I SA/Wr 456/14

Dnia 30 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Zbigniew Łoboda (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Anetta Chołuj, sędzia WSA Barbara Ciołek, Protokolant Starszy specjalista Małgorzata Jakubiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi G.W. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie przepisów o podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie sądowe. G.W. wystąpiła z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie prawa do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług z faktur dokumentujących poniesienie w latach 2009-2010 wydatków inwestycyjnych związanych z budową sali sportowej przy Gimnazjum Publicznym w W. – w związku z wykorzystywaniem Sali sportowej zarówno na potrzeby udostępniania komercyjnego, jak i nieodpłatnego udostępniana na cele gminne. W interpretacji indywidualnej z dnia 29.11.2013 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej w P. działający z upoważnienia Ministra Finansów uznał stanowisko Gminy W. za nieprawidłowe. Zdaniem organu, Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji związanej z budową sali sportowej, ponieważ powstałe mienie nie jest wykorzystywane przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych. Organ podniósł, że Gimnazjum Publiczne jako jednostka budżetowa wyodrębniona ze struktur gminy, prowadząca działalność gospodarczą w sposób samodzielny i wykonująca czynności podlegające opodatkowaniu, jest z tytułu świadczonych usług odrębnym od Gminy W. podatnikiem podatku od towarów i usług. Zatem w odniesieniu do pobieranego wynagrodzenia za (komercyjne) udostępnienie sali sportowej Gmina nie może wykazywać podatku należnego, a w konsekwencji brak jest związku podatku naliczonego z działalnością opodatkowaną Gminy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Gmina W. przede wszystkim zarzuciła naruszenie art. 8 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 2 i ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że w przedstawionym stanie faktycznym Gimnazjum jest odrębnym od Gminy podatnikiem podatku od towarów i usług i w konsekwencji, że to Gimnazjum, a nie Gmina, jest podatnikiem z tytułu odpłatnego udostępnienia sali sportowej. Skarżąca wskazała, powołując się na uchwałę 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r. w sprawie I FPS 1/13, że gminne jednostki budżetowe takie jak szkoła (gimnazjum), nie są podatnikami podatku od towarów i usług, gdyż nie prowadzą samodzielnie działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Organ zauważył, że pomimo podjętej uchwały składu 7 sędziów NSA (sygn. I FPS 1/13) w dalszym ciągu występują wątpliwości co do odrębnego traktowania dla celu podatku od towarów i usług gminnych jednostek budżetowych, gdyż następnie Naczelny Sąd Administracyjny wystąpił z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości UE(postanowienie z dnia 10.12.2013 r., sygn. akt I FSK 311/12). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., w skrócie "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Jak zasadnie wskazuje się w orzecznictwie, postępowanie prowadzone przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest postępowaniem sądowym, które bez wątpienia mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 15.02.2012 r., sygn. akt II GSK 1546/10, opubl. LEX nr 1137890). W rozpoznawanej sprawie występuje tego rodzaju zależność, albowiem Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30.01.2013 r. (sygn. akt I FSK 311/12) przedstawił składowi 7 sędziów NSA zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług jednostki budżetowe gminy są podatnikami podatku od towarów i usług ?" W dniu 24.06.2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę, że w świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług gminne jednostki budżetowe nie są podatnikami podatku od towarów i usług (sygn. akt I FPS 1/13, publ. ONAiWSA z. 6/2013, poz. 96). Następnie, w tej samej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10.12.2013 r. (sygn. akt I FSK 311/12), skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: Czy w świetle art. 4 ust. 2 w związku z art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE z 2012 r., Nr C 326, s. 13 i nast.) jednostka organizacyjna gminy (lokalnego organu władzy w Polsce) może być uznana za podatnika VAT w sytuacji, gdy wykonuje czynności w charakterze innym niż organ władzy publicznej w rozumieniu art. 13 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z 2006 r., Nr L 347, s. 1 i nast. ze zm.), pomimo, że nie spełnia warunku samodzielności (niezależności) przewidzianego w art. 9 ust. 1 tej dyrektywy? Trzeba stwierdzić, że problem będący przedmiotem skargi bezpośrednio wiąże się z zagadnieniem zawartym w pytaniu prejudycjalnym, a zatem odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości będzie miała istotne znaczenie dla kierunku rozstrzygnięcia sprawy. Organ interpretujący w zaskarżonej interpretacji indywidualnej dokonał oceny stanowiska wnioskodawcy bazując przede wszystkim na twierdzeniu dotyczącym odrębności podmiotowej w zakresie podatku od towarów i usług – gminnej jednostki budżetowej oraz gminy. Z kolei zdaniem skarżącej, odrębność podmiotowa w zakresie rzeczonego podatku nie zachodzi, gdyż jednostka budżetowa nie wykonuje czynności samodzielnie, lecz w imieniu i na ryzyko gminy. Jak to już przedstawiono, problem "samodzielności" działania jednostki organizacyjnej gminy z punktu widzenia klasyfikacji podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług (w świetle prawa unijnego) jest przedmiotem wskazanego pytania prejudycjalnego. W tym stanie rzeczy, zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., było uzasadnione. Odnosząc się do stanowiska skargi, to nie była uzasadniona argumentacja, że ocena braku odrębności podatkowej (podmiotowej) Gimnazjum Publicznego (jednostki budżetowej), stanowiła element przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i z tego względu była dla organu wiążąca. Kwestia podmiotowości podatkowej jest kategorią prawną, określoną przez przepisy Ordynacji podatkowej oraz innych ustaw podatkowych, zgodnie z konstytucyjnym wymogiem (art. 217 Konstytucji RP). W świetle przedstawionych wcześniej spostrzeżeń nie było także właściwe stanowisko pełnomocnika strony skarżącej, że zagadnienie, będące istotą pytania prejudycjalnego Naczelnego Sądu Administracyjnego jest odmienne, aniżeli powstałe w niniejszej sprawie.