I SA/Wr 452/14

PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-06-20

Skład orzekający: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie w sprawie podatku akcyzowego, gdy rozstrzygnięcie zależy od odpowiedzi Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów unijnych, które mają wpływ na krajowe przepisy dotyczące opodatkowania produktów energetycznych?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W sytuacji, gdy sąd powziął wątpliwości co do wykładni przepisów prawa wspólnotowego, które mają bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie sprawy podatkowej, a inne postępowanie prejudycjalne w tej samej materii jest już toczące się przed TSUE, zawieszenie postępowania jest uzasadnione dla zapewnienia ekonomiki procesowej i oczekiwania na rozstrzygnięcie mające zasadnicze znaczenie dla oceny spornego zagadnienia.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu, utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego określającą spółce zobowiązanie w podatku akcyzowym za październik 2009 r. Skarżąca kwestionowała zastosowanie wyższej stawki akcyzy dla oleju napędowego, argumentując, że opóźnienie w złożeniu zestawienia oświadczeń nabywców nie powinno skutkować zastosowaniem wyższej stawki, skoro olej został sprzedany do celów opałowych. Sąd administracyjny zawiesił postępowanie z urzędu, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od odpowiedzi Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów unijnych.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono z urzędu postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wrocław, dnia 20 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za październik 2009 r. postanawia: zawiesić z urzędu postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...], nr [...], Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...], nr [...], określającą A sp. z o.o. W. (dalej skarżąca) zobowiązanie w podatku akcyzowym za październik 2009 r. w kwocie 18.220 zł. Organ odwoławczy podzielił pogląd organu pierwszej instancji, że dokonując sprzedaży oleju napędowego do celów opałowych skarżąca obowiązana była do zastosowania stawki akcyzy przewidzianej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626 ze zm., dalej jako u.p.a.), zgodnie z ust. 16 tego artykułu. Wyjaśnił przy tym, że skarżąca nie złożyła za poszczególne okresy rozliczeniowe odpowiedniego zestawienia oświadczeń nabywców oleju opałowego o przeznaczeniu tego oleju na cele opałowe, czym naruszyła normę wynikającą z art. 89 ust. 14 u.p.a. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej, skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 89 ust. 16 u.p.a. w związku z art. 89 ust. 15 u.p.a. oraz art. 21 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r., przez przyjęcie, że opóźnienie podatnika w złożeniu miesięcznego zestawienia oświadczeń daje podstawę do określenia wyższej stawki podatku akcyzowego, pomimo że organy podatkowe jednoznacznie ustaliły, że olej opałowy został sprzedany do celów opałowych, a zatem zgodnie z celem uprawniającym do zastosowania obniżonej stawki akcyzy. Ponadto Spółka podniosła zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego (Dz. Urz. UE L z 2003 r. Nr 283) oraz art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zajęte w sprawie stanowisko wraz z jego argumentacją. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Postępowanie sądowe podlegało zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy wskazać, że przepis art. 125 § 1 pkt 1) ustawy procesowej ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. Rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego musi być więc istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 941/12, opubl. CBOSA). W ocenie Sądu, taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, że postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 562/14, (opubl. CBOSA) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana 2012 – Dz. Urz. U.E. z dnia 26 października 2012r. nr C 326 s. 1 i nast.; dalej: TFUE) skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego o następującej treści: " 1. czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 – 15 u.p.a.?; 2. czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe ?; 3. czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1) u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.?". W niniejszej sprawie, po dokonaniu analizy jej stanu faktycznego i prawnego, Sąd powziął tożsame wątpliwości, jakie zostały sformułowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w przywołanym pytaniu prejudycjalnym. Mając jednak na uwadze ekonomikę postępowania uznał za niecelowe kierowanie pytania prejudycjalnego o takiej samej treści, na które TSUE ma udzielić odpowiedzi w wyniku opisanego postanowienia WSA. W tych okolicznościach uzasadnionym jest zawieszenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez TSUE. Wprawdzie na gruncie regulacji art. 125 § 1 pkt 1) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako przesłanki zawieszenia postępowania ustawodawca wprost nie wymienił postępowania przed TSUE, to niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również wspomniane postępowanie sądowe Odpowiedź TSUE udzielona na pytanie WSA przedstawione w wyżej wskazanym postanowieniu będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny spornego zagadnienia występującego w niniejszej sprawie. Przedmiotem oceny TSUE będzie bowiem interpretacja przepisów prawa, które legły u podstaw zaskarżonej w sprawie decyzji. Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) i art. 131 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło