podatkowego P. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru tego wezwania, odpis ww. zarządzenia został doręczony na adres siedziby kancelarii pełnomocnika w dniu 21.03.2013 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony w wezwaniu, siedmiodniowy termin do opłacenia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 22.03.2013 r. i upływał z dniem 28.03.2013 r. (czwartek). Do dnia 28.03.2013 r. skarga nie została opłacona. Pismem z dnia 04.04.2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi, wyjaśniając, że do uchybienia tego terminu doszło w związku z koniecznością sprawowania przez tego pełnomocnika nagłej opieki nad dwuletnią córką, która zachorowała wczesnym rankiem w dniu 28.03.2013 r., a zatem w ostatnim dniu terminu na opłacenie skargi w sprawie. Ze szczegółowej relacji zawartej we wniosku wynika, że dwuletnia córka pełnomocnika obudziła się w dniu 28.03.2013 r. z objawami swędzącej wysypki na ciele, czemu towarzyszyła wysoka gorączka. Podkreślając okoliczność, że dwójką pozostałych dzieci (z których jedno ma trzy lata, a drugie dwa miesiące) zajmowała się w tym czasie żona, pełnomocnik wyjaśnił, że cały dzień poświęcił opiece nad chorym dzieckiem. Jak podkreślił, zdiagnozowanie choroby wymagało wielogodzinnych konsultacji lekarskich (lekarz pierwszego kontaktu podejrzewał świąd, ale potwierdzenie tej diagnozy wymagało dodatkowej konsultacji z lekarzem dermatologiem), a wobec obawy lekarza dermatologa, że może to nie być zwykłe uczulenie, lecz choroba zakaźna w postaci świądu (nie postawiono ostatecznej diagnozy) pełnomocnik zmuszony był także zorganizować izolatkę dla chorego dziecka, by nie narażać pozostałych dzieci, w tym, dwumiesięcznego synka. Jak wskazał, stopniowe ustąpienie objawów swędzącej wysypki w dniu następnym pozwoliło wykluczyć niebezpieczeństwo zachorowania na świąd, w związku z czym odpadła podstawa do odizolowania chorego dziecka od rodzeństwa. W rezultacie, w dniu 29.03.2013 r. pełnomocnik mógł powrócić do swoich obowiązków zawodowych. Wtedy też okazało się, że dnia poprzedniego, tj. 28.03.2013 r. mijał termin na opłacenie wpisu sądowego od skargi w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 324/13. Wskazując na te wszystkie okoliczności pełnomocnik podkreślił, że w dniu 28.03.2013 r. "nie myślał na tyle logicznie i trzeźwo", by czynność opłacenia skargi zlecić innym osobom, w tym choćby znajomym. Do wniosku pełnomocnik dołączył dowód uiszczenia w dniu 04.04.2013 r. wymaganej opłaty od skargi w kwocie 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Podstawę prawną do przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi przepis art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.: dalej – p.p.s.a.), w myśl którego, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wymogi stawiane samu wnioskowi o przywrócenie uchybionego terminu sprecyzowane zostały w dyspozycji art. 87 p.p.s.a. Mianowicie, z wnioskiem takim należy wystąpić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi (art. 87 § 2 p.p.s.a.), nadto, wraz z wnioskiem należy dokonać zaległej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Wymaga również przypomnienia, że na równi z zawinieniem strony, orzecznictwo traktuje zawinienia jej pełnomocnika, stąd, przy ocenie zasadności wniosku o przywrócenie terminu, który bezskutecznie upłynął z przyczyn leżącej po stronie pełnomocnika, miarodajne dla tej oceny będą te okoliczności, które uniemożliwiły pełnomocnikowi terminowe dokonanie określonej czynności procesowej. W stanie faktycznym sprawy, pełnomocnik strony nie kwestionował faktu uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu od skargi, który bezskutecznie minął w dniu 28.03.2013 r. Występując z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu argumentował natomiast, że przyczynę usprawiedliwiającą brak zawinienia w terminowym dokonaniu tej czynności procesowej stanowiła nagła choroby jego małoletniego dziecka, której symptomy objawiły się w ostatnim dniu terminu do opłacenia skargi. Jak wynika z treści tego wniosku, z powodu trudności w szybkim i właściwym zdiagnozowaniu choroby, w stosunku do której istniały obawy, że jest to choroba zakaźna, pełnomocnik strony tego dnia w całości zaangażowany był w ustalenie właściwej diagnozy lekarskiej i w możliwie szybkie podjęcie, zalecanych przez lekarzy, czynności odseparowania chorego dziecka od dwójki pozostałych, w tym także dziecka zaledwie dwumiesięcznego. W rezultacie, o konieczności opłacenia skargi w sprawie najpóźniej do dnia 28.03. 2013 r. pełnomocnik uzmysłowił sobie dopiero po podjęciu obowiązków zawodowych w dniu 29.03. 2013 r., a zatem, dzień po upływie wymaganego terminu. Dokonując oceny przedstawionych okoliczności jako podstawy do przywrócenia terminu w sprawie Sąd miał na uwadze dwojakiego rodzaju argumentację. Po pierwsze, ugruntowany w orzecznictwie sądowym pogląd, w myśl którego, okoliczność, że przyczyna uchybienia terminowi do dokonania określonej czynności procesowej wystąpiła w ostatnim dniu do jej dokonania nie może stanowić zarzutu przeciwko stronie (jej pełnomocnikowi), że ta nie zatroszczyła się o niezwłoczne dokonanie czynności procesowej, co uchroniłoby ją od negatywnych konsekwencji zdarzeń jakie miały miejsce w ostatnim dniu terminu. Po drugie, wynikającą z brzmienia art. 87 § 2 p.p.s.a. konstatację (znajdującą oparcie w orzecznictwie sądowym), że za dostateczną przesłankę przywrócenia terminu ustawodawca uznał jedynie uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę okoliczności, które, wedle treści wniosku, miały stanowić bezpośrednią przyczynę uchybienia określonego terminu. Uprawdopodobnienie zaś, jak podkreśla się w orzecznictwie, nie daje natomiast pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 95/12; LEX nr 1116247). Na tej podstawie Sąd uznał, że przedstawione przez pełnomocnika strony okoliczności w jakich doszło do uchybienia terminowi do opłacenia skargi w sprawie uprawdopodabniają w sposób dostateczny tezę, że do uchybienia temu terminowi doszło w skutek okoliczności niezawinionych przez tego pełnomocnika. Bez wątpienia, połączona z gorączką, nagła wysypka u dwuletniego dziecka, w sytuacji, gdy pełnomocnik posiada więcej małoletnich dzieci, w tym niemowlę, czyniły prawdopodobnym przedstawiony przez tego pełnomocnika przebieg zdarzeń, tj. konieczność osobistego zaopiekowania się chorym dzieckiem, w tym także, podjęcie starań o odpowiednią jego izolatkę do czasu wykluczenia choroby zakaźnej. Okoliczności te jednocześnie usprawiedliwiały w ocenie Sądu chwilowy brak kontroli pełnomocnika nad sprawami zawodowymi, w tym także brak kontaktu z klientem w sprawie opłacenia skargi bezpośrednio przez stronę skarżącą, względnie, przez inne osoby. Mając na uwadze wyrażony pogląd, a przy tym także okoliczność, że występując z wnioskiem pełnomocnik dopełnił niezbędnych wymogów formalnych (wniosek złożył w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi a w wraz z wnioskiem dokonał zaległej czynności), Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił przywrócić utracony termin do uiszczenia wpisu od skargi, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.