I SA/Wr 3971/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: S.NSA Ryszard Pęk Sędziowie: S. NSA Józef Kremis Asesor WSA Katarzyna Radom - sprawozdawca Protokolant: Wiesław Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości Spółki z o.o. A z siedzibą w B. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] o nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za październik 1998 r. oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Inspektor Kontroli Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. określił Spółce z o.o. A z siedzibą w B. zobowiązanie w podatku od towar i usług za październik 1998 r., zaległość podatkową, odsetki za zwłokę oraz ustalił kwotę dodatkowego zobowiązania w trybie art. 27 ust. 5 i 6 ustawy o podatku od towarów i usług. U podstaw wydania powyższego rozstrzygnięcia legły ustalenia poczynione w toku kontroli skarbowej, dotyczące prawidłowości deklarowania tak podatku naliczonego. Czynności kontrolne ujawniły, iż Skarżąca naruszyła przepisy § 54 ust. 4 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15.12.1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 156, poz. 1024 ze zm.) dokonując odliczenia podatku naliczonego w oparciu o fakturę wystawioną przez P. J. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą B. Czynności kontrolne ujawniły, iż wskazany podmiot nie figuruje w rejestrach właściwego urzędu skarbowego, nie złożył zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług i nie odprowadził należnego podatku z tytułu ww. transakcji, co zgodnie z przywołanym zapisem uniemożliwia dokonanie odliczenia podatku zawartego w fakturze wystawionej przez podmiot, który nie jest zarejestrowany. W złożonym odwołaniu Spółka działając przez pełnomocnika domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania kontrolnego względnie uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych wyrażający się dowolnym przyjęciem, że w badanym okresie wystąpiło określone decyzją zobowiązanie w podatku od towarów i usług oraz bezpodstawne naliczenie odsetek od błędnie ustalonej zaległości. W uzasadnieniu Spółka odnosiła się do transakcji z firmą A. K., W. U., B. C. oraz R. K. które nie były przedmiotem ustaleń dotyczących miesiąca października 1998 r. Kwestionowała także podstawę do naliczania odsetek od zaległości podatkowych wskazując na brak uprawnień dla Prezesa NBP do ustalenia stopy odsetek. Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. nie podzieliła zarzutów odwołania i utrzymała w mocy rozstrzygniecie organu I instancji. Odpierając zarzut naruszenia art. 56 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy wskazał, że zawarte w tym przepisie sformułowanie dotyczące ustalania stopy procentowej winno być rozumiane jako ogłoszenie aktu prawnego we właściwym promulgatorze. Ponieważ z przepisów prawa bankowego wynikała kompetencja Rady Polityki Pieniężnej do ustalania stóp, a powyższą uchwalę obwieszczał Prezes NBP. Sytuacja powyższa zmieniła się wraz ze zmianą ustawy o NBP, ale w ocenie Izby Skarbowej są to kwestie formalne, które nie mogą przesadzać o bezprzedmiotowości art. 56 § Ordynacji podatkowej. Za prawidłowe uznała Izba także pozostałe ustalenia podzielając zawartą w decyzji Organu I instancji argumentację. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych wyrażający się dowolnym przyjęciem, iż we wrześniu 1998 r. wystąpiło u Skarżącej zobowiązanie w podatku od towarów i usług. tj. naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej oraz bezpodstawne naliczenie odsetek za zwłokę wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania względnie uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazywała Spółka, iż ustalenia Inspektora są rażąco sprzeczne z rzeczywistym stanem faktycznym, a tym samym naruszają przepisy ordynacji podatkowej i ustawy o kontroli skarbowej, powielając zarzuty zawarte w odwołaniu W odpowiedzi na skargę Izba wniosła o jej oddalenie powołując się na stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, zgodnie z treścią § 2 ww. art. kontrola powyższa sprawowana jest pod względem zgodności z prawem i tylko naruszenie prawa, które ma lub może mieć wpływ na wynik sprawy uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakreślonych powyżej ramach, stwierdzić należy, iż nie narusza ona prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Zarzuty skargi uznać należy za nieuzasadnione, prawidłowo bowiem Organy oceniły transakcję zawartą z P. J. Za bezsporne uznać należy ustalenia dotyczące nie zarejestrowania P. J. jako podatnika podatku od towarów i usług, zasadnie zatem z faktu tego wyprowadzono wniosek o bezpodstawności odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury pochodzącej od tego podmiotu. Przepis § 54 ust. 4 pkt 1 lit a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15.12.1997 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 156, poz. 1024 ze zm.) nie budzi wątpliwości interpretacyjnych i pozbawia prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących. A za taki uznać niewątpliwe należy podmiot nie zarejestrowany. Nie znajdują oparcia w przepisach prawa także zarzuty skargi odnoszące się do bezpodstawnego, zdaniem strony Skarżącej, naliczania odsetek za zwłokę. W tym zakresie należy przyznać rację argumentom Izby Skarbowej obszernie przytoczonym w zaskarżonej decyzji, stwierdzającym, iż zawarte w art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej sformułowanie "ustalonej przez prezesa NBP" należy odnosić do "ustalenia stóp procentowych" rozumianych jako ogłoszenie aktu prawnego we właściwym organie promulgacyjnym. Ponadto wskazać należy, iż problem ten był już wielokrotnie przedmiotem rozstrzygania przez Naczelny Sąd Administracyjny m. in. w wyroku z dnia 17.06.2003 r. o sygn. I SA/Wr 3219/01. Sąd w składzie orzekającym podziela zawarte w tym wyroku stanowisko, zbieżne z przedstawionym powyżej poglądem Izby Skarbowej Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) oraz art. 97 § 1 i ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.