I SA/Wr 36/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w P. na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. . Skarżący, K. R., wniósł o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie dwóch pytań: 1. czy prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w formie zagranicznego (cypryjskiego) odpowiednika spółki komandytowej będzie traktowane jako "zakład" na gruncie umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, zawartej pomiędzy Rządem Rzeczpospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru (dalej: umowa), w konsekwencji, czy dochody uzyskiwane przez spółkę osobową i wypłacane wnioskodawcy będą podlegały opodatkowaniu na Cyprze, a w Polsce znajdzie zastosowanie odpowiednia metoda unikania podwójnego opodatkowania, 2. w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1., czy całość dochodów (przychodów) uzyskiwanych przez wnioskodawcę traktowana będzie jako przychód z działalności gospodarczej na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce. Zaskarżoną w niniejszej sprawie interpretacją indywidulaną organ interpretacyjny uznał za nieprawidłowe stanowisko skarżącego w zakresie pytania drugiego. Jednocześnie zaznaczył, że co do pytania zawartego w punkcie pierwszym wydana została odrębna interpretacja indywidualna, nr [...]. Po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał stanowisko zajęte w sprawie. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego we Wrocławiu skarżący zarzucił ww. interpretacji naruszenie: - art. 5a pkt 6, art. 5b ust. 2, art. 10 ust. 1 pkt 3 i 7, art. 14, art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – poprzez uznanie, że przychody uzyskiwane przez wspólnika spółki osobowej z siedzibą na Cyprze nie są przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej na gruncie ww. ustawy i nieuwzględnienie w kwalifikacji tych przychodów art. 7 i art. 10 ust. 4 umowy, - art. 14a, art. 14b § 6, art. 14c § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, poprzez naruszenie obowiązku dążenia do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego, jednolitości wydawania wiążących interpretacji oraz sporządzenia uzasadnienia w sposób niespełniający wymogów ustawowych. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na uwzględnienie skargi na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie przedłożył interpretację indywidualną, którą uznał stanowisko skarżącego w zakresie pytania drugiego za prawidłowe i podzielił w tym względzie jego argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione w punktach 1 i 2 (cofnięcie skargi i śmierć strony), stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie organ interpretacyjny, którego akt stał się przedmiotem skargi, skorzystał z uprawnienia przewidzianego przepisem art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rezultacie zaskarżona interpretacja indywidualna została wyeliminowana z obrotu prawnego, a tym samym postępowanie sądowe, wszczęte w wyniku wniesienia skargi na ten akt, stało się bezprzedmiotowe. Wobec tego, na podstawie powołanego wyżej art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w punkcie I sentencji. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie II na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. .