I SA/Wr 4515/02

I SA/ Wr 4515/02 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 listopada 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Asesor WSA Anetta Chołuj, Sędzia NSA Andrzej Szczerbiński (sprawozdawca), Protokolant Michał Kazek, po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi W. K. na decyzję Izby Skarbowej we W., Ośrodka Zamiejscowego w W. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 rok oddala skargę. Zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...]nr [...]w części, określającej W. K. na podstawie art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 oraz art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej i art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993r. nr 90, poz. 416 ze zm.) zobowiązanie w podatku dochodowym za 1998r. w wysokości [...], zaległość podatkową w wysokości [...], a także zaległość w zryczałtowanym podatku od dochodu z tytułu remanentu likwidacyjnego w kwocie [...]i odsetki od tej kwoty na dzień wydania decyzji w kwocie [...], uchyliła natomiast tę decyzję w części dotyczącej odsetek od zaległego podatku, zmniejszając je z kwoty [...]do kwoty [...]. W toku postępowania badano prawidłowość rozliczenia działalności gospodarczej prowadzonej przez W. K. w spółce cywilnej z G. S. pod firmą Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowo-Handlowe "A" oraz indywidualnie pod firmą "B". Stwierdzono, że Spółka na dzień likwidacji, to jest na [...] posiadała zagęszczarkę o wartości według ceny zakupu netto [...], od dochodu z likwidacji której w związku z niewpisaniem jej do ewidencji środków trwałych winien być zgodnie z art. 44 ust. 4 w związku z art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych zapłacony 10-procentowy zryczałtowany podatek. Nadto na podstawie art. 22 ust. 1 tej ustawy zakwestionowano jako nie mające związku z przychodami Spółki wydatki w wysokości [...], ujęte w podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz wydatki w wysokości [...]zaewidencjonowane w księdze firmy "B". Te ostatnie to część wydatków związanych z użytkowaniem telefonu komórkowego wynosząca [...], które uznano za nie mające związku z działalnością gospodarczą oraz wydatki na kupno części do prywatnego samochodu nieprawidłowo wpisane do księgi firmy "B". Ponieważ skarżący W. K. miał 50% udziałów w Spółce Cywilnej, na zwiększenie jego podatku za 1998r. wpłynęło w szczególności wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatków na zakup tarcz diamentowych, nie nadających się do narzędzi, używanych przez Spółkę, a także nieprawidłowości przy ewidencjonowaniu w jej księdze rachunków. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. K. zarzucił, że ponieważ w rzeczywistości otrzymał od swego wspólnika tylko [...], to jego dochód, będący podstawą obliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998r., powinien być mniejszy od przyjętego w decyzji na podstawie rozliczenia Spółki. To G. S. prowadził dokumentację, wystawiał nieprawidłowo rachunki, między innymi bez jego podpisu, co było wymagane umową, zaniedbał też wprowadzenia zagęszczarki do ewidencji środków trwałych, co było powodem ustalenia zryczałtowanego podatku od remanentu likwidacyjnego. Skarżący nie kwestionował ustalonych w toku postępowania okoliczności faktycznych, ale podnosił, że został oszukany przez wspólnika i należy wyjaśnić, kto czerpał dochody ze spółki, a jemu wymierzyć podatek od dochodu, który rzeczywiście uzyskał. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że spór ze wspólnikiem skarżący może rozstrzygać w drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym, a przy wymierzaniu mu podatku należało uwzględnić połowę dochodu Spółki stosownie do jego udziału. W związku z wniesieniem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i niezakończeniem przed tym dniem postępowania sprawa zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych powołanej na wstępie, dochody z udziału w spółce nie będącej osobą prawną opodatkowuje się osobno u każdej osoby w stosunku do jej udziału. Skarżący W. Ki. miał 50% udziałów w Spółce Cywilnej "A". Argumenty sprowadzające się do twierdzenia, że wspólnik G. S. sam prowadził dokumentację księgową firmy i wprowadzał go w błąd, a nawet oszukiwał, nie mogły być skuteczne z punktu widzenia wymiaru w stosunku do skarżącego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998r., przy którym należało uwzględnić połowę dochodu z udziału w spółce, prawidłowo wyliczonego przez organy podatkowe. Zgodnie z art. 865 § 1 kodeksu cywilnego każdy wspólnik jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki. Po myśli art. 874 § 1 k.c. z ważnych powodów każdy wspólnik może żądać rozwiązania spółki przez sąd, a takim powodem mogą być w szczególności nieporozumienia dotyczące wspólnego działania, nadużycie zaufania przez wspólnika, a tym bardziej jego działania na szkodę spółki lub wspólnika, o którym skarżący W. K. pisze w swojej skardze. Postępowanie dotyczące rozwiązania spółki i jej rozliczenia toczyć się może przed sądem powszechnym. Podnoszone przez skarżącego okoliczności nie mogły mieć istotnego wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji określającej wysokość jego podatku dochodowego. Ponieważ nie stwierdzono, by decyzja ta naruszała obowiązujące przepisy prawa, wniesioną skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powołanej wyżej.