I SA/Wr 437/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 07.01.2013 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej sprawy ze skargi A Sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. postanawia: przywrócić termin. Postanowieniem z dnia 07.01.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 28.08.2012 r., uznając, że wniosek ten został złożony po upływie siedmiu dni od ustania przyczyny jego uchybienia. Odpis tego postanowienia doręczono na adres kancelarii pełnomocnika strony skarżącej w dniu 22.01.2013 r. Termin jego zaskarżenia upływał w dniu 29.01.2013 r. (wtorek). Pismem z dnia 11.02.1203 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik strony skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 07.01.2013 r. wyjaśniając, że w dniu, w którym upływał termin do zaskarżenia ww. postanowienia pełnomocnik przebywał na zwolnieniu lekarskim. Do wniosku dołączono potwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie dwóch zaświadczeń lekarskich (z dnia 22.01.2013 r. i 31.01.2013 r.), potwierdzających stan niezdolności pełnomocnika do pracy w okresie od 22.01.2013 r. do 28.01.2013 r. oraz w dniach od 29.01.2013 r. do 04.02.2013 r. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu pełnomocnik strony złożył zażalenie na postanowienie z dnia 07.01.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Podstawę prawną do przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi przepis art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.: dalej – p.p.s.a.), w myśl którego, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wymogi stawiane samu wnioskowi o przywrócenie uchybionego terminu sprecyzowane zostały w dyspozycji art. 87 p.p.s.a. Mianowicie, z wnioskiem takim należy wystąpić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi (art. 87 § 2 p.p.s.a.), nadto, wraz z wnioskiem należy dokonać zaległej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Wymaga również przypomnienia, że na równi z zawinieniem strony, orzecznictwo traktuje zawinienia jej pełnomocnika, stąd, przy ocenie zasadności wniosku o przywrócenie terminu, który bezskutecznie upłynął z przyczyn leżącej po stronie pełnomocnika, miarodajne dla tej oceny będą te okoliczności, które uniemożliwiły pełnomocnikowi terminowe dokonanie określonej czynności procesowej. Dokonując - w myśl przedstawionych kryteriów - oceny zasadności złożonego w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 07.01.2013 r. Sąd uznał, że wniosek pełnomocnika strony skarżącej należało uwzględnić. Pełnomocnik strony dopełnił bowiem niezbędnych wymogów formalnych (wraz z wnioskiem dokonał zaległej czynności procesowej, a sam wniosek złożył w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi), a treść wniosku, poparta dołączonymi do niego zaświadczeniami lekarskimi uprawdopodabniała twierdzenia pełnomocnika, że nie mógł on wnieść zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 07.01.2013 r. w terminie siedmiodniowym, liczonym od dnia doręczenia mu odpisu tego postanowienia, z przyczyn przez siebie niezawinionych. Ważąc zasadność wniosku Sąd miał na uwadze, z jednej strony, wynikającą z brzmienia art. 87 § 2 p.p.s.a. konstatację (znajdującą oparcie w orzecznictwie sądowym), że za dostateczną przesłankę przywrócenia terminu ustawodawca uznał jedynie uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę okoliczności, które, wedle treści wniosku, miały stanowić bezpośrednią przyczynę uchybienia określonego terminu. Uprawdopodobnienie zaś, jak podkreśla się w orzecznictwie, nie daje natomiast pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 95/12; LEX nr 1116247). Z drugiej strony natomiast okoliczność, że argumentacja wniosku o przywrócenie utraconego terminu została poparta dołączonymi do niego zaświadczeniami lekarskimi, z których wynika, że w okresie od 22.01.2013 r. do 04.02.2013 r. pełnomocnik strony nie był zdolny do wykonywania swoich obowiązków zawodowych (termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 07.01.2013 r. mijał w dniu 29.01.2013 r.). Z uwagi zatem na okoliczność, że termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 07.01.2013 r. upływał w dniu w którym pełnomocnik strony przebywał na zwolnieniu lekarskim, Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia na postanowienie z dnia 07.01.2013 r. należało uwzględnić, albowiem do jego uchybienia doszło z przyczyn niezawinionych przez pełnomocnika. Wskazana okoliczność obligowała Sąd do przywrócenia utraconego terminu, o czym, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.