I SA/Wr 457/13

Wrocław, dnia 9 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 9 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego na skutek sprzeciwu strony skarżącej od zarządzenia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 5 czerwca 2013 r. postanawia odrzucić sprzeciw. Zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. o przyznanie prawa pomocy. Ze znajdującego się w aktach sprawy (k. 59 akt sądowoadministracyjnych) zwrotnego potwierdzenia odbioru wyżej wskazanego zarządzenia oraz treści pisma Poczty Polskiej z dnia 19 lipca 2013 r. (k. 67 akt sądowoadministracyjnych) wynika, iż przy pierwszej próbie jego doręczenia pełnomocnikowi procesowemu skarżącej spółki w dniu 14 czerwca 2013 r. osoba doręczająca nie zastała adresata, przesyłkę sądową pozostawiła w Urzędzie Pocztowym na okres czternastu dni, natomiast stosowne zawiadomienie (awizo) - w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Z powodu niepodjęcia w terminie 7 dni przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 24 czerwca 2013 r. W dniu 1 lipca 2013 r. przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została wydana w Urzędzie Pocztowym pracownikowi pełnomocnika, posiadającemu stosowne upoważnienie. Sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego strona skarżąca nadała na adres Sądu w Urzędzie Pocztowym w dniu 8 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.), od postanowień i zarządzeń wydanych przez referendarza sądowego w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy strona może wnieść sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast zgodnie z art. 259 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Dokonując oceny zachowania wskazanego wyżej siedmiodniowego terminu, wskazać należy na treść art. 73 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W niniejszej sprawie po pierwszej próbie doręczenia pismo zostało złożone w placówce pocztowej w dniu 14 czerwca 2013 r. Od tej też daty rozpoczynał się bieg czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 i 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ostatni dzień tego terminu przypadał zatem na 28 czerwca 2013 r. Z tą datą należało przyjąć za skuteczne doręczenie przesyłki z odpisem zarządzenia, którym wniosek skarżącej spółki o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania i jednocześnie za początek biegu terminu do wniesienia sprzeciwu. W rezultacie termin do jego wniesienia upływał z dniem 5 lipca 2013 r. (piątek). W świetle regulacji zawartej w art. 73 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi bez znaczenia pozostaje fakt, że pełnomocnik strony złożył sprzeciw w siódmym dniu liczonym od daty odbioru przesyłki w placówce pocztowej. Późniejszy odbiór pisma nie obala bowiem wynikającego z tego przepisu domniemania doręczenia i nie zmienia zakresu skutków prawnych tego typu doręczenia (zob. postanowienie NSA z 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I FZ 188/10, publ. "Wspólnota" 2010/27/42). Wobec powyższego, sprzeciw wniesiony w dniu 8 lipca 2013 r. należało uznać za spóźniony. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie powołanego wyżej art. 259 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.