I SA/Wr 453/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę. Burmistrz Miasta C. (dalej: strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż skorzystał z możliwości autokontroli zaskarżonego postanowienia i na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) uznał, że skarga jest zasadna wobec czego uchylił w całości zaskarżone postanowienie (postanowienie z dnia [...] nr [...]). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 12 maja 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia doręczono stronie skarżącej w dniu 23 maja 2016 r. Z informacji pozyskanej z Wydziału Finansowo-Księgowego tut. Sądu wynika, że kwota ww. wpisu sądowego nie została uiszczona (k. 26 akt sądowoadminsitarcyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W myśl natomiast § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że strona skarżąca - mimo skutecznie doręczonego wezwania - nie uiściła należnej opłaty od skargi w zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 30 maja 2016 r. Sąd zatem zobligowany był do odrzucenia skargi. Jednocześnie wskazać należy, że jakkolwiek Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego ze względu na uwzględnienie skargi w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.), to jednak niniejsze postępowanie nie mogło zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem umorzenie postępowania jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte. Powołany przepis odnosi się więc do sytuacji, w której nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje natomiast w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, czyli np. brakiem wpisu. A zatem wydanie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego z powodu jego bezprzedmiotowości uzasadnionej uwzględnieniem przez organ administracji wniesionej do sądu skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., winno być poprzedzone wezwaniem skarżącego do uiszczenia należnego wpisu od skargi oraz, jeżeli strona nie skorzystała z prawa pomocy, zapłatą tego wpisu (vide: postanowienie NSA z dnia 16 września 2005 r. sygn. akt FSK 2174/04 oraz postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2012 r. I FZ 503/11). Podsumowując, skoro strona skarżąca– pomimo wezwania - nie uiściła wymaganego w sprawie wpisu sądowego od skargi, zaistniała podstawa do odrzucenia skargi, nie zaś do umorzenia postępowania. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji