I SA/Wr 533/13

WyrokWSA we Wrocławiu2013-08-13

Skład orzekający: Tomasz Świetlikowski, Barbara Ciołek, Daria Gawlak-Nowakowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa wstrzymania wykonania decyzji podatkowej jest uzasadniona, jeśli przesłanki do wstrzymania są oceniane na podstawie przepisu, który został uznany za niezgodny z Konstytucją?
Ratio decidendi
Odmowa wstrzymania wykonania decyzji podatkowej jest wadliwa, jeśli opiera się na ocenie przesłanek z art. 246 § 1 Ordynacji podatkowej, które są analizowane przez pryzmat przepisu (art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f.) uznanego przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją. W takiej sytuacji zaskarżone postanowienie organu odwoławczego oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji powinny zostać uchylone.
Stan faktyczny
Skarżąca E. H. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej jej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodu nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach za 2004 rok. Organy podatkowe odmówiły wstrzymania wykonania, uznając, że nie zachodzi duże prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej. Skarżąca argumentowała, że nowe dowody (wyciągi z bankomatów) wskazują na posiadanie środków finansowych, które mogłyby pokryć wydatki. Organy odwołały się do art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wymagał ujawnienia źródła pochodzenia środków.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. i orzekł, że akty te nie podlegają wykonaniu. Zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Ciołek - sprawozdawca, Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Protokolant Ewelina Bedyńska, po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2013r. w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi E. H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004r.: I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] r. nr [...], II. orzeka, że akty wymienione w pkt I nie podlegają wykonaniu, III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz skarżącej kwotę 357 ( trzysta pięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi złożonej w niniejszej sprawie przez E. L. (dalej: skarżąca, strona) jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2013 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] 2012 r. nr [...] odmawiające E. L. wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] r. nr [...]2010 r. Decyzją z dnia [...] 2010 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. (dalej: organ I instancji) ustalił skarżącej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodu nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach za 2004 rok w kwocie 150.382 zł. Pismem z dnia 10 września 2012 r. skarżąca wniosła na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 i art. 244 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. DzU. Z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: O.p.) o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego wskazaną wyżej decyzją oraz na podstawie art. 246 § 1 tej ustawy o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] 2012 r., nr [...] organ I instancji odmówił wstrzymania wykonania. Skarżąca wniosła zażalenie żądając jego uchylenia w całości. Strona zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 246 § 1 O.p. poprzez nieuzasadnioną odmowę wstrzymania wykonania w sytuacji gdy wznowienie postępowania nastąpiło na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p. a z okoliczności sprawy w sposób niewątpliwy wynika duże prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej. Wskazała strona, że podstawą wznowienia postępowania są nowe dowody, które istniały w momencie wydania decyzji ostatecznej, lecz nie zostały przedłożone w trakcie postępowania z uwagi na nierzetelne działanie pełnomocnika. Dowodami tymi są odnalezione w ilości 36 szt. dowody wypłat z bankomatów "A" SA i "B" SA (załączone do wniosku o wznowienie postępowania) środków pieniężnych dokonanych przez stronę w 2004 r. ze wspólnego rachunku jej i męża I. L., który posiadali w rosyjskim "C". Rachunek ten był zasilany przez I. L. z wynagrodzeń, które osiągał na terytorium Rosji. Ze środków pochodzących z tego rachunku strona sfinansowała zakup maszyny do produkcji pierogów za kwotę 84.584,27 zł oraz założyła dwie lokaty na kwotę 50.000 zł i 56.000 zł. Dyrektor Izby Skarbowej we W. (dalej: organ II instancji) zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W ocenie organu okoliczności sprawy nie wskazywały, aby zachodziło prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Odwołał się przy tym organ do brzmienia art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm., dalej u.p.d.o.f.) w 2004 r., który stanowił, że Wysokość przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nie ujawnionych ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, pochodzącym z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania. A zatem okoliczność powołania się strony na finansowanie wydatków ze środków pieniężnych zgromadzonych przez jej męża i przedstawienie na to dowodów w postaci wypłat tych środków z rachunku "C", w sytuacji gdy nie jest znane źródło ich pochodzenia, nie przemawia za przyjęciem, że "(...) z okoliczności sprawy w sposób niewątpliwy wynika duże prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej. Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Strona ponowiła zarzuty i argumentację zawartą w złożonym w tej sprawie zażaleniu tj. naruszenie art. 246 § 1 O.p. poprzez nieuzasadnioną odmowę wstrzymania wykonania decyzji z dnia 25 czerwca 2010 r., w sytuacji gdy wznowienie postępowania nastąpiło na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p., a z okoliczności sprawy zdaniem skarżącej w sposób niewątpliwy wynika duże prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej. W odpowiedzi na skargę organ II instancji nie znajdując podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi powtórzył stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu Jednocześnie wskazał, że decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] 2010 r. nr [...] ustalającej stronie zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodu nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach za 2004 r. w kwocie 150.382 zł. Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej m.in. poprzez badanie legalności, czyli zgodności z prawem wydawanych aktów w tym decyzji administracyjnych. Z treści art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika zaś, że sąd uchyla zaskarżone orzeczenie, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.) i rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji powinny być uchylone z uwagi na naruszenie prawa. Dla rozstrzygnięcia sprawy zasadnicze znaczenie ma wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2012 r. sygn. akt SK 18/09, w którym Trybunał orzekł (pkt 2 sentencji wyroku), że art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r., jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji. Z akt sprawy wynika, że organ podatkowy uzasadniając odmowę wstrzymania wykonania decyzji wskazał, że w sprawie nie wystąpiły okoliczności uprawdopodabniające uchylenie decyzji, o jakich stanowi art. 246 § 1 O.p., a ocenę braku wystąpienia takich okoliczności uzasadniał brakiem spełnienia przesłanek o jakich stanowi art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym w roku 2004 r. Mianowicie strona wnioskując o wznowienie postępowania w sprawie - zakończonej decyzją z dnia [...] 2010 r., nr [...] ustalającą skarżącej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodu nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach za 2004 r. - powołała się na dowody wypłat z bankomatów, które miały świadczyć o posiadaniu przez stronę środków pieniężnych. Zdaniem organu ww. dowody nie wskazują, nie świadczą o źródle pochodzenia wypłacanych środków jako opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania, czego wymaga art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f., a tym samym nie czynią prawdopodobnym uchylenia decyzji. W ocenie Sądu ocena przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji z art. 246 § 1 O.p. na podstawie przepisu, który jest niezgodny z Konstytucją czyni zaskarżone postanowienie i postanowienie je poprzedzające wadliwym w stopniu uzasadniającym ich wyeliminowanie z obrotu prawnego. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 135 p.p.s.a. skargę uwzględnił i uchylił postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej we W. i postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło