I SA/Wr 456/10
PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-07-16
Skład orzekający: Marta Semiczek, Zbigniew Łoboda, Katarzyna Radom
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek gruntu przez rolnika ryczałtowego, sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie do czasu uzyskania odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przez Naczelny Sąd Administracyjny?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, jeżeli jego rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W sytuacji, gdy pytania prejudycjalne skierowane przez Naczelny Sąd Administracyjny do TSUE dotyczą wykładni przepisów wspólnotowych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy podatkowej, a orzeczenie TSUE ma moc wiążącą, zawieszenie postępowania jest uzasadnione.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży działek gruntu przez rolnika ryczałtowego. Skarżąca zarzuciła, że nie nabywała gruntów w celu odsprzedaży, a także, że przestały być wykorzystywane do celów rolniczych z uwagi na zmianę planu zagospodarowania przestrzennego. Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego w podobnych stanach faktycznych.Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie w sprawie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek, Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Łoboda (sprawozdawca), Sędzia WSA Katarzyna Radom, Protokolant Marcin Kuliś, po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty i marzec 2007 r. postanawia zawiesić postępowanie w sprawie.
Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...].02.2010 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej we W., po rozpatrzeniu odwołania M. S., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...].09.2009 r. (nr [...]) w sprawie podatku od towarów i usług za styczeń, luty oraz marzec 2007 roku.
Podstawą wydania decyzji podatkowych było ustalenie, że M. S. jako rolnik ryczałtowy podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z tytułu sprzedaży działek gruntu, nabytych w latach 1989-1990 na potrzeby wykonywania działalności rolniczej. W ocenie organów zbycie gruntów dokonane było przez podatnika podatku w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
W skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej M. S. zarzuciła, że gruntu nie nabywała w celu jego odprzedaży, a także, iż w związku z częściowym przeznaczeniem działek gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele budowlane (uchwalonym w dniu 28.03.2003 r.), przestały być wykorzystywane dla celów produkcji rolnej.
Należy też wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9.03.2010 r. w sprawie o sygnaturze I FSK 2039/08 skierował na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego: Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planu zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie – jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczenia VAT z tytułu działalności handlowej ?
Z kolei innym postanowieniem z dnia 9.03.2010 r., w sprawie o sygnaturze I FSK 2134/08 Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania: Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu ? Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy po zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych ?
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie obecnego składu Sądu, udzielenie odpowiedzi na wskazane powyżej pytania prejudycjalne będzie mogło mieć znaczenie również dla rozstrzygnięcia sprawy ze skargi M. S. Zarzuty strony zawarte w skardze łączą się z wątpliwościami, jakie budzi aspekt sprzedaży przez rolników działek budowlanych wyodrębnionych z gruntów rolnych, a które to wątpliwości znalazły wyraz w przedstawionych powyżej pytaniach prejudycjalnych Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Należy podkreślić, że w świetle obowiązujących przepisów orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu za uzasadnione uznał zawieszenie z urzędu postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej na powyższe pytania prejudycjalne.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło