I SA/Wr 501/16
PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-07-25
Skład orzekający: Henryka Łysikowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej powinien zawierać konkretne uzasadnienie dotyczące grożącej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, aby sąd mógł go merytorycznie ocenić?Ratio decidendi
Sąd odmawia wstrzymania wykonania decyzji, gdy skarżący nie skonkretyzował we wniosku przesłanek z art. 61 § 3 PPSA, w szczególności nie wskazał grożącej mu szkody ani niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak takiego uzasadnienia uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku przez sąd.Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku VAT. W ramach skargi wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie skargi nie zawierało jednak żadnych konkretnych argumentów dotyczących wniosku o wstrzymanie wykonania, w szczególności nie wskazano grożącej szkody ani trudnych do odwrócenia skutków.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty i marzec 2013 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W skardze na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonego aktu. Uzasadnienie skargi koncentrowało się na kwestionowaniu legalności zaskarżonego aktu, nie zawierając żadnego odniesienia do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wynika z treści powołanego przepisu, orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonalności sąd wydaje na wniosek skarżącego, co oznacza brak podstaw prawnych do działania w tym postępowaniu przez sąd z urzędu. Dyrektywę tę należy interpretować szeroko, tj. jako odnoszącą się nie tylko do wnioskowego trybu wszczynania omawianego postępowania, ale również, jako zwalniającą sąd z poszukiwania z urzędu ewentualnego ryzyka następstw o jakich mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z powszechnie aprobowanym poglądem, strona zobowiązana jest skonkretyzować przesłanki na podstawie których domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd. Brak wskazania we wniosku konkretnych następstw wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 04.10.2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, Legalis). Wskazać również należy, że w orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, że przesłanką wystąpienia znacznej szkody (względnie, trudnych do odwrócenia skutków) nie może być sama tylko wysokość ciążącego na wnioskodawcy zobowiązania podatkowego, jeśli skutków wykonania tego zobowiązania nie można odnieść (z powodu braku wyczerpującego uzasadnienia wniosku) do sytuacji majątkowej zobowiązanego.
W stanie faktycznym sprawy, skarżąca spółka wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzestała jednie na zgłoszeniu owego wniosku, tj. nie wskazała ani w oparciu o jakie konkretnie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. wywodzi swoje żądanie, ani też tym bardziej, nie skonkretyzowała grożącej jej szkody ani nie wskazała niebezpieczeństwa mogącego spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Tak skonstruowany wniosek uniemożliwiał Sądowi jego merytoryczną ocenę w kontekście przesłanek o jakich mowa w powołanym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18.05.2004 r., sygn. akt FZ 65/04), a tym samym, obligował Sąd do orzeczenia o odmowie wstrzymania wykonalności aktu stanowiącego przedmiot skargi w sprawie.
Uzupełniająco należy wskazać, że brak powołania przez stronę okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może być uznany za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd, uzasadniający odmowę uwzględnienia wniosku (tak Jan Paweł Tarno w komentarzu: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189).
Podkreślić również należy, że rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie bada zgodności tego rozstrzygnięcia z prawem, a jedynie potencjalne skutki jakie może ponieść strona w związku z jego wykonaniem przed rozpoznaniem skargi.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło