I SA/Wr 455/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Protokolant: Marcin Kuliś, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w L. na interpretację indywidualną Prezydenta Miasta L. z dnia 29 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę. Przedmiotem skargi A S.A. z siedzibą w L. (dalej: spółka, strona, wnioskodawca) jest wydana w dnia [...] października 2012 r. w przez Prezydenta Miasta L. w indywidualnej sprawie interpretacja przepisów prawa podatkowego (interpretacja indywidualna). Z opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że spółka jest deweloperem i w ramach działalności gospodarczej zajmuje się m. in. organizacją budowy domów, obiektów biurowych i handlowych oraz wynajmem powierzchni użytkowych. Działalność prowadzi na terenie miasta L. W latach 2007-2009 spółka korzystała z pomocy horyzontalnej, polegającej na zwolnieniu z podatku od nieruchomości, przyznanej na podstawie uchwały nr XL/409/05 Rady Miejskiej L. z dnia 18 listopada 2005 r. w sprawie przyjęcia Programu pomocy horyzontalnej na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw na terenie miasta L. (Dz. Woj. Dolnośląskiego z 2005 r., nr 255, poz. 4316 – dalej: Uchwała) Spółka ma też prawo do korzystania z tej pomocy w latach kolejnych. Pomoc horyzontalną przyznano spółce w związku z tym, że nabyła, celem prowadzenia działalności gospodarczej na terenie miasta L., szereg działek gruntu (niezabudowanych, zabudowanych) wraz ze znajdującymi się na nich budynkami i budowlami. Następnie poczyniła znaczne nakłady na posiadane na terenie miasta L. nieruchomości, w szczególności rozpoczęła budowę galerii handlowej, w której obecnie prowadzi działalność operacyjną. Przed rozpoczęciem planowanej inwestycji spółka w dniu 14 grudnia 2006 r. złożyła do Prezydenta Miasta L. wnioski o zwolnienie z podatku od nieruchomości w 2007 r. położonych w L. i nalężących do spółki następujących działek gruntu: nr [...], nr [...], nr [...], [...] (ul. [...]), nr [...] (ul. {), nr [...] (ul. [...]) i nr [...] (ul. [...]). Podstawą zwolnienia z podatku od nieruchomości, o które wnosiła spółka, był § 1 ww. uchwały Rady Miasta L., stanowiący że zwalnia się od podatku od nieruchomości na okres 5 lat (...) nieruchomości lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz grunty pod tymi nieruchomościami, będące w posiadaniu podatników dokonujących nowych inwestycji. Przy czym nową inwestycją, zgodnie z § 2 ust. 1 ww. Uchwały, są związane z rozbudową przedsiębiorstwa poniesione nakłady finansowe w środki trwałe. Spółka spełniła przesłanki zwolnienia określone w § 1 ww. Uchwały i decyzją Prezydenta Miasta L. z dnia [...] maja 2007 r. uzyskała zwolnienie z podatku od nieruchomości w 2007 r. w wysokości 433.957 zł z zastrzeżeniem warunków określonych w § 8 ust. 2 pkt 1a oraz § 10 ust. 5 pkt 1 Uchwały. W 2007 r. spółka spełniła warunek dotyczący wielkości nakładów, wobec czego w następnych latach złożyła kolejne wnioski o zwolnienie z podatku od nieruchomości na lata 2008 i 2009 i uzyskała zwolnienie od podatku od nieruchomości. Spółka zamierza złożyć wniosek o zwolnienie w latach 2010-2011. W 2009 r. spółka sprzedała składniki majątku znajdujące się na wskazanych działkach gruntu, a obecnie rozważa sprzedaż następnych, ale nadal będzie prowadzić na terenie miasta L. dotychczasową działalność gospodarczą związaną z rozbudową przedsiębiorstwa, tj. działalność związaną z galerią handlową, przynajmniej 5 lat od momentu zakończenia budowy tej galerii. Na gruncie tak opisanego zdarzenia przyszłego spółka zapytał: jakie spoczywają na niej obowiązki w razie sprzedaży części składników majątku spółki związanych z działkami gruntu wyszczególnionymi we wniosku o zwolnienie z podatku od nieruchomości z 2006 r. Przedstawiając własne stanowisko w sprawie, wnioskodawca stwierdził, że niekwestionowane jest spełnienie przez spółkę przesłanek koniecznych do uzyskania zwolnienia z podatku od nieruchomości w latach 2007-2008. Spółka jest podatnikiem podatku od nieruchomości, który rozpoczął rozbudowę przedsiębiorstwa – przez budowę galerii handlowej, nakłady na przedmiotową rozbudowę przewyższały kwotę 20.000 Euro, co oznacza, że spółka miała i ma prawo ubiegać się o zwolnienie z podatku od nieruchomości. Sprzedaż pojedynczych składników majątku spółki, będących nieruchomościami, związanymi z działkami gruntu zgłoszonymi przez spółkę we wniosku z 2006 r., nie będzie oznaczała utraty zwolnienia, pod warunkiem, że spółka nadal będzie prowadzić działalność gospodarczą związaną z rozbudowanym przedsiębiorstwem – galerią handlową. Strona wskazała na przepis § 10 ust. 5 pkt 2 Uchwały i stwierdziła, że jednym z warunków korzystania ze zwolnienia z podatku od nieruchomości jest to aby działalność związana z rozbudowanym przedsiębiorstwem była prowadzona przez co najmniej 5 lat od dnia zakończenia rozbudowy. Podstawowym działaniem spółki na terenie miasta L., powodującym rozbudowę przedsiębiorstwa spółki, była budowa centrum handlowego i spółka poczyniła na ten cel nakłady przewyższające równowartość kwoty 20.000 Euro, tym samym spełniła warunki z § 1 Uchwały. Mogła zatem ubiegać się o zwolnienie ponieważ budowa galerii handlowej powodowała rozbudowę przedsiębiorstwa spółki. Spełniony będzie też warunek z § 10 ust. 5 pkt 2 Uchwały, gdyż spółka będzie prowadzić działalność związaną z rozbudową swego przedsiębiorstwa, tj. galerią handlową przez okres 5 lat od zakończenia budowy tej galerii. Strona podkreśla, że warunkiem zwolnienia w podatku od nieruchomości jest wyłącznie prowadzenie działalności przez 5 lat. Ani Uchwała, ani powołane w tej Uchwale przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i art. 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L. 10 z 13.01.2001 r. z e zm. – dalej : Rozporządzenie WE) nie formułują warunków, że spółka musi być właścicielem wszystkich posiadanych przez siebie składników majątkowych przez okres prowadzenia inwestycji, czy też przez okres 5 lat od zakończenia inwestycji, tak jak uregulowano to np. w § 5 Uchwały w odniesieniu do wartości niematerialnych i prawnych zakupionych w ramach inwestycji. Spółka, powołując się na wykładnię gramatyczną § 1 Uchwały, wskazuje, że zwolnieniu podlegają wszystkie składniki majątku będące nieruchomościami, położone na terenie gminy, które znajdują się w posiadaniu spółki i są związane z działalnością gospodarczą. Z wykładni tej nie wynika, że wszystkie składniki majątku podlegające zwolnieniu muszą być bezpośrednio związane z rozbudową przedsiębiorstwa – czyli budową galerii handlowej - część składników majątkowych może mieć z rozbudowa przedsiębiorstwa związek pośredni. Wobec takiego unormowania zwolnienia przedmiotowego (tj. objęcie zwolnieniem wszystkich składników majątkowych spółki), nie do przyjęcia jest twierdzenie, że sprzedaż jednego składnika majątkowego, np. będącego tymczasowym funkcjonalnym zapleczem dla budowy galerii handlowej, pozbawiałaby spółkę zwolnienia z podatku od nieruchomości, którego podstawą są kilkumilionowe nakłady na rozbudowę przedsiębiorstwa – galerii handlowej. Zdaniem spółki, gdyby zachodziła potrzeba takiej regulacji, racjonalny ustawodawca zakazałby sprzedaży składników majątkowych objętych zwolnieniem. Ponieważ brak szczegółowego przepisów regulującego tę kwestię, należy uznać, że sprzedaż taka jest dozwolona i nie powoduje negatywnych dla spółki skutków w postaci utraty zwolnienia. Takie stanowisko potwierdza też przepis art. 4 ust. 3 i fine Rozporządzenia WE, który stanowi że utrzymanie inwestycji przez okres 5 lat jest obligatoryjne tylko wówczas, gdy pomoc jest przyznana w wyższych pułapach przewidzianych dla pomocy regionalnej. Podsumowując, spółka powołała się na wykładnię gramatyczną przepisów Uchwały i wskazała, że nawet w przypadku sprzedaży przez spółkę składników majątku (nieruchomości) spółka nadal będzie spełniać warunki określone w § 10 ust. 5 pkt 2 Uchwały, gdyż ma zamiar w dalszym ciągu prowadzić na terenie L. działalność związaną z rozbudową przedsiębiorstwa spółki (galerią handlową). Oznacza to, że spółka ma prawo do sprzedaży składników majątku bez utraty przyznanego jej zwolnienia z podatku od nieruchomości. Spółka wyjaśniła, że sprzedaż składników majątku (nieruchomości) jakkolwiek nie wywoła skutków w postaci utraty prawa do zwolnienia podatkowego, to może uszczuplić wysokość poniesionych nakładów na konkretne nieruchomości, a to może doprowadzić do korekty w zakresie intensywności pomocy, tj. przyznanej spółce kwoty zwolnienia z podatku od nieruchomości (§ 7 Uchwały). W przypadku sprzedaży składnika majątku (nieruchomości), spółka nie ma obowiązku korygowania wniosków pierwotnych z 2006 r., ale winna skorygować dokumenty określające wysokość nakładów poczynionych na nową inwestycję, tym samym zweryfikować wielkość maksymalnej możliwej dla spółki pomocy horyzontalnej. Wskazuje w tym zakresie na cel przepisów Uchwały, tj. przyznanie pomocy horyzontalnej limitowanej wysokością nakładów poczynionych na rozbudowę przedsiębiorstwa oraz przepisy art. 81 ust. 1 w związku z art. 3 pkt 5 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005r., nr 8, poz.60 ze zm.). Podsumowując spółka stwierdziła, że w przypadku sprzedaży części składników majątku spółki związanych z działkami gruntu wyszczególnionymi we wniosku z 2006 r. o zwolnienie z podatku od nieruchomości, spółka powinna skorygować pierwotne wnioski o zwolnienie z podatku od nieruchomości, jak również skorygować dokumenty, określające wysokość nakładów poniesionych przez spółkę, o wartość nakładów odnoszących się do sprzedanych składników majątku. Jeśli zmniejszenie wartości nakładów spowoduje że limit maksymalnej dopuszczalnej pomocy w poszczególnych latach jest mniejszy niż kwota otrzymanej pomocy, spółka ma obowiązek zwrotu otrzymanej pomocy w części przekraczającej kwotę maksymalnego limitu, w trybie § 14 ust. 1-3 Uchwały. Prezydent Miasta L. w interpretacji indywidualnej z dnia [...] października 2012 r. stanowisko wnioskodawcy uznał nieprawidłowe. Wyjaśnił, że Rada Miejska L., realizując uprawnienia wynikające z art. z art. 7 ust. 3 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz. U z 2010 r., nr 95, poz.613 ze zm.), podjęła Uchwałę nr XL/409/05 z dnia 29 listopada 2005 r. – dalej: Uchwała. Warunkiem przyznania zwolnienia w ramach pomocy horyzontalnej dla małych przedsiębiorców, zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 1 lit. a) Uchwały, jest zainwestowanie ogółem w działalność gospodarczą prowadzoną na tych nieruchomościach kwoty przekraczającej równowartość 20.000 Euro, przy czym w pierwszym roku obowiązywania zwolnienia kwota poniesionych nakładów nie może być niższa niż 10.000 Euro. Ponadto, zgodnie z § 10 ust. 5 Uchwały, warunkiem uzyskanie pomocy horyzontalnej jest także: (1) udział własny przedsiębiorcy w nakładach związanych z nową inwestycją, wynoszący co najmniej 25 %, przy czym przez udział własny należy rozumieć środki, które nie zostały uzyskane w związku z udzieloną pomocą publiczną, w szczególności w formie kredytów preferencyjnych oraz dopłat do oprocentowania kredytów preferencyjnych, gwarancji i poręczeń na warunkach korzystniejszych od oferowanych na rynku; (2) prowadzenie działalności gospodarczej związanej z nową inwestycją przez co najmniej pięć lat od dnia zakończenia inwestycji; (3) złożenie wniosku przed rozpoczęciem inwestycji. Przepis § 14 Uchwały nakład na podatnika obowiązek powiadomienia organu podatkowego o utracie warunków zwolnienia i określa skutki zarówno utraty warunków zwolnienia, jak i braku zawiadomienia. Spółka w dniu [...] grudnia 2006 r. złożyła cztery odrębne wnioski o zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie przepisów Uchwały, w związku z planowanymi inwestycjami na poszczególnych nieruchomościach. W latach 2008 -2009 spółka rozliczyła nakłady poniesione na nabycie nieruchomości gruntowych zabudowanych i niezbudowanych oraz budowę obiektów mieszkalnych i niemieszkalnych. W ten sposób spółka spełniła warunki uprawniające do przyznania pomocy w postaci zwolnienia z podatku od nieruchomości przedmiotowych nieruchomości. Indywidualne zwolnienie obejmowało lata 2007-2011. W 2009 r. spółka zbyła cześć jednej z nieruchomości objętych zwolnieniem (przy ul. [...]), dotyczyło to zbycia lokalu wraz z przynależnymi gruntami. Zdaniem organu podatkowego, treść § 10 ust. 5 pkt 2 Uchwały jest jasna i precyzyjna. Zwolnieniem od podatku od nieruchomości objęto tych przedsiębiorców, którzy prowadzić będą działalność gospodarczą związaną z nową inwestycją przez co najmniej 5 lat od dnia zakończenia inwestycji. Wskazano także na § 1 Uchwały, który stanowi, że nieruchomości lub ich części oraz grunty pod tymi nieruchomościami muszą być w posiadaniu podatnik który dokonał tej inwestycji. Podobnie reguluje to art. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Posiadanie nieruchomości jest, zdaniem organu, oprócz prowadzenia działalności, warunkiem uzyskanie zwolnienia. Zwolnienie ma charakter przedmiotowy, a nie podmiotowy. Jeśli zatem podatnik wyzbywa się nieruchomości lub zaprzestaje prowadzenia działalności gospodarczej, to zgodnie z przepisami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wygasa obowiązek podatkowy w tym zakresie. Wraz z wygaśnięciem obowiązku podatkowego wygasa prawo do zwolnienia z podatku. Organ podatkowy stwierdził, że wyzbycie się przez spółkę części majątku związanego z inwestycją objętą zwolnieniem podatkowym, skutkuje tym, że spółka nie prowadzi działalności z wykorzystaniem inwestycji, na którą wcześniej otrzymała zwolnienie podatkowe. Wskazał także, że § 1 Uchwały daje podatnikowi prawo wyboru czy ubiega się o zwolnienia z podatku całej nieruchomości, czy tylko części nieruchomości tj. tych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jeśli przed rozpoczęciem inwestycji wnioskodawca nie złożył wniosku o zwolnienie części nieruchomości, nie może, na podstawie przepisów Uchwały, ubiegać się o korektę wcześniej złożonego wniosku, który obejmował całość nieruchomości, gdyż byłoby to sprzeczne z §10 ust. 5 pkt 3 Uchwały. Powołany przepis wprowadza warunek uzyskanie zwolnienia w postaci złożenia wniosku przed rozpoczęciem inwestycji. Integralną częścią wniosku jest oświadczenie o wysokości nakładów poniesionych na tę inwestycję. Ponadto, zgodnie z przepisem § 10 ust. 3 Uchwały, wielkość środków publicznych przeznaczonych na udzielenie pomocy w ramach programu określa organ stanowiący Gminy. Na rok 2006 kwota ta wynosiła nie więcej niż 2,5 mln. zł. Oznacza to, że pomoc udzielana w ramach programu jest limitowana. Tym samym nie jest możliwe korygowanie pierwotnie złożonych wniosków, niezależnie od powodów tej korekty. Przepis § 14 Uchwały określa obowiązki podatnika w przypadku utraty warunków zwolnienia i skutki utraty zwolnienia. W ocenie organu podatkowego, spółka utraciła warunki do korzystania ze zwolnienia z podatku od nieruchomości, wynikającego z wniosku złożonego w związku z nową inwestycją prowadzoną na nieruchomości położonej w L. na działce gruntu położonej przy ul. [...] – działka nr [...], gdyż sprzedała część tej nieruchomości. Dokonując sprzedaży spółka uchybiła przepisowi § 10 ust. 5 pkt 2 Uchwały, który zobowiązywał ją do prowadzenia działalności gospodarczej związanej z nową nieruchomością przez co najmniej 5 lat od dnia zakończenia inwestycji. Przepis § 10 ust. 5 pkt 2 Uchwały, jak podkreślił organ podatkowy, nie odnosi się bowiem w sposób ogólny do prowadzonej działalności, ale do działalności związanej z konkretną inwestycją. Uchwała nie przewiduje także składania jakichkolwiek korekt do wcześniej złożonych wniosków o zwolnienie z podatku, gdyż naruszałoby to art. 7 Rozporządzenia Komisji WE nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. Urz. WE L 10 z dnia 13 stycznia 2001 r. – dalej Rozporządzenie), który stanowi, że "zwalnia się pomoc przed rozpoczęciem pracy nad wspomaganym projektem, tylko w przypadku gdy wniosek o przyznanie pomocy zostanie przedłożony Państwu Członkowskiemu przez beneficjenta (tzw. efekt zachęty). W opisanym we wniosku stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Spółka winna, zgodnie z § 14 Uchwały, zawiadomić organ o utracie warunków zwolnienia w związku ze zbyciem części nieruchomości objętych zwolnieniem podatkowym i zobowiązana jest do zwrotu kwoty udzielonej pomocy w terminie 14 dni od uprawomocnienia się decyzji stwierdzającej wygaśnięcie prawa do zwolnienia. Wezwany do usunięcia naruszenia prawa Prezydent Miasta L. podtrzymał stanowisko wyrażone w interpretacji indywidualnej. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej i zasądzenie kosztów postępowania sądowego, zarzucając: – błędną wykładnię § 10 ust. 5 w zw. z § 1 Uchwały w związku z art. 7 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, polegającą na błędnym uznaniu, że sprzedaż przez skarżącą spółkę jednego z kilku składników majątkowych, będących elementem inwestycji (nieruchomości), ale nie stanowiących całości inwestycji, znajdujących się na terenie miasta L., może powodować obowiązek zwrotu przez skarżącą całej kwoty pomocy udzielnej w odniesieniu do danej inwestycji. – błędną wykładnię § 10 ust. 5 pkt 2 Uchwały przez stwierdzenie, że po sprzedaży nawet jednego, drobnego składnika majątkowego stanowiącego część składową inwestycji, skarżąca nie prowadzi już działalności gospodarczej związanej z nową inwestycją, mimo że de facto taką działalność bez żadnej zmiany w dalszym ciągu prowadzi; – błędną wykładnię § 1 i § 8 ust. 2 pkt 1 Uchwały, polegającą na błędnym uznaniu, że posiadanie wszystkich składników nieruchomości (inwestycji) objętej zwolnieniem należy do katalogu warunków wymienionych w § 8 ust. 2 pkt 1 Uchwały, których utrata powoduje utratę w całości prawa do pomocy horyzontalnej (tj. zwolnienia z podatku od nieruchomości w odniesieniu do danej inwestycji nieruchomości), mimo braku ku temu podstawy prawnej; – art. 14c § 1 i § 2 w zw. z art. 14b § 2 O.p. przez sporządzenie uzasadnienia interpretacji bez wskazania prawidłowego stanowiska w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego. W uzasadnieniu skargi strona potwierdziła, że wniosek z 2006 r. dotyczył czterech nowych inwestycji związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej spółki i każda z tych inwestycji musiała spełniać warunki uzyskania pomocy, zatem każdą z tych inwestycji należy rozpatrywać osobno. Spółka nie zgadza się jednak ze stanowiskiem organu podatkowego, że zbycie składnika majątkowego (nieruchomości) wchodzącego w skład całej inwestycji w jakikolwiek sposób wpływa na prowadzenie przez skarżącą działalności gospodarczej związanej z inwestycjami objętymi pomocą horyzontalną. Nie ma, zdaniem skarżącej, podstaw do przyjęcia, że zbycie składnika majątkowego na jednej z nieruchomości spowoduje utratę prawa do całości pomocy w odniesieniu do tej inwestycji. Spółka nadal bowiem prowadzi i zamierza prowadzić działalność gospodarczą w oparciu o nowa inwestycję, tj. nowe przedsiębiorstwo. Nie narusza zatem przepisu § 10 ust. 5 pkt 2 Uchwały. Przepisy Uchwały, także Rozporządzenia, nie obligują podmiotu korzystającego z pomocy aby był właścicielem wszystkich posiadanych składników majątku przez okres 5 lat od zakończenia inwestycji. Zdaniem skarżącej, nową inwestycję należy utożsamiać z nowym przedsiębiorstwem, zbycie zaś części składników przedsiębiorstwa nie wpływa na możliwość prowadzenia działalności – przedsiębiorstwa. Na potwierdzenie prawidłowości stanowiska powołuje wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5.05.2012 r. sygn.. akt I FSK 1223/11 i z dnia 21.06.2012 (sygn.. akt I FSK 1585/11). Skarżąca podkreśla, że należy odróżnić warunki uzyskania pomocy horyzontalnej, określone w § 8 ust. 2 Uchwały, od uzyskania zwolnienia z podatku od nieruchomości. Przedmiotem zwolnienia ze względu na rodzaj zwolnienia jest nieruchomość, ale wbrew twierdzeniom organu podatkowego, warunkiem uzyskania tej pomocy jest prowadzenie inwestycji związanej z działalnością gospodarczą, a nie posiadanie składnika majątkowego. Skarżąca podnosi także, że zaskarżona interpretacja nie określa w jakim zakresie stanowisko spółki jest nieprawidłowe i w stosunku do których inwestycji spółka utraciła prawo do pomocy horyzontalnej. Nie wskazał także jakie stanowisko jest prawidłowe. Tym samym zaskarżona interpretacja narusza art. 14c §2 w związku z art. 14b §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U z 2012 r., poz.749 ze zm. – dalej: O.p.). Celem skarżącej było uzyskanie od organu podatkowego odpowiedzi na pytanie "jakie konsekwencje wynikają po jej stronie w związku ze wszystkimi prowadzonymi inwestycjami". Spółka zatem nadal nie może rozstrzygnąć których inwestycji dotyczy utrata pomocy horyzontalnej tym samym nie może zastosować się do interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takiej kontroli podlegają m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 punkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie, odnosząc się do zarzutów procesowych, tj. naruszenia art. 14c § 2 w zw. z art. 14b § 1 O.p., należy stwierdzić, że Sąd takich uchybień w zaskarżonej interpretacji nie dostrzega. W przedstawionym przez spółkę we wniosku stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, spółka nie wskazała szczegółowo ile i jakie inwestycje prowadzi na poszczególnych działkach gruntu i w związku z którymi z tych inwestycji wystąpiła w 2006 r. o zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie Uchwały. Nie wskazała jaką cześć i której z objętych zwolnieniem w od podatku od nieruchomości nieruchomości sprzedała i jaką część i której inwestycji (nieruchomości) zamierza sprzedać w przyszłości. Organ podatkowy, mając w tym zakresie wiedzą z urzędu (co do stanu faktycznego), jedynie na marginesie wskazał, że spółka złożyła wnioski dotyczące 4 nieruchomości i zbyła lokal wraz z gruntem na jednej z tych nieruchomości. Przedstawiając własne stanowisko, organ podatkowy w sposób jednoznaczny stwierdził, że utrata zwolnienia podatkowego dotyczy tej inwestycji która została w części sprzedana. Chybione są zatem zarzuty skarżącej. Skarżąca nie może domagać się od organu podatkowego odniesienia się do stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, którego nie przedstawiła we wniosku o wydanie interpretacji. W przypadku interpretacji indywidualnych organ podatkowy nie ustala bowiem stanu faktycznego, a jedynie bazuje na tym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym), który wynika z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Wynika to wprost z przepisów art. 14b § 2 i § 3 O.p, art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 14h O.p. Pierwszy z powołanych przepisów stanowi, że wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zarówno stanu faktycznego, jak i zdarzenia przyszłego (§ 2), a składający wniosek zobowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego, albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie tego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego (§ 3). Drugi z przepisów wyjaśnia, że interpretacja indywidualna zawiera jedynie ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny (§ 1), w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja zwiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (§ 2) Ponadto w rozpoznawanej sprawie organ podatkowy w sposób jednoznaczny stwierdził, że każda z 4 inwestycji była traktowana odrębnie w kierowanych wnioskach, zatem dotyczy to także utraty warunków do zwolnienia. Wskazuje to, że organ podatkowy w interpretacji odnosi się wyłącznie do przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz do przedstawianego we wniosku stanowiska wnioskodawcy i nie dokonuje własnych ustaleń. Wreszcie trzeci z powołanych przepisów wyłącza ze stosowanie w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnych m in. przepisy Ordynacji podatkowe regulujące postepowanie dowodowe. Ponadto w rozpoznawanej sprawie organ podatkowy w sposób jednoznaczny stwierdził, że każda z czterech inwestycji skarżącej spółki była traktowana odrębnie, gdyż objęta była odrębnym wnioskiem spółki, co skarżąca potwierdziła. Z odrębności tej organ wywiódł także odrębne traktowanie tych inwestycji przez okres pięciu lat od zakończenia tych inwestycji, w szczególności w zakresie wywiązania się z warunków zwolnienia podatkowego. Wskazał nawet, że w odniesieniu do stanu faktycznego utrata warunków korzystania ze zwolnienia podatkowego dotyczy nieruchomości położonej przy ul. [...]. Nie posiadając informacji, co do zamierzeń spółki w zakresie zbywania nieruchomości objętych zwolnieniem podatkowym, organ podatkowy mógł jedynie, przedstawiając stanowisko prawidłowe w sprawie, sformułować ogólną zasadę w jakim zakresie spółka może utracić warunki do korzystania ze zwolnienia podatkowego w przypadku zbywania nieruchomości wchodzących w skąd nowej inwestycji, co uczynił w zaskarżonej interpretacji. W ocenie Sądu, brak podstaw do przyjęcia, że zaskarżona interpretacja narusza przepisy procesowe, w szczególności wskazane w skardze przepisy art. 14c § 1 i § 2 w zw. z art. 14b § 2 O.p. Kolejna kwestia, jaką w niniejszej sprawie należy rozważyć, to ocena czy stanowisko organu podatkowego wyrażone w zaskarżonej interpretacji jest prawidłowe. Na wstępie należy wyjaśnić, że Uchwała została wydana na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U z 2002 r., nr 9, poz. 84 ze zm. – dalej: u.p.o.l.) oraz Rozporządzenia Komisji WE nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. W istocie Uchwała przewiduje zwolnienia z podatku od nieruchomości realizowane w ramach pomocy horyzontalnej. Istotne jest zatem sięgnięcie do art. 7 ust. 3 u.p.o.l., na co wskazywano w zaskarżonej interpretacji indywidualnej. Powołany przepis, w brzmieniu obowiązującym w 2005 r., stanowił, że "Rada gminy, w drodze uchwały, może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone w ust. 1 oraz w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw." Określone zatem Uchwałą zwolnienie, jak stanowi jej § 1, jest zwolnieniem przedmiotowym z podatku od nieruchomości lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz gruntów pod tymi nieruchomościami, które są w posiadaniu podatników: – dokonujących nowych inwestycji lub – tworzących nowe miejsca pracy związane z nowa