I SA/Wr 414/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi Z. i B. D. o wznowienie postępowania w sprawie I SA/Wr 322/09 zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 20 lipca 2009 r. postanawia: odmówić zasądzenia kosztów za udzieloną pomoc prawną z urzędu. W sprawie I SA/Wr 322/09, postanowieniem z dnia 9 listopada 2009 r., przyznano skarżącym, Z. i B. D., prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na ich pełnomocnika została wyznaczona adw. A. S., która po prawomocnym odrzuceniu skargi kasacyjnej wniosła skargę o wznowienie postępowania. Jednocześnie wniosła o zasądzenie od Skarbu Państwa na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na rozprawę się nie stawiła. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej – p.p.s.a.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zauważyć należy, że pominięcie takiego oświadczenia nie stanowi braku formalnego, który jest usuwalny w oparciu o art. 49 p.p.s.a. Jego skutek bowiem ma charakter materialnoprawny – jest nią utrata prawa o wynagrodzenia (zob. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt II FSK 862/05, LEX 242945). Adw. A. S., wnosząc o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, nie złożyła oświadczenia wymaganego przepisem § 20 powołanego rozporządzenia. Tym samym jej wniosek należało uznać za nieuzasadniony. Wobec powyższego, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.