inwestycją. Przez nową inwestycję, o której mowa w § 1 Uchwały, należy, stosownie do § 2 Uchwały, rozumieć związane z utworzeniem, rozbudową lub nabyciem przedsiębiorstwa, także z rozpoczęciem w przedsiębiorstwie działalności obejmującej dokonywanie zasadniczych zmian produkcji, produktu lub procesu produkcyjnego poniesione nakłady finansowe w: - środki trwałe, tj. grunty, budowle lub ich części przeznaczone na prowadzenie działalności gospodarczej oraz na wyposażenie obiektów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, w szczególności w środki trwałe (maszyny i urządzeni, narzędzia, przyrządy i aparaturę, wyposażenie techniczne do prac biurowych, infrastrukturę techniczną), - wartości niematerialne i prawne, polegające na uzyskaniu patentu, nabyciu licencji lub nieopatentowanego know-how. Istotne jest także, że przy obliczaniu wielkości pomocy horyzontalnej na wspieranie nowych inwestycji uwzględnia się: cenę nabycia gruntu, nakłady na budowle i budynki, nakłady na wyposażenie obiektów w środki trwałe związane z prowadzeniem działalności, w tym maszyny, urządzenia, narzędzia, przyrządy infrastrukturę techniczną, wyposażenie techniczne do prac biurowych (§ 4 Uchwały). Uwzględniane są zatem wszystkie wydatki ponoszone na nową inwestycję. Warunkiem przyznania pomocy, tym samym warunkiem zwolnienia z podatku od nieruchomości, jest m in.: – zainwestowanie w działalność prowadzoną na nieruchomościach wskazanych kwot (§ 8 ust. 2 pkt 1 lit.a i § 10 ust.5 pkt 1 Uchwały), oraz – prowadzenie działalności związanej z nową inwestycją przez co najmniej 5 lat od dnia zakończenia tej inwestycji (§ 10 ust. 5 pkt 2 Uchwały), oraz – złożenie wniosku o przyznanie zwolnienia przed rozpoczęciem inwestycji. (§10 ust. 5 pkt.3 Uchwały). Z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wynik, że skarżąca spółka w ramach nowej inwestycji w rozumieniu § 2 Uchwały poniosła wydatki na nabycie działek gruntu zabudowanych i niezabudowanych oraz na wybudowanie na tych działkach obiektów, które służą spółce do prowadzenia działalności. Odnośnie poszczególnych nieruchomości spółka złożyła wnioski w 2006 r. cztery wnioski o zwolnienie z podatku od nieruchomości na podstawie § 1 Uchwały w związku z dokonywaniem nowych inwestycji w rozumieniu § 2 Uchwały. Zwolnienie zostało przyznane, ale w 2009 r. spółka zbyła jeden ze składników majątkowych (część nieruchomości), wchodzący w skład, jednej z objętych zwolnieniem na podstawie wniosku z 2006 r., nowej inwestycji. Zbycie nastąpiło przed upływem 5 lat od zakończenia tej inwestycji i jak wynika z wniosku, spółka zamierza zbyć kolejne składniki majątkowe (nieruchomości) wchodzące w skład, objętych zwolnieniami na podstawie wniosków z 2006 r., nowych inwestycji. Takie działanie spółki zasadnie organ podatkowy uznał za skutkujące utratą warunków zwolnienia z podatku od nieruchomości co do całej inwestycji objętej wnioskiem. Spółka bowiem od daty sprzedaży części nieruchomości objętej zwolnieniem nie realizuje warunków, o których mowa w § 1 i § 10 ust. 5 pkt 2 i 3 Uchwały. Nie prowadzi bowiem działalności związanej z nową inwestycją przez okres pięciu lat od zakończenia tej inwestycji. Działalność gospodarcza prowadzona przez spółkę jest związaną jedynie z tą częścią nowej inwestycji, która pozostała jeszcze własnością spółki. Stosownie do § 1 Uchwały, zwolnieniem z podatku od nieruchomości na okres pięciu lat objęte są tylko te nieruchomości, które są w posiadaniu podatników dokonujących nowych inwestycji, zaś zgodnie z § 10 ust. 5 pkt 2 i 3 przedsiębiorca może uzyskać pomoc pod warunkiem, że działalność gospodarcza związana z nową inwestycją, prowadzona będzie przez 5 lat od dnia zakończenia tej inwestycji, a wniosek złoży przed rozpoczęciem prac inwestycyjnych. Warunkiem uzyskania pomocy jest zatem nie tylko prowadzenie działalności gospodarczej przez 5 lat od dnia zakończenia nowej inwestycji, ale prowadzenie działalności związanej z nową inwestycją wskazaną we wniosku złożonym przed rozpoczęciem tej inwestycji. Nie bez znaczenia jest także fakt, że przy obliczaniu wielkości pomocy horyzontalnej, która wpływa na wysokość zwolnienia z podatku od nieruchomości, uwzględniona została także wartość sprzedanej części nowej inwestycji (także tej którą w przyszłości spółka zamierza sprzedać). Spółka, dokonując zbycia części nowej inwestycji, którą we wniosku o zwolnienie z podatku od nieruchomości z 2006 r., wykazała jako w całości objętą zwolnieniem podatkowym (stanowiącą nową inwestycję) naruszyła warunki zwolnienia wskazane w § 1 i w § 10 ust. 5 pkt 2 Uchwały. Wobec powyższego spółka utraciła prawo do zwolnienia z podatku od nieruchomości w odniesieniu do tej inwestycji. Zasadnie podnosi organ podatkowy, że zgodnie z §1 Uchwały spółka mogła wnosić o zwolnienie jedynie części nieruchomość związanych z nową inwestycją, wnosząc jednak o zwolnienie w całości, winna dochować warunków zwolnienia także w odniesieniu do całej nieruchomości związanej z nowa inwestycją. Prawidłowo także organ podatkowy wskazał, że na gruncie przepisów Uchwały nie jest możliwa jakakolwiek korekta wniosku o zastosowanie zwolnienia w podatku od nieruchomości. Przepisy Uchwały nie przewidują możliwości korekty wniosku, gdyż jednym z warunków zastosowanie zwolnienia podatkowego jest złożenia wniosku o zwolnienie przed rozpoczęciem prac inwestycyjnych. Wniosek ten jest podstawą do przyznania pomocy w postaci zwolnienia z podatku od nieruchomości i określenia wysokości tej pomocy. Nie może być zatem modyfikowany po zrealizowaniu inwestycji i uzyskaniu pomocy. Przepis § 14 Uchwały nakłada na podatnika obowiązek pisemnego powiadomienia organu podatkowego o utracie warunków zwolnienia, najpóźniej w terminie 14 dni od dnia powstania okoliczności powodujących utratę zwolnienia. Zasadnie zatem wskazał organ podatkowy w zaskarżonej interpretacji, że w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłymi) opisanym we wniosku spółka winna powiadomić organ podatkowy o utracie warunków do zwolnienia podatkowego. Powiadomienie w terminie o utracie warunków do zwolnienia z podatku od nieruchomości skutkuje zwrotem kwoty udzielonej pomocy na rachunek organu podatkowego w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się decyzji stwierdzającej wygaśnięcie prawa do zwolnienia podatkowego. Niewywiązanie się przez podatnika z obowiązku terminowego powiadomienia organu podatkowego o utracie warunków do zwolnienia podatkowego, skutkuje zwrotem kwoty udzielonej pomocy wraz z odsetkami za zwłokę od zaległości podatkowych – liczonymi od dnia udzielenie pomocy, w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji stwierdzającej wygaśnięcie prawa do zwolnienia. Organ podatkowy w zaskarżonej interpretacji indywidualnej wskazał w sposób jednoznaczny, że spółka utraciła prawo do zwolnienia podatkowego oraz jakie czynności winna podjąć w tej sytuacji, powołując stosowne uregulowania zawarte w Uchwale dotyczące zasad, trybu i warunków zwolnienia podatkowego. Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że sam fakt, że przedsiębiorca nadal prowadzi działalność gospodarczą wykorzystując pozostałą część nowej inwestycji nie ma znaczenia dla zwolnienia z podatku od nieruchomości. Zwolnienie to jest bowiem zwolnieniem przedmiotowym, a nie zwolnieniem o charakterze podmiotowym, co w sposób jednoznaczny wynika z art. 7 ust. 3 u.p.o,l. Warunkiem korzystania ze zwolnienia przedmiotowego jest prowadzenie działalności, ale co słusznie podkreślał organ podatkowy z wykorzystaniem nowej inwestycji, jako całości, tj. w takiej postaci jaka została zgłoszona we wniosku o zastosowanie zwolnienia podatkowego. Wbrew twierdzeniom spółki nie jest potrzebna szczególna regulacja w zakresie zakazu sprzedaży składników majątku (nieruchomości) objętych zwolnieniami, gdyż zakaz taki, w postaci utraty warunków zwolnienia wynika z § 10 ust. 5 pkt 2 i §1 Uchwały. Szczegółowe uregulowanie wprowadzone w przypadku zwolnienia związanego z nabyciem wartości niematerialnych i prawnych wynika ze szczególnego rodzaju tych aktywów i braku możliwości zastosowanie do tych aktywów § 1 i § 10 ust. 5 pkt 2 Uchwały. Stanowiska spółki nie potwierdza też przepis art. 4 ust. 3 i fine Rozporządzenia WE, który stanowi, że utrzymanie inwestycji przez okres pięciu lat od dnia jej zakończenia jest obligatoryjne tylko wówczas, gdy pomoc jest przyznana w wyższych pułapach przewidzianych dla pomocy regionalnej. Przepis ten nakłada na organ podatkowy stosujący Rozporządzenie obowiązek wprowadzenia w pewnych warunkach utrzymania inwestycji przez okres pięciu lat, nie zakazuje jednak wprowadzenia takiego obowiązku przez Państwo Członkowskie w przypadku przyznania pomocy w niższych pułapach. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił jako bezzasadną